-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:36372 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

جاودانگي در بهشت و دوزخ چگونه است ؟
يكي از عواملي كه هر شيريني را به تلخي مي كشاند ، فكر نابودي و از بين رفتن است ، مثلاً بانك كه هر لحظه هزاران تومان پول را در دست مي چرخاند ، لذّت نمي برد ، زيرا مي دانند كه در لحظه اي ديگر از دستشان مي رود . تمام لذّتهاي دنيا تمام شدني است . قرآن مي فرمايد : « ما عندكم ينفد و ما عندالله باق ؛ آنچه نزد{P - سوره تحل ، آيه 96 . P}
شماست نابود شدني و آنچه نزد خداست ، ابدي است » . آري ياد فراق لذّت كاميابي را از بين مي برد ، ولي لذّتهاي بهشت ابدي است . بارها قرآن درباره تمام بهشتيان و بسياري از دوزخيان ، جاودانگي و ابدّيت نعمتها و عذابها را با صراحت مطّرح فرموده است .
فهم جاودانگي نعمتها بسي آسان است زيرا ، لطف خدا بي كران است و مي تواند جاودانه انسانهاي مؤمن را مشمول الطاف خود قرار دهد .
نكته اي كه هم درباره اهل بهشت آمده و هم درباره اهل دوزخ ، آن است كه در سوره هود پاداش مؤمنان و كيفر نابكاران تا آن گاه دانسته شده است كه زمين و آسمانها برجايند . « ولي ناگفته {P - سوره هود ، آيات 107و 108 . P}
پيداست كه زمين و آسمان قيامت غير از زمين و آسمان دنياست ، زيرا طبق آيات فراوان به هنگام پيدايش قيامت ، زمين لرزه اي شديد پديدار مي شود و كوهها فرو مي ريزند خورشيد و تمام ستارگان از ميان مي روند و آسمانها در هم مي پيچند و نظام هستي به كلي دگرگون مي شود . امّا زمين و آسمان قيامت گونه اي ديگر است ، آن جا ديگر تغيير و تباهي ، گرمي و سردي ، لرزه و به هم ريختگي و درهم پاشيدگي در كار نيست . و اين كه قرآن مي گويد تا زمين و آسمان برپاست ، دوزخيان در دوزخ و بهشتيان در نعمت به سر مي برند ، به معناي جاودانگي است .
موضوعي كه جاي بحثي بيشتر دارد ، موضوع عذاب جاودانه است . به راستي ، چرا فردي براي چند سال گناه تا ابد در عذاب مي سوزد ؟ !
برخي مي گويند مراد از « خلود » كلمه « ابداً » نيز آمده است .
{P - سوره جن ، آيه 23 ، سوره طلاق ، آيه 11 ، سوره تغابن ، آيه 9 . P}
برخي مي گويند تا دوزخي هست آنها نيز هستند ، ولي سرانجام آتش خاموش مي شود . اين نظريه نيز با آيات ديگر ناسازگار است كه مي فرمايد : « كلما خبت زدناهم سعيراً ؛ هرگاه دوزخ به سردي {P - سوره اسراء ، آيه 97 . P}
و خاموشي گرايد ، ما آن را شعله ور مي سازيم . »

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.