کد مطلب:36449 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:328

هجوم به دشمن











هنگاميكه دشمن به گردآوري نيرو آغاز مي كند، براي جنگ مهيا شويد.

[صفحه 88]

دشمن دشمن است و حمله مي كند، و تنها به خاطر تدارك نيرو هجوم خود را به تاخير مي اندازد.

هنگاميكه امام علي (ع) خبردار شد كه معاويه با رشوه، عمرو بن عاص را با خود همراه نموده و با وي پيمان نامقدسي بسته است تا با همكاري يكديگر پايه هاي حكومت غاصبانه ي معاويه را استوار كنند، به آرايش نيروهاي خود پرداخت.

امام (ع) در اين باره مي فرمايد:

... و لم يبايع حتي شرط ان يوتيه علي البيعه ثمنا، فلا ظفرت يد البائع، و خزيت امانه المبتاع، فخذوا للحرب اهبتها، و اعدوا لها عدتها، فقد شب لظاها، و علا سناها، و استشعروا الصبر فانه ادعيالي النصر.

«... و او (عمرو بن عاص) بيعت نكرد مگر آنكه بهاي اين معامله بستاند. شكسته باد دست چنين فروشنده اي و ننگ بر چنين خريداري!

اينك ساز و برگ جنگ فراهم سازيد و آماده ي پيكار باشيد، كه آتش جنگ زبانه كشيده و سوزش آن شدت گرفته است. بردباري پيشه كنيد و پايداري را شعار خود سازيد كه شما را به پيروزي راهبر خواهد بود.»[1].

امام جنگ را محصول يك رشته از عمليات قبلي مي داند، و بنا

[صفحه 89]

بر توصيه ي او انسان بايد به محض مشاهده ي نخستين نمودهاي آن خود را براي نبرد آماده كند، هر چند كه اين نمود تنها ديدار سران دشمن باشد.


صفحه 88، 89.








    1. نهج البلاغه،خطبه ي 26.