کد مطلب:36473 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:215

مقررات استانهاي درگير جنگ











شهرهائي كه ارتش، در راه خود به سوي ميدان نبرد از آنها عبور مي كند، به آموزشهاي ويژه اي نياز دارند.

مهم ترين اين آموزشها از اين قرارند:

اولا- آگاهي از ماجرا.

[صفحه 128]

ثانيا- بايد به اهالي شهرها در خلال عبور ارتش همه جوانب هشياري و احتياط آموزش داده شود تا مبادا برخي از افراد نيروهاي مسلح اعمالي مرتكب شوند كه با رسالتي كه دارند و هدفي كه به خاطر آن مي جنگند مغاير باشد.

ثالثا- مردم شهرها به حيثيت ارتش احترام بگذارند چنانكه هيچ فرد ارتشي مورد بي حرمتي قرار نگيرد.

رابعا- لازم است كه فرمانداران و استانداران اخبار ارتش را به رهبري گزارش كنند. به ويژه اگر در امر تداركات ارتش عيب و نقصي باشد، يا از افراد ارتشي رفتار ناشايستي سر بزند، تا رهبري به اصلاح آن اقدام كند.

امام علي (ع) در نامه اي به استانداراني كه قلمروشان در مسير حركت ارتش قرار گرفته چنين مي فرمايد:

من عبدالله علي اميرالمومنين الي من مربه الجيش من جباه الخراج و عمال البلاد: اما بعد، فاني قد سيرت جنودا هي ماره بكم ان شاء الله، و قد اوصيتهم بما يجب لله عليهم من كف الاذي و صرف الشذي، و انا...

«از بنده ي خداوند علي ابن ابي طالب اميرالمومنين به خرج ستانان و فرمانداران شهرها كه سپاه اسلام از قلمروشان مي گذرد.

اما بعد...

سپاهياني روان كرده ام كه به خواست خدا از سرزمين هائي كه زير فرمان شماست خواهند گذشت. و آنچه به فرمان الهي بر آنان واجب است مانند نيازردن مردم و خويشتنداري از شرارت به آنان سفارش

[صفحه 129]

كرده ام. اگر به شما و اهل ذمه ي ديار شما زياني برسانند من از آن بيزاري مي جويم، مگر آنكه سپاهيان به گرسنگي مرگبار دچار شده و براي سير كردن خود چاره اي نداشته باشند.

پس هر يك از سپاهيان از روي هوسراني و ستمگري از مردم چيزي ستاند، وي را كيفر دهيد. و دست بي خردان قوم خود را از آزار و گزند و تعرض به سربازان كوتاه كنيد.

من در پشت سپاه هستم. اگر ستمي بر شما رفت به من گزارش كنيد و اگر از كسي از سپاهيانم گزندي به شما رسيد مرا آگاه سازيد كه جز به پشتيباني خدا و همت من دفع او نمي توانيد و من به ياري پروردگار او را از كار بر كنار مي سازم انشاء الله.»[1].


صفحه 128، 129.








    1. نهج البلاغه، نامه ي شماره ي 60.