مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:44782 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:11

مدتي دچار افسردگي شديد شدم و سؤالاتي در مورد اينكه چرا به دنيا آمده ايم و خيلي سؤالات ديگر در مورد مسائل ديني در ذهنم بوجود آمده بود و احساس بيهودگي مي كردم و دكتر گفتند از علائم افسردگي است آيا اين امر هم گناه بوده ؟
طرح اين سؤالات در مدت بيماري شايد امري گناه نباشد و اصولا هم نيست , ولي رها كردن خود در اين وضعيت و دامن زدن به بيمار بي شك گناهي نا بخشودني است .
يك انسان با ايمان هيچگاه نبايد خود را از نظر روحي كسل و مريض بداند روح آدمي نمي تواند دچار كسالت شود زيرا روح انسان از خداست .
منشاء بروز كسالت در جسم در ذهن قرار دارد پس بايد ذهن و روح را آزاد گذاشت حتي در بروز غم هاي حقيقي از جمله از دست دادن عزيزانمان بايد ذهن را معطوف به اين امر كرد كه چنين غم هايي به سراغ ما مي آيد تا طبيعت ما را غني كند و ما را انسان تر و و درد آشناتر سازد .
در كوران غم و اندوه احساس زنده بودن را بايد در تمام وجود بيدار كرد اگر بعضي روزها عميقا دلتنگ و افسرده از خواب بيدار مي شويد به خود نگوييد كه ممكن است با تمام تلاشم موفق نشوم به جاي اين كار آرام بنشينيد و به آهستگي با خود تكرار كنيد : من خوشحالم , اميد وارم , با ايمانم , موفق هستم .
ذهن شما به خودتان تعلق دارد بنابر اين آن را بپروريد و هدايتش كنيد نه اينكه به تباهي بكشانيد و اين كار را مي توانيد به كمك روحتان انجام دهيد اما بايستي به تمرين آهسته پيشرفت كند قناعت كنيد براي نيل به مقصود صبور و ُمصر باشيد .

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.