کد مطلب:36453 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:244

دستورات نظامي











سرباز براي كه مي جنگد؟

براي پروردگار.

بنابراين بايد هستي خود را در اختيار پروردگار بگذارد و بي هيچ واهمه اي پيشروي كند. سرباز در قبال تحقق يا عدم تحقق اهداف جنگ مسئوليتي بر عهده ندارد.

اما در گفتار زير توجه سربازان را به هفت اندرز جلب مي كند، كه

[صفحه 93]

گرچه به ظاهر امور جزئي هستند، اما در نيرو رزمي سربازان بسيار موثرند.

امام مي فرمايد:

نزول الجبال و لا تزل، و عض علي ناجذك، اعر الله جمجمتك، تد في الارض قدمك، ارم ببصرك اقصي القوم، و عض بصرك، و اعلم ان النصر من عند الله سبحانه.

«1- اگر كوهها نيز پراكنده شوند، تو پابرجا باش. (مهم نيست كه ديگران پايداري كنند يا نه)

2- دندانها را بر هم بفشار (كه روحيه رزمي را دو چندان مي كند).

3- كاسه ي سر را به خداوند واگذار (خود را براي ايثار آماده كن).

4- پاي بر زمين استوار كن.

5- به آخرين صف دشمن چشم بدوز (تا بتواني دشمن را تا آخرين نفر نابود كني).

6- هيبت دشمن را از نظر دور كن.

7- و بدان كه پيروزي از جانب خداي سبحان است.»[1].


صفحه 93.








    1. نهج البلاغه، خطبه ي 111.