کد مطلب:36410 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:300

پاداش جهاد











بايد با كساني كه رفتاري مخالف آئين الهي در پيش گرفته اند، مبارزه كرد.

بنابراين مبارزه با دشمنان حق بر كسي كه حق را شناخته، واجب است و اين كار همه روزه و در هر مكان در حكم فريضه اي عيني است.

انسان وظيفه دارد كه از روي حق عمل كند و در عين حال به دفاع از حق نيز برخيزد. كافي نيست كه ستمگر نباشيد، بلكه لازم است از ستمديدگان نيز دفاع كنيد.

[صفحه 24]

امام علي (ع)، در نامه اي به كارگزار خود در قلمرو همدان و اصفهان چنين مي گويد:

... و اما بعد... فان جهاد من صدف عن الحق رغبه عنه وهب في نعاس العمي و الضلال اختيارا، فريضه علي العارفين، و انا قد هممنا بالمسير الي هولاء القوم الذين عملوا في عباده الله بغير ما انزل الله...

و اما بعد...

جهاد با كسي كه از راه حق دور شده و به اختيار خود به سراشيب نابينائي و گمراهي فروافتاده، بر رهروان حق واجب است. ما كمر همت بسته ايم تا با مردمي كه آئين خداوند را ناديده گرفته اند، اموالي را (كه همگان در آن شريكند) غصب نموده اند، حدود شرعي را كنار گذاشته اند، حق را پايمال كرده اند، در زمين فساد پراكنده اند و با قاسطين پيوند دوستي بسته اند نبرد كنيم، (كوردلي آنان تا به جائي است) كه هر گاه خداوند بهترين فردشان را به ولايت بر آنان بگمارد، كينه ي وي را به دل مي گيرند، و اگر ستمكاره اي بر آنان فرمانروايي كند، به او مهر مي ورزند. در بيدادگري اصرار دارند و در تفرقه افكني همكاري مي كنند. بارها در برابر حق ايستاده اند، و در گناهكاري و ستمگري همدستي نموده اند. چون اين نامه به تو رسد مقام خود را به مورد اعتمادترين يارانت بسپار و به سوي ما رهسپار شو تا در كنار ما با چنين دشمني روبرو شوي، و بدين سان فريضه ي امر به معروف و نهي از منكر را به جاي آوري، با حق همراه گردي، و از باطل دور شوي. زيرا ما و تو هيچ يك از پاداش جهاد بي نياز نيستيم، و خداوند يگانه

[صفحه 25]

برآورنده ي نيازما و پناه ماست.»[1].


صفحه 24، 25.








    1. مستدرك نهج البلاغه، ص 132.