-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35471 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

برهان حقيقت كه از جمله براهين اثبات معاد است چيست و آيات قرآن چگونه به آن اشاره دارد؟
همان گونه كه اصل انديشه و انديشيدن از بشر جدا نشده و هماره با او همراه بوده، اختلاف بين آراء و برخورد انديشه‎ها، نبرد مكتب‎ها، جنگ هفتاد و دو ملت، نديدن حقيقت و ره افسانه زدن و خلاصه درگيري حق و باطل هم چنان بوده و هست و حق محض تنها در قيامت آشكار خواهد شد. پيش از رسيدن به صحنة ظهور حق محض هر كس مدعي است كه تا سر زلف سخن به قلم شانه خورده، فردي مانند او نقاب از رخ انديشه بر نداشته است.

از سوي ديگر نمي توان همة اين افكار و انديشه‎ها را حقّ دانست؛ چون روياروي يكديگر است؛ با اين كه هيچ انديشة حقّي هرگز با انديشة حق ديگر به پيكار بر نمي خيزد؛ چنان كه همة نظرهاي مناقض يكديگر را هم نمي توان باطل دانست و بطلان هر دو نيز به معناي رفع دو نقيض خواهد بود كه اين خود نوعي سفسطه و انكار هر واقعيّت است.

بنابراين، يكي از انديشه و راه‎ها حق و ديگري باطل است، ليكن تا چهرة واقعي حق روشن نشود چهرة باطل ناپديد نخواهد شد.

از سوي سوم دنيا آن ظرفيت را ندارد كه فقط ظرف ظهور حق كامل باشد و ديگر باطلي در آن راه پيدا نكند؛ زيرا در اين صورت ديگر جايي براي تكليف و آزمون نخواهد ماند و اختلافي پديدار نخواهد شد. بنابراين، موقعيتي لازم است كه در آن جا در پرتو ظهور كامل حق به عمر هر گونه باطل پايان داده شود و دامنة اختلاف و خلاف كوتاه گردد. همچنين بايد چهرة رياكاران و چند چهرەها و دوگانگي قلب و قالب زهد فروشان و روباه منشان شناخته شود و پردەها به طور كلي كنار رود تا آنان كه حقايق را تحريف يا كتمان مي كنند باز شناخته و همه نيرنگ‎ها و فريب‎ها با حضور همگان بر ملا شود، و چنين چيزي جز به فرا رسيدن روز حقيقت (قيامت) ممكن نيست؛ زيرا در آن روز باطن هر كس ظاهر و راز او آشكار خواهد شد: «ذلك اليوم الحقّ فمن شاء اتّخذ إلي ربّه مَآَباً» نبأ/39؛ [آن روز حق است و هستي آن را، ظهور حقيقت تشكيل مي دهد. پس هر كس كه خواهد به سوي پروردگار خويش بازگشتي اتخاذ كند]، «يومئذٍ يُوَفّيهم الله دينهم الحقّ ويعلمون أنّ الله هو الحقّ المبين» نور/25؛ [در آن روز خداوند دين حق آنان را به تمام و كمال به آنان مي پردازد و آگاه مي شوند كه خداوند حق محض و حقيقت آشكار است.]

آري خدا حقّ است و به حق داوري مي كند: «والله يقضي بالحقّ» غافر/20، «الله يَحكُم بينكم يوم القيمة فيما كنتم فيه تختلفون» حج/69؛ [خداوند در قيامت دربارة آنچه اختلاف داشتيد ميان شما حكم خواهد كرد.] حق تعالي كه عين حقّ است آن چنان ظهور خواهد كرد كه به همة اختلاف‎ها پايان داده مي شود و جايي براي اختلاف بين حق و باطل نمي ماند و هيچ كس سخني را از خداوند مكتوم نمي كند؛ زيرا نمي تواند آن را بپوشاند: «ولا يكتمون اللهَ حديثاً» نساء/42 [و عقايد و افكار پوشيده نمي ماند]: «لا تَخفي منكم خافية» حاقه/18؛ [چنان كه هر چه در نهان و نهاد زمين است بيرون مي آيد]: «و أخرجت الأرضُ أثقالَها» زلزال/2

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن ج 4 (معاد در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.