کد مطلب:36440 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:252

جنگ جنگ، تا پيروزي











ارتش بايد تا رسيدن به هدفهايش نبرد را ادامه دهد. جنگ را بايد تندرآسا شروع نمود و سنگرهاي دشمن را به طور مداوم درهم كوبيد و نابود كرد، پس از آن مي توان از موضع قدرت به پاي ميز مذاكرات صلح نشست. اما توقف در نيمه راه،به معني خودكشي سريع است، زيرا اين وقفه، دشمن را از ضعف نيروي ارتش آگاه مي كند و به او روحيه و فرصت تهاجم مي دهد.

امام علي (ع) در گفتار زير سپاهيان خود را كه به ناگاه از ادامه ي جنگ دست مي كشيدند به زن بارداري مانند مي كند كه پيش از باليدن نوزادش در رحم او را سقط مي كند. مولا مي فرمايد:

اما بعد يا اهل العراق فانا انتم كالمراه الحامل حملت! فلما اتمت املصت، و مات قيمها، و طال تايمها، و رزثها ابعدها. اما و الله ما اتيتكم اختيارا، ولكن جئت اليكم سوقا.

«اما بعد... اي مردم عراق؟ شما چون زن آبستني هستيد كه پس از تحمل درد بارداري، و پيش از زادن، نوزادش را سقط كند و شوهرش بميرد و بيوگي او به درازا كشد و به دورترين كسانش ارث برساند.

[صفحه 75]

به خدا سوگند كه من نه به دلخواه، كه به اصرار شما به سويتان كشانده شدم. (پس چرا با كسي كه خود به رهبري برگزيده ايد مخالفت مي كنيد؟)[1].


صفحه 75.








    1. نهج البلاغه، خطبه ي 70.