-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35422 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

ديدگاه روايات درباره جاودانگي عذاب چيست؟
1 – عدم خلود اهل ايمان در آتش

دسته اي از روايات عذاب را جز بر كافران جاودانه نمي داند. ابن عباس مي گويد: پيامبر اكرم (ص) فرمود: «وَالَذي بَعَثني بِالحَق بَشيرا ونَذَيرا لايُعذَبُ الله بالنار مُوحِداً أَبدا، وَ إِنَّ أَهَلَ التَوحيدِ يَشفَعون فَيشْفَعون...»؛ (بحار 8/358، ح 23) [سوگند به كسي كه مرا بشير و نذير (نويد و بيم دهنده) برانگيخت، خداوند هيچ يكتا پرست و موحدي را به آتش جاودان عذاب نخواهد كرد. همانا اهل توحيد، از حق شفاعت برخوردار مي شوند به طوري كه مي توانند شفيع ديگران شوند آنگاه شفاعت مي كنند. البته شفاعت آنان پذيرفته خواهد شد.]

2 – نجات دوستان خاندان ولايت

برخي روايات دلالت دارد كه دوستان خاندان ولايت علي (ع) و خاندان او در عذاب ابد نخواهند بود و دشمنان ايشان از عذاب جاودان نجات نخواهند يافت.

پيامبر اكرم (ص) فرمود: «إِنَّ وِلايَة عَلي حَسنة لاتُضرُ مَعَها شَيءِ مِنَ السَّيئاتِ وَإِن جلت إِلّا مايُصيب أَهلها مِنَ التَطهير مِنْها بِمِحن الدُنيا وبِبَعض العَذاب في الاخرة إِلي أَنْ يَنْجوا مِنها بِشَفاعة مَواليهم الطَيِبّين الطاهِرين، وَ إِنَّ وِلايَة أَضْداد عَليّ (ع) وَمُخالِفة عَليِّ (ع) سَيئة لاتَنْفَع مَعَها شَيء إلّا ما يَنْفَعهم بِطاعاتِهم فِي الدُنيا بِالنِعَم وَالصِحَّة وَالسَعة فَيَردُوا الاخِرَة وَلايكُونُ لَهم إلّا دائِم العَذاب. ثُمَّ قال: إِنَّ مَنْ جَحَد وِلايَة عَلي (ع) لاَيري بِعَينه الجَنة أبدا...»؛ (بحار 8/352، ح 2) [همانا ولايت علي (ع) نيكي و خيري است كه با وجود آن هيچ گناهي هر چند بزر باشد زيان نمي رساند، و اگر ولي اهل بيت (ع) به گناه مبتلا شد با برخي از گرفتاري هاي دنيا كه به او مي رسد، و به سبب پاره اي از عذاب هاي اخروي تطهير مي شود تا به شفاعت سروران طيب و طاهر از گناهان نجات كامل يابند، وهمانا دوستي و قبول رهبري دشمنان علي (ع) و مخالفت با او (ع) گناهي است كه چيزي با آن نمي تواند نافع باشد و تنها سودي كه به خاطر طاعت هايشان در دنيا بهره آنها مي شود اين ا ست كه از نعمت هاي ظاهري ورفاه، سلامتي، و گسترش زندگي برخوردار مي شوند، ولي چون وارد صحنه آخرت شدند براي آنان جز عذاب جاودان نخواهد بود... .]

3 – عذاب جاودان

دسته اي از روايات عذاب جاودان را در حق گروه يا گروه هايي اين گونه ثابت مي كند: 1 – امام صادق (ع) در تفسير آيه «بَلي مَنْ كَسَبَ سسَيِئَّة وَأَحاطَت بِه خَطيئَتُه» بقره/81 فرمود: [اين در وقتي است كه امامت اميرالمؤمنين (ع) را انكار كند]؛ «فَأُولئِكَ أَصْحابُ النارِهُم فيها خالِدُون». (نورالثقلين 1/93، ح 258)

2 – امام باقر (ع) فرمود: «... يا أَبا بَصير إِنَّ أَعْداء عَليّ هُمُ الخالِدُون فِي النار لاتُدرِكُهم الشَفاعة»؛ (بحار 8/361، ح 33) [اي ابوبصير، دشمنان علي (ناصبي ها) همان كساني هستند كه هميشه در دوزخ خواهند بود و مورد شفاعت قرار نمي گيرند.]

4 – خروج از دوزخ

دسته اي از روايات دلالت دارد كساني سرانجام از دوزخ نجات مي يابند.

1 – محمد بن مسلم گويد: درباره سرنوشت پاياني دوزخيان از امام صادق (ع) پرسيدم. فرمود: پدرم، امام باقر (ع) مي فرمود: «يَخْرَجُون مِنْها فَيَنتَهي بِهِم إلي عَيْن عِنْدِ بابِ الجَنة تُسمَّي عَينُ الحَيوان فَيَنضَح عَلَيهِم مِنَ ماءِها، فَينْبِتُون كَما تُنْبُت الزرِّع، تُنبِتُ لَحُومُهم وَجُلودُهم وشُعُورهُم»؛ (همان 8/360، ح 29) [از دوزخ خارج مي شوند و آنان را نزدچشمه اي به نام «حيوان» كه نزديك در بهشت قرار دارد خواهند برد و از آب آن به ايشان ريخته در اين وقت چون رويش گياه، گوشت، پوست و موهايشان مي رويد و وارد بهشت مي شوند.]

علامه مجلسي (رحمة لله) در مقام جمع ميان روايات ياد شده بر اين باورند كه:

1 – كافران و منكران ضروريات دين اسلام در آتش جاودان خواهند بود، جز مستضعفاني كه نقصان عقل دارند، يا حجت بر آنان تمام نشده است. در اين صورت اميد نجات آنان هست.

2 – گروه هاي غير شيعه و كساني كه منكر ضروريات اسلام نيستند، اگر در تعصب شديد و دشمني با اهل بيت (ع) سخت كوشيده و حجت بر آنان تمام شده باشد، نيز در آتش جاودان خواهند بود. اما اگر حجت بر ايشان تمام نشده يا كم عقل بوده اند باز اميد نجاتشان ميرود.

3 ـ صاحبان گناهان بزرگ از شيعيان داخل آتش خواهند شد و مدتي عذاب خواهند چشيد، جز اين كه شفاعت نصيبشان خواهد شد. برخلاف شيعيان راستين كه حتي يك نفر آنان هرگز در دوزخ ديده نميشود. (بحار 8/363، ذيل ح 41)

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن ج 5 (معاد در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.