کد مطلب:26546 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:304

ويژگي هاي حقوق رهبري و مردم











از ديدگاه امام (ع)، يكي از ويژگيهاي مهم رعايت حقوق ميان زمامدار اسلامي و امت مسلمان در اين نكته است كه خداوند متعال آن را پس از حق خود بر مخلوقات و وجوب اطاعت بندگان از ذات باري تعالي، از مهم ترين و بزرگ ترين فرايض و واجبات قرار داده است. امام (ع) در ادامه ي خطبه ي 216 خود مي فرمايد:

و اعظم ما افترض- سبحانه- من تلك الحقوق حق الواعي علي الرعيه، و حق الرعيه علي الوالي.

(و بزرگ ترين حقي را كه خداوند واجب كرده است حق زمامدار بر مردم و حق مردم بر رهبري است.)

از جانبي ديگر، رعايت و احترام كردن به اين حقوق از سوي خداوند سبحان واجب و فريضه اي قلمداد شده است كه تكليف شرعي امام و ماموم، ولي و مولي و رهبري و مردم را مشخص و معين مي كند.

فريضه فرضها الله- سبحانه- لكل علي كل.[1].

(خداوند اين حقوق را واجب و حق هر يك را بر ديگري واگذار فرمود.)

از ديگر ويژگي هاي حقوق رهبري و مردم، وابستگي متقابل سرنوشت مردم و رهبري است. به طوري كه رعايت حقوق زمامدار اسلامي، اصلاح جامعه و سرافرازي دولت اسلامي را

[صفحه 6]

به دنبال دارد. اما رابطه اي يك سويه از جانب هر يك از اين دو مجموعه، دولت اسلامي را به نصرت و پيروزي رهنمون نخواهد ساخت. به اعتقاد امام علي (ع)، وارستگي و نيك رفتاري رهبر، بدون اطاعت مردم و يا با ناسازگاري، ناهم آهنگي و گمراهي جامعه ي اسلامي علاوه بر شكست دولت اسلامي، موجب مي شود تا تحقق نظام عادلانه و استمرار آن و وارستگي و صلاح رهبر را نيز تحت الشعاع خود قرار دهد و نا ميسر سازد. از جانب ديگر، اصلاح جامعه ي اسلامي امكان پذير نيست مگر اينكه زمامدار و رهبر، مصلح و فرهمند باشد. بنابراين اصلاح جامعه اسلامي و رهبري به هم وارستگي دارند.

فليست تصلح الرعيه لا بصلاح الولاه، و لا تصلح الولاه الا باستقامه الرعيه.[2].

(پس حال مردم نيك نمي گردد مگر آنكه واليان رفتاري نيكو داشته باشند و واليان نيكوكار نمي شوند مگر آنكه مردم درستكار و پايدار باشند.)



صفحه 6.





    1. نهج البلاغه، خطبه ي 216.
    2. نهج البلاغه، خطبه ي 216.