-آرزوهاي انسان در چه مواردي مستحسن و در چه مواردي مذموم است؟
(0)
-به چه كسي آزاد مي گويند؟(0)
-در جامعه ي امروزي چگونه مي توانيم آزاده باشيم؟
(0)
-معروف است كه بشر مختار و آزاد آفريده شده , و سرنوشت او در دست خود اوست . واو , خود سرنوشت ساز , و طراح نحوه زندگي آينده خود مي باشد . از طرف ديگر قانون وراثت كه از اصول علمي مسلم جهان ما است , به ما مي گويد كه فرزندان نه تـنها وارث مال و صفات ظاهري پدران و مادران هستند , بلكه صفات دروني و روحيات خوب و بد آنان را نيز به ارث مي برند , و صفات و روحيات موروثي درسرنوشت آنان كاملا موثر است . چگونه مي توان انسان را در تعيين سرنوشت خود آزاد دانست ؟(0)
-آيا آزادي مستلزم وحدت اديان نيست ؟(0)
-معناي آزادي در اسلام چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي عقيده چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي انسان چيست ؟(0)
-چرا اسلام , اسلام آوردن بردگان را موجب آزادي آنان نداسته است ؟(0)
-اسلام مي گويد : پيروان هر دين و آييني حق حيات دارند و بطور آزاد مي تواند خود را معرفي كند پس چرا از پيروان ديگر ماليات و جزيه دريافت مي كند ؟(0)
-آرزوهاي انسان در چه مواردي مستحسن و در چه مواردي مذموم است؟
(0)
-به چه كسي آزاد مي گويند؟(0)
-در جامعه ي امروزي چگونه مي توانيم آزاده باشيم؟
(0)
-معروف است كه بشر مختار و آزاد آفريده شده , و سرنوشت او در دست خود اوست . واو , خود سرنوشت ساز , و طراح نحوه زندگي آينده خود مي باشد . از طرف ديگر قانون وراثت كه از اصول علمي مسلم جهان ما است , به ما مي گويد كه فرزندان نه تـنها وارث مال و صفات ظاهري پدران و مادران هستند , بلكه صفات دروني و روحيات خوب و بد آنان را نيز به ارث مي برند , و صفات و روحيات موروثي درسرنوشت آنان كاملا موثر است . چگونه مي توان انسان را در تعيين سرنوشت خود آزاد دانست ؟(0)
-آيا آزادي مستلزم وحدت اديان نيست ؟(0)
-معناي آزادي در اسلام چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي عقيده چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي انسان چيست ؟(0)
-چرا اسلام , اسلام آوردن بردگان را موجب آزادي آنان نداسته است ؟(0)
-اسلام مي گويد : پيروان هر دين و آييني حق حيات دارند و بطور آزاد مي تواند خود را معرفي كند پس چرا از پيروان ديگر ماليات و جزيه دريافت مي كند ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:1625 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:3

چگونه برنامه ريزي كنيم؟ براي يك فرد پشت كنكوري چند ساعت درس خواندن در روز كافي است؟

از اين كه با ما مكاتبه كرده و پاسخ سؤال خودر ا جويا شده ايد خوشحاليم. سؤال شما دربارة تحصيل و درس و آيندة تحصيلي شما است. در اين زمينه هم سؤال خوبي طرح كرده ايد كه اميدواريم پاسخي مفيد و در خور دريافت نماييد. در ابتداي سخن لازم است بگوييم فردي در زندگي نياز به برنامه ريزي دارد كه اوّلاً كار و فعاليت در خوري دارد. ثانياً براي كار خود ارزش و اهيمت قائل است، ثالثاً ميل دارد هر كاري به نحو احسن و به شكل شايسته اي انجام شود. امروزه اين ديگر يك شعار نيست بلكه يك حقيقت است كه هيچ موفقيتي بدون يك برنامه ريزي درست متصور نيست.

منظور از برنامه ريزي، اختصاص ساعت يا ساعاتي از عمر به كاري خاص است، به طوري كه هم كارها در وقت خود و طبق زمان بندي قبلي به انجام رسد و چيزي از آن باقي نماند. در نتيجه هر برنامه ريزي مفيد و كاملي مستلزم چندين كار است كه به ترتيب در ذيل خواهيم آورد:

1ـ هم اكنون كاغذ و قلمي برداريد و فهرستي از كارهاي خود را كه در فهرستهاي زير آمده تهيه كنيد:

الف) فهرستي از همه كارهاي تان كه قرار بوده انجام دهيد و نداده ايد: بايد چه كاري را شروع مي كرديد؟ چه پيشنهادي ارائه مي داديد؟ تماس هايي كه بايد ميگرفتيد؟ معلمي كه مي خواستيد با او در مورد مشكل درسي تان صحبت كنيد و چيزهايي از اين قبيل. سعي كنيد دست كم يك صفحه از اين برنامه هاي انجام نشده را تهيه كنيد.

ب) حال فهرستي از كارهايي كه بايد در منزل انجام دهيد تهيه كنيد: كارهاي مربوط به منزل كه بر عهدة شما است و بايد آن ها را انجام دهيد و شما يا آن ها را عقب مي اندازيد يا از انجام آنها ناخشنود هستيد. سطل زبالهاي كه هر روز بايد دم در بگذاريد، كفش هايي كه بايد براي تعمير به كفاشي ببريد، جورابي كه هر روز ميگوييد اگر وقت كنم مي شويم و ... .

ج) فهرستي هم از كارهايي كه در حوزة روابط شخصي داريد برداريد: نامه ها، قرار ملاقات ها، تماس هاي تلفني، مهماني ها، ديدار مجدد همشاگردي ها و در نهايت كارهايي كه توقع داريد كسي ديگر آن ها را به جاي شما انجام دهد.

د) ليستي از كارهاي روزمره برداريد: خواب، غذا، تماشاي تلويزيون، مطالعه، ورزش و ... .

ه‍) و بالاخره سياهه اي از كارهايي كه قرار است به اميد خدا روزي انجام دهيد: شركت در يك كلاس هنري، يادگيري يك زبان خارجي، رفتن به يك باشگاه ورزشي، ترك كردن عادت بدي كه بارها خواستهايد تركش كنيد، برنامه اي كه بارها خواستهايد براي كارهايتان بنويسيد و ... .[1]

تأكيد مي كنيم كه اكنون اين فهرست ها را تهيه كنيد. نگران اين حجم كار كه تهيه مي شود نباشيد كه چگونه و با كدام توان و وقت، انجامش خواهيد داد، چون در مورد آن بعداً سخن خواهيم گفت.

2ـ شرط اساسي براي برنامه ريزي، اوّل اراده و تصميم است؛ دوم يك تعهد قلبي و وجداني با خويش. به دور و بر خود نگاه كنيد، عدة زيادي از مردم هستند كه شما آنها را مي شناسيد و به راحتي مي توانيد در يكي از دو دستة موفق يا ناموفقشان قرار دهيد. هيچ وقت فكر كرده ايد كه چرا اكثر مردم ناموفق هستند و فقط بعضي ميان اين همه آدم به مقصد رسيده اند؟

نمي گوييم در همه، ولي حداقل در بسياري از مردم رمز عدم موفقيت اين است: چيزي را كه مي خواهند، با جديت و قدرت دنبال نمي كنند. به هر دليل ممكن بهانه مي تراشند و كار خود را عقب مي اندازند. يا اگر در پي آن مي روند، از راهش نميروند. بدون برنامه و بدن شناخت راه اقدام مي كنند كه نتيجه آن معلوم است.

عدة ديگري هستند كه براي رسيدن به يك هدف، كارهاي ريز و درشت زيادي را پايمال مي كنند، گويي آن ها اصلاً وجود ندارند، در نتيجه وقتي به هدف مي رسند، آن را كه مي خواستند دارند و بسياري چيزها را كه مردم ناموفق دارند، ندارند.

دوستي داشتم كه با هم كار مي كرديم، با اين فرق كه هرگز وقت درستي براي صبحانه و ناهار خود نداشت. اگر وقت مي كرد، غذا مي خورد و اگر وقت نمي كرد، نمي خورد.

به قول خودش يك وعده براي او كافي بود. نتيجه اش اين شد كه بعد از چند سال ظاهراً رفاه كامل زندگي و ماشين و خانه و ويلا دارد، ولي نصف معده اش را به خاطر زخم معده در جراحي بريدند و الان از خوردن بسياري چيزها محروم است.

عده اي ديگر هستند كه تلاش مي كنند و عرق مي ريزند، ولي به جايي نمي رسند. علتش اين است كه هيچ وقت به آيندة كارشان فكر نمي كنند. به طور مثال اگر كسي امروز پس از كلي زحمت و تلاش، استاد سفيدگري يا ساخت ظروف مسي يا سنگي شود، مسلّماً از شغل خود براي تأمين هزينه هاي زندگيش نمي تواند كمك بگيرد، چون فصل اين نوع كارها گذشته است و جز معدودي، ديگر كسي از اين ظرف ها استفاده نمي كند.[2]

هر كاري بايد با توجه به آينده اش مورد پيگيري قرار گيرد، مثلاً شما بايد ببينيد از دانشگاه رفتن چه مقصودي داريد و آيا پس از اتمام تحصيل به چيزي كه مي خواهيد مي رسيد؟

پس از اين آينده نگري و در نظر داشتن دورنماي حداقل ده ساله، بايد با منطق و شيوه اي درست، تلاش كنيد تا به مقصود برسيد و اين جا است كه آن تعهد قلبي و وجداني به كارتان مي آيد.

اصولاً وقتي با خود اين گونه رفتاري در پيش مي گيريم، در آستانه زندگي جديدي واقع شده ايم و تا وقتي به اين مهم نرسيده ايم، تنها به بخشي از توانايي هاي خود دست يافته ايم. اين يك تصميم و انتخاب است و شما به حكم انسان بودنتان حق اين انتخاب را داريد!![3]

3ـ برنامه ريزي. فهرست ها را جلوي خود قرار دهيد. هميشه در يك برنامه ريزي موردي وجود دارد كه ذهن ما را فوق العاده به خود مشغول كرده و مثلاً قبولي در كنكور. كارهايي هم وجود دارند كه ناگزير از انجام آن هاييم. بعضي كارها هم در حقيقت نياز به زمان و استمرار دارند مثلا كلاس هاي هنري و زبان. اين ها مسلّماً از جهت اولويت در يك جايگاه قرار ندارند. بنابراين ابتدا از ميان فهرست هاي خود، محور برنامه، كارهاي اجباري و كارهاي مربوط به آينده را جدا كنيد و سعي نماييد در طول روز يا هفته وقتي براي آن ها در نظر بگيريد.

اشتباه بعضي اين است كه گمان مي كنند حالا كه قرار است درس بخوانند، ديگر هيچ كاري نبايد انجام دهد. برنامه هاي اين قبيل افراد، خشك، بدون انعطاف، و بدون در نظر گرفتن نيازهاي ديگر زندگي است. به طوري كه آدم به اين توهم مي افتد كه آن را براي يك آدم آهني طراحي كرده اند.

سعي كنيد در برنامةخود آدمي معقول و منطقي باشيد. به جاي اين كه خود را از همه چيز محروم كنيد،سعي نماييد از وقت هايتان به گونة صحيح استفاده كنيد.

4ـ يك شبانه روز 24 ساعت بيشتر نيست و شما در طول اين مدت به 6 تا 8 ساعت خواب نياز داريد. سعي نكنيد از خوابتان كم كنيد تا وقتي بيشتري را جهت تحصيل ذخيره كنيد، چون در اين صورت خستگي ناشي از كم خوابي را در طول ساعات روز پخش مي كنيد و توان فكري و جسمي خود را تا حد زيادي كاهش ميدهيد.

خوب است خواب شما بين ساعات 11 شب تا 6 صبح باشد.

5ـ وقت صبحانه، ناهار و شام را جدا كنيد. نوعاً در خانه ها ساعت صرف غذا مشخص است. اگر چنين نيست، شعي كنيد وقت مناسبي براي اين كار در نظر بگيريد.

يادتان باشد با عجله غذا نخوريد. نه پر بخوريد و نه كم و سعي كنيد پيش از سيري كامل دست از غذا برداريد. هرگز بلافاصله بعد از غذا مشغول مطالعه نشويد. به همين لحاظ حدود يك سوم زمان صرف غذا را به استراحت بگذرانيد، مثلاً اگر صرف غذا 45 دقيقه طول مي كشد، 15 دقيقه استراحت كنيد. در اين مدت به فرايند گوارش و هضم غذا فكر كنيد. اين كار سبب مي شود هم از غذا لذت ببريد و هم به هضم آن كمك كنيد.

اگر در خلال روز احساس گرسنگي كرديد، بلافاصله مطالعه را قطع كنيد و چيزي بخوريد، ولي هرگز در اثناي مطالعه چيزي نخوريد مثلا آدامس، پسته، تخمه و ...). اين توصيه ها را جدي بگيريد.

صرف غذا هم حدود 3 ساعت از وقت شما را خواهد گرفت.

6ـ در طول روز وقتي هم براي عبادات واجب و مقدمات آن مثل طهارت و وضوع نياز داريد. با شنيدن صداي اذان، طهارت و وضو كنيد، حتي مسواك بزنيد. لباس راحت و تميز بپوشيد و مشغول نماز شويد. اگر مسجد نزديك خانة شما است، به مسجد برويد. سعي كنيد آرامش حاصل از نماز را در ساير لحظات خود گسترش دهيد. نماز را جدي بگيريد و از آن استفاده كنيد. متأسفانه در اين نامه مجال پرداختن به خصوصيات نماز و نقش آن در زندگي نيست، ولي مي توانيد طي نامه اي ديگر آن را خواستار شويد. بين 1 تا 5/1 ساعت نيز صرف اين امور خواهيد كرد.

7ـ هميشه در طول روز كارهايي براي انجام دادن وجود دارد: تماشاي يك سريال يا يك مسابقه فوتبال (به شرط اين كه عادت به تماشاي همه سريال ها يا مسابقات نداشته باشيد)، خريد نان، ميوه، سبزي و ...، بردن برادر يا خواهر كوچكتر به مدرسه يا مهد كودك و ... . هم در زندگي كارهايي از اين قبيل دارند. اين كارها را از برنامة خود حذف نكيند. زمان آن ها را معيّن كنيد و به نحو احسن انجامشان دهيد. آن ها داخل زندگي شما و جزء آن هستند، پس با حذف آن ها زندگي تان را ناقص نكنيد.

فايده ديگري هم در اين برنامه ها وجود دارد، مثلاً راه ميان خانه تا مدرسه و ... فرصت خوبي براي تكرار لغات زبان انگليسي يا حفظ كردن يك شعر يا مرور مطالب درسي در ذهن است. اين فرصت ها را از دست ندهيد.

8ـ ممكن است مشغول رفتن به كلاس كامپيوتر يا يك باشگاه ورزشي باشيد. خوب است در اين كارها افراط نكنيد، ولي آن ها را تعطيل نيز نكنيد.

براي آغاز يك كلاس جديد با احتياط و طبق برنامه عمل كنيد، آن هم اگر وقت اضافي براي اين كار داشتيد، ولي اگر از قبل به كاري مبادرت كرده ايد، آن را تعطيل نكنيد. كمي نظم و ترتيب را در آن دخيل كنيد.

9ـ حال وقتش رسيده كه روي ساعت هاي باقيماندة روزتان تمركز كنيد و آن ها را به درس اختصاص دهيد. چون قصد شركت در كنكور را داريد، لازم است مطابق شرايط آن برنامه ريزي كنيد. امتحان كنكور سراسري در دو بخش عمومي و اختصاصي برگزار مي گردد. دروس عمومي عبارتند از: ادبيات فارسي، ادبيات عربي، زبان انگليسي و بينش اسلامي.

برنامه شما بايد به نحوي باشد كه در هر چهار درس فوق بالاترين درصد را احراز كنيد.

امتحان كنكور يك رقابت علمي ساده[4] است كه هر كس در آن داراي درصد بيشتري باشد، موفقتر است. پس كار اساسي شما اين است كه در اين رقابت حتماً دروس عمومي را كه همه به آن توجه كافي دارند، با موفقيت پشت سر بگذاريد. در غير اين صورت هرگز قبول نخواهيد شد.

پس از دروس عمومي نوبت به دروس اختصاصي مي رسد. در دروس اختصاصي سه امر مهم را از ياد نبريد: ضريب بالا، ميزان تبحر شما در آن درس، حجم و مشكل بودن مطالب.

بدين ترتيب گاهي درس داراي حجم كم، مطالب آسان وضريب پايين تر است. اشكالي ندارد اگر اين درس را بر درس با ضريب بالا ولي مشكل مقدّم كنيد.

حال كه اين اولويت ها را تشخيص داديد، بايد ببينيد در كدام درس ها ضعيف هستيد و براي اين ضعف خود چه بايد بكنيد؟ آيا مي توانيد به تنهايي مطالعه كنيد يا لازم است از يك دوست درسخوان يا يك استاد استفاده كنيد؟

اين درس ها را از دروسي كه خود مي خوانيد، جدا كنيد و راه هاي برطرف كردن نقطه ضعفتان را بررسي نماييد. به ياد داشته باشيد كه ضعيف بودن در يك درس علاوه بر ضعف نمرات، باعث كاهش اعتماد به نفستان در امتحان كنكور در مورد ساير دروس نيز مي شود.

از ضعفتان در يك درس نترسيد. هر نوع ضعفي را ميتوان با تلاش و برنامه ريزي رفع كرد، به شرط آن كه بخواهيد و روي آن سرمايه گذاري كنيد.

ناگفته نگذاريم كه بر خلاف تبليغات بسيار، كلاس ها و جزوههاي كنكور نقش عمده اي در قبولي بازي نمي كنند. ابتدا به مطالعه دقيق كتب درسي بپردازيد و وقتي از فراگيري آن ها مطمئن شديد، به سراغ كتاب ها و جزوات ديگر برويد.

آن وقت خودتان اذعان خواهيد كرد كه آن كتاب ها، جز اندكي، مطلبي اضافه بر كتب درسي خود شما ندارند.[5]

10ـ اكنون مي بينيد كه از 24 ساعت يك روز، زمان چنداني باقي نمانده است (بين 6 تا 8 ساعت). براي اين ساعت ها برنامه درسي بگذاريد و شروع كنيد. اولويت ها را هم از ياد نبريد.

11ـ جز كاري كه مشغول به آن هستيد، به هيچ چيزي

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.