-چه احاديثي از پيامبر(ص) و معصومين (ع) راجع به آداب قضا وارد شده است؟(0)
-آيا الزام كفار مكه به ترك شرك و بتپرستي در سوره توبه، خلاف آزادي و دموكراسي نيست؟(0)
-چرا امامان ما نتوانستند مانند پيامبر((صلي الله عليه وآله)) دستورات و احكام دين اسلام را پياده كنند و به افراد غاصب مجال دادند تا بر سرنوشت مسلمين مسلّط شده و احكام و تعاليم قرآن را دستخوش اغراض و اميال خويش قرار دهند؟
(0)
-اگر سرچشمه قدرت، اراده ملت است، پس چرا امام علي در يكي از نامههاي خود (نامه ششم، وقعه صفين) گزينش رئيس دولت را وظيفه مهاجر و انصار ميداند؟(0)
-نگرش اسلام به حفظ استقلال سياسي امت مسلمان چگونه است؟(0)
-از ديدگاه اسلام چه لزومي در استقلال مالي و سياسي قضات وجود دارد؟(0)
-اگر اصحاب شورا به توافق كامل نرسند و با هم اختلاف داشته باشند در اين صورت راه علاج چيست؟(0)
-چرا در اسلام روي مساله «انتخاب اصلح» تاكيد فراواني شده است؟(0)
-چرا ملل غربي پيشرفته تر از ملل مسلمان هستند؟
(0)
-آيا اگر مردم با رعايت تمام ضوابط اسلامي، دست به تشكيل حكومت اسلامي زدند، فقيه ميتواند از امضاء و تنفيذ آن خودداري كند؟(0)
-چه احاديثي از پيامبر(ص) و معصومين (ع) راجع به آداب قضا وارد شده است؟(0)
-آيا الزام كفار مكه به ترك شرك و بتپرستي در سوره توبه، خلاف آزادي و دموكراسي نيست؟(0)
-چرا امامان ما نتوانستند مانند پيامبر((صلي الله عليه وآله)) دستورات و احكام دين اسلام را پياده كنند و به افراد غاصب مجال دادند تا بر سرنوشت مسلمين مسلّط شده و احكام و تعاليم قرآن را دستخوش اغراض و اميال خويش قرار دهند؟
(0)
-اگر سرچشمه قدرت، اراده ملت است، پس چرا امام علي در يكي از نامههاي خود (نامه ششم، وقعه صفين) گزينش رئيس دولت را وظيفه مهاجر و انصار ميداند؟(0)
-نگرش اسلام به حفظ استقلال سياسي امت مسلمان چگونه است؟(0)
-از ديدگاه اسلام چه لزومي در استقلال مالي و سياسي قضات وجود دارد؟(0)
-اگر اصحاب شورا به توافق كامل نرسند و با هم اختلاف داشته باشند در اين صورت راه علاج چيست؟(0)
-چرا در اسلام روي مساله «انتخاب اصلح» تاكيد فراواني شده است؟(0)
-چرا ملل غربي پيشرفته تر از ملل مسلمان هستند؟
(0)
-آيا اگر مردم با رعايت تمام ضوابط اسلامي، دست به تشكيل حكومت اسلامي زدند، فقيه ميتواند از امضاء و تنفيذ آن خودداري كند؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:45747 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:3

در مورد زندگينامه و فعاليت هاي آيت الله منتظري توضيح دهيد و دلايل عزل از قائم مقامي رهبري و حصر ايشان چه بود؟
زندگي نامه ايشان به صورت خلاصه بدين قرار مي باشد: ايشان در سال 1301 ه.ش در نجف آباد اصفهان متولد و در سن 15 سالگي به حوزه علميه اصفهان (مدرسه جده بزرگ) رهسپار گرديد. وي تا شروع درس مكاسب و رسائل را در اصفهان مانده و سپس عازم حوزه علميه قم گرديد و در درس هاي رسائل و مكاسب و كفايه آيت الله سيد محمود داماد و مرحوم حضرت امام و در دروس آيت الله بروجردي شركت نمود. ايشان به دنبال فعاليت هاي سياسي در سال 42 توسط عوامل رژيم پهلوي براي مدتي زنداني و سپس به مدت 100 روز از قم به مسجد سليمان و سپس به جاهاي ديگر تبعيد گرديد. در تيرماه 1354 در سقز دستگير و روانه زندان گرديده و در تاريخ 9 آبان 1356 به دنبال مبارزات مردمي از زندان آزاد مي شود. در سال 1358 به عنوان نماينده خبرگان قانون اساسي از طرف مردم تهران انتخاب شد. بعد از فوت آيت الله طالقاني نمازجمعه تهران به امامت ايشان برگزار گرديد. سپس ايشان از سوي خبرگان رهبري به عنوان قائم مقام رهبري برگزيده شد، ليكن با كمال تأسف به دليل قرار داشتن افراد ناصالح و قدرت طلب، برخي از عناصر نهضت آزادي و منافقين و به ويژه باند تروريست مهدي هاشمي در اطراف ايشان و رساندن اطلاعات ناصحيح و تحريك ايشان به موضع گيري هاي نابجا موجب بدبيني ايشان به خدمتگزاران دلسوز نظام، زير سؤال بردن دستاوردهاي انقلاب و در نتيجه جدا نمودن نامبرده از امام و نظام مي شوند. در پي اين مسأله چند سالي حضرت امام تلاش فراوان براي حل مشكل نمودند و از شخصيت هاي مختلفي به ويژه برخي از علماي مرتبط با ايشان استفاده كردند ولي اين تلاش ها هيچ ثمري نبخشيد. از ديگر سو به تدريج دفتر ايشان به كانوني در جهت فعاليت هاي تخريبي درآمد و ايشان نيز تحت تأثير اينگونه عوامل گرفته كه هنوز هم آثار آن آشكار و هويدا است. اين مسأله بر حضرت امام ثابت كرد كه ايشان صلاحيت رهبري نظام را ندارد، لذا با هماهنگي مجلس خبرگان مسأله عزل و استعفاي ايشان را پي گيري نمودند. عليرغم توصيه و تأكيد امام خميني مبني بر عدم دخالت ايشان در امور سياسي، آيت الله منتظري از هنگام كناره گيري از قائم مقام رهبري اقدامات و دخالت هاي متعددي را از موضع معارضه با مسؤولان و مخالفت با نظام اسلامي انجام دادند كه در اين راستا مي توان به مخالفت ايشان با ايجاد اصلاحات ضروري در حوزه هاي علميه، تلاش وي براي برانگيختن علما و مراجع با طرح هاي اصلاحي شوراي مديريت حوزه علميه قم، برخورد با دادستان دادسراي ويژه روحانيت و... اشاره نمود. در فاصله سال 72 تا 75 آقاي منتظري جسته و گريخته درباره مسائل سياسي و عملكرد مسؤولان اظهار نظر مي كرد و موجب برانگيختن اعتراض هايي مي شد. اما هيچ كدام از آنها در حد سخنراني 23/8/76 واكنش نشان نداد. توضيح اين كه در اثر فضاي بازي كه بعد از انتخابات دوم خرداد در كشور ايجاد شد نامبرده دچار اين توهم شد كه اكثريت مردم با نظام اسلامي مخالف مي باشند. تحت تأثير اين توهم و تحركات عده اي از منافقين در اطراف ايشان، در سخنراني 23/8/76 براي اولين بار آقاي منتظري شرايط و صلاحيت هاي رهبري را زير سؤال برد و حتي بسياري از مباني فقهي خودش را زير پا گذاشت. متعاقب اين سخنراني و واكنش هاي گسترده اي در شهرهاي متعدد در جهت اعتراض به سخنان ايشان شكل گرفت و شوراي عالي امنيت ملي تصميماتي را مبني بر اعمال برخي محدوديت ها عليه نامبرده اتخاذ نمود. براي آگاهي بيشتر ر.ك: 1- رنجنامه، سيد احمد خميني 2- خاطرات سياسي، محمدي ري شهري 3- منتظري از اوج تا فرود، نشريه جمعيت دفاع از ارزش ها

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.