کد مطلب:36443 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:280

خلع سلاح دشمن











دشمن كسي است كه درحال حاضر با ما سر دشمني دارد، يا در آينده، منبع خطري خواهد بود...

دشمن را (چه از افراد ملت باشد، چه از مقامات دولتي و چه در صف دشمنان) بايد با زور و به قاعده به سر جاي خود نشاند و در سركوب او بايد تمام روشهاي مناسب را به كار برد.

در هنگام درگيري پيكار با دشمن ضروري است...

اما قبل از درگيري لازم است كه او را از سلاحش محروم سازيم...

هرگاه دشمن از مال و جنگ افزار برخوردار باشد، ضرورت دارد پيش از آنكه آنها را عليه ما به كار اندازد، از چنگش بيرون بياوريم...

امام علي (ع) درباره ي اخذ ماليات به كارگزاران خويش چنين مي فرمايد:

و لا تمسن مال احد من الناس مصل و لا معاهد الا ان تجدوا فرسا او سلاحا يعدي به علي اهل الاسلام، فانه لا يبنغي للمسلم

[صفحه 79]

ان يدع ذلك في ايدي اعداء الاسلام فيكون شوكه عليه، و لا تدخروا انفسكم نصيحه، و لا الجند حسن سيره،...

«و به مال هيچكس، چه از آنان كه نمازگزارند و چه آنان كه هم پيمانند، دست نيالائيد، مگر آنكه اسب ياس لاحي داشته باشند كه بدان به مسلمانان تعدي كند، چه مسلمان را نشايد كه وسيله ي برتري جوئي و قدرت طلبي را در دست دشمنان مسلمان باقي گذارد. از همفكري با يكديگر خودداري نكنيد (و در هر زمان به حال خود رسيدگي كنيد) و از خوشرفتاري با سپاهيان و ياري به مردم و قدرت بخشيدن به دين خدا بازنايستيد. و در راه پروردگار آنچه بر شما واجب گردانيده انجام دهيد كه خداي سبحان از ما و شما خواسته است كه با تلاش خود سپاس وي را بجاي آوريم (و در اجابت امر وي به اطاعت زباني، بسنده نكنيم) و دين حق را با آنچه در توان داريم ياري كنيم، و هيچ قدرتي نيست مگر از جانب خدا.»[1].


صفحه 79.








    1. نهج البلاغه، نامه ي شماره ي 51.