کد مطلب:36462 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:219

دفاع از همرزمان











دفاع از خود واجب است.

دفاع از همرزمان نيز واجب و ضروري است.

امام علي (ع) در آستانه ي كارزار به سربازان چنين اندرز مي دهد:

و اي امري منكم احسن من نفسه رباطه جاش عند اللقاء، و راي من

[صفحه 108]

احد من اخوانه فشلا، فليذب عن اخيه بفضل نجدته التي فضل بها عليه، كما يذب عن نفسه، فلوشاء الله لجعله مثله. ان الموت طالب حثيت،...

«هر كس از شما هنگام روياروئي با دشمن در خود قوت قلبي بيابد، و از يكي از برادرانش ترس و سستي ببيند، سزاست كه با همان نيروي دليري كه خداوند به او عنايت كرده است، چنانكه از خويشتن دفاع مي كند، از برادر خود نيز دفاع كند. زيرا چنانچه خداوند مي خواست به او نيز دليري مي بخشيد.

مرگ جوينده ي پي گيري است، نه كسي را كه از ياري برادر باز مي ايستد رها مي كند، و نه گريزنده او را خسته مي سازد (هيچ كس با تنها گذاشتن همرزم خويش، مرگ خويش را به تاخير نمي اندازد زيرا اين خود مرگ است كه به تقدير الهي به سراغ انسان مي آيد).

شهادت گرامي ترين مرگ است.

قسم به آنكه جان فرزند ابوطالب در دست اوست، هزار ضربه شمشير بر من از مرگ در بستر و فرار از جهاد الهي گواراتر است.»[1].


صفحه 108.








    1. نهج البلاغه، خطبه ي 122.