کد مطلب:36406 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:284

جهاد: كمال اسلام











چه چيزي بندگان را به خداوند نزديك مي كند؟

چند چيز، كه به ترتيب اهميت از اين قرارند:

در درجه ي اول: ايمان راستين به خداوند و پيامبر او.

و در درجه ي دوم: جهاد.

و پس از آن اقرار به يگانگي خداوند با كلمه ي اخلاص «لااله الا الله» و در مراتب بعدي نماز، زكات و روزه قرار مي گيرند.

امام علي (ع) مي فرمايد:

ان افضل ما توسل به المتوسلون الي الله (سبحانه و تعالي) الايمان به و برسوله، و الجهاد في سبيله فانه ذروه الاسلام، و كلمه الاخلاص فانها الفطره، و اقام الصلوه فانها المله...

«برترين وسيله اي كه پيروان حق براي نزديكي به خداوند يكتا بدان دست مي يازند: ايمان به خداوند و فرستاده ي اوست. و جهاد در راه او، كه اوج اسلام.»

و كلمه ي اخلاص، كه همانا فطرت بشر است (كه انسان بر آن زاده مي شود).

[صفحه 16]

و بر پاي داشتن نماز، كه همانا ملت است (نشانه هاي پاي بندي به امت اسلامي).

و پرداختن زكات كه فريضه اي واجب است.

و روزه داري ماه رمضان، كه بازدارنده ي

و به جاي آوردن حج خانه ي خدا و مراسم عمره ي آن، كه فقر را از بين مي برد (زيرا روح و وجدان آدمي را مي پالايد و همه ي مردم را به هم پيوند مي دهد) و گناه را مي شويد. و صله ي رحم، كه بر دارائي مي افزايد (زيرا روح همكاري را در ميان افراد خانواده بارور مي سازد) و به انسان طول عمر مي بخشد.

و صدقه ي نهاني كه گناهان را مي پوشاند.

و صدقه ي آشكار، كه از مرگ ناگوار جلو مي گيرد.

و پرداختن به كارهاي نيك كه انسان را از فروافتادن به خواري و زبوني حفظ مي كند.

و پيوسته به ياد خدا باشيد، كه بهترين ياد است. و به آنچه پروردگار، پرهيزكاران را نويد داده است بگرائيد، كه وعده ي خداوند راست ترين است. و از رهنمودهاي پيامبرتان پيروي كنيد كه برترين رهنمود است، و سنت او را رهنماي خود قرار دهيد كه راهگشاترين سنت است.»[1].

بدين ترتيب مي بينيم كه مقام جهاد پس از ايمان به خداوند و پيامبر، و پيش از نماز و روزه و زكات آمده است، و حتي قبل از كلمه ي

[صفحه 17]

«اخلاص» كه همانا نشانه ي اسلام است.

چرا؟

زيرا جهاد- از نظر امام- اوج اسلام است و بدون آن آزادي از بند وحشت و طاغوت امكان پذير نيست و جامعه ي سالم و عدالت آميزي كه وظايف خود را به دور از فشارهاي گوناگون به نحو مناسب به جاي آورد، تحقق نمي يابد، و آشكار است كه فرايض ديني تنها زماني نتيجه ي كامل مي بخشد كه آدمي از بت هاي زميني رسته باشد.


صفحه 16، 17.








    1. نهج البلاغه، خطبه ي 109.