مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:44991 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:7

لطفاً اطلاعاتي در مورد زندگي نامه آيت الله سيد محمد فشاركي يا منابعي كه بتوان در اين مورد استفاده كرد، در اختيارما بگذاريد يا معرفي كنيد.

سيد محمد بن امير قاسم طباطبايي فشاركي از علماي بزرگ اماميه قرن چهاردهم هجري و از شاگردان برجسته مرحوم ميرزا محمد حسن شيرازي است.(1) او در اصول و فقه صاحب نظر بوده و يكي از مدرسان و اساتيد مشهور بود كه حتي در زمان استاد خود مرحوم شيرازي در سامرا به تدريس پرداخته و شاگردان زيادي نيز تربيت نمود همچنين او از اصحاب خاص مرحوم محمد حسن شيرازي و از مشاوران وي محسوب ميشد.(2)

مرحوم فشاركي بعد از وفات استادش (1312) به نجف مهاجرت كرده و در آن جا نيز به تدريس پرداخت. حضور وي در نجف موجب شد كه برخي از عالمان و شاگردان وي به نجف بيايند و حوزه علميه نجف از رونق بيشتري برخوردار گردد.

شخصيتهايي مانند حاج ميرزا حسين نائيني و حاج شيخ عبدالكريم حايري نيز از شاگردان وي بودند. به خاطر لياقت و نبوغ فشاركي به او استاد كبير ميگفتند.(3)

آيةالله فشاركي از نظر زهد و تقوا يكي از با تقواترين انسانها بود. وي ترجيح ميداد كه به تدريس و تأليف پرداخته و مسئوليتهاي ديگر را نپذيرد از اين رو مردم بعد از رحلت ميرزا شيرازي اول، براي قبول مرجعيت به او مراجعه كردند كه مقام مرجعيت را بپذيرد. او فرمود: من شايسته مرجعيت نيستم، زيرا رياست ديني و مرجعيت اسلامي به غير از علم فقه، امور ديگري لازم دارد، از قبيل: اطلاع از مسايل سياسي و شناختن موضعگيريهاي درست در هر كار. اگر من در اين امر دخالت كنم، به تباهي كشيده ميشود، براي من غير از تدريس كار ديگري جايز نيست بدين گونه اين عالم پارسا، مردم را به ميرزا محمد تقي شيرازي ارجاع داد.(4)

بعضي از آثار مرحوم فشاركي عبارتند از:

1 - اصالة البرائة

2 - الاغسال

3 - الفروع المحمدية (در فقه)(5)

مرحوم آيتالله فشاركي سرانجام در سيزدهم ذيالقعده سال 1316 هجري در نجف اشرف درگذشت و در يكي از حجرههاي صحن شرقي امام علي(ع) به خاك سپرده شد.(6)

پي نوشتها:

1 - ريحانةالادب، ج 4 - 3، ص 341 - 342.

2 - اعيان الشيعه، ج10، ص 39.

3 - ريحانةالادب، ج4 - 3، ص 342.

4 - فوائد الرضويه، ج2، ص 594، به نقل از بيدارگران اقاليم قبله، ص 126 - 127؛ سيماي فرزانگان، ج 3، ص 139.

5 - ريحانةالادب، ج4 - 3، ص 342.

6 - اعيان الشيعه، ج10، ص 39.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.