کد مطلب:36469 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:202

ويژگيهاي فرماندهان و افسران











«گرامي ترين سران لشكريانت كسي است كه:

1- با سپاهيانت يار و همدل باشد.

2- از دارائي خويش چندان به آنان فيض برساند كه فراخ روزي گرداند و از پس راهي شدنشان به سفر بازماندگان خانوارشان نيز در آسايش باشند، تا در جنگ با دشمن جز درهم كوبيدن او انديشه اي خاطرشان را نيآزارد. چرا كه مهرباني و عطوفت تو آنان را به تو دلبسته مي كند.

روشن ترين فروغ ديده ي فرمانروايان، بر پاي داشتن عدل و داد در بلاد، و برانگيختن مهر توده ي مردم است. مردم تنها زماني خيرخواه زمامدارانند كه از آن ايمن باشند و همكاري آنان با حكمرانان تنها هنگامي ميسر است كه پشتيبان فرمانرواي خويش باشند و بار شهروندي بر دوششان سبك آيد و در انتظار پايان گيري مدت زمامداري او روز شماري نكنند.

پس آروزهايشان را بر آور و درباره ي تدبيرهايشان زبان به ستايش بگشا، و از فداكاريها و جانبازيهايشان ياد كن كه تشويق (به خواست پروردگار) دلاوران را به جنبش وا مي دارد و به سست عنصران نيرو مي دهد.

هر كس را به كاري كه خود انجام داده بشناس و قدرداني كن، و عزم و اقدام كسي را به ديگري نسبت مده و از بزرگداشت آن كس كه كاري خطير انجام داده است، كوتاهي مكن.

مبادا بلندپايگي كسي سبب شود هر كار كوچك او را نيز بزرگ

[صفحه 122]

شماري، و موقعيت پست كسي تو را بر آن دارد كه خدمت بزرگ او را خوارداري.»[1].

[صفحه 123]


صفحه 122، 123.








    1. نهج البلاغه، نامه ي شماره ي 53.