-آرزوهاي انسان در چه مواردي مستحسن و در چه مواردي مذموم است؟
(0)
-به چه كسي آزاد مي گويند؟(0)
-در جامعه ي امروزي چگونه مي توانيم آزاده باشيم؟
(0)
-معروف است كه بشر مختار و آزاد آفريده شده , و سرنوشت او در دست خود اوست . واو , خود سرنوشت ساز , و طراح نحوه زندگي آينده خود مي باشد . از طرف ديگر قانون وراثت كه از اصول علمي مسلم جهان ما است , به ما مي گويد كه فرزندان نه تـنها وارث مال و صفات ظاهري پدران و مادران هستند , بلكه صفات دروني و روحيات خوب و بد آنان را نيز به ارث مي برند , و صفات و روحيات موروثي درسرنوشت آنان كاملا موثر است . چگونه مي توان انسان را در تعيين سرنوشت خود آزاد دانست ؟(0)
-آيا آزادي مستلزم وحدت اديان نيست ؟(0)
-معناي آزادي در اسلام چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي عقيده چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي انسان چيست ؟(0)
-چرا اسلام , اسلام آوردن بردگان را موجب آزادي آنان نداسته است ؟(0)
-اسلام مي گويد : پيروان هر دين و آييني حق حيات دارند و بطور آزاد مي تواند خود را معرفي كند پس چرا از پيروان ديگر ماليات و جزيه دريافت مي كند ؟(0)
-آرزوهاي انسان در چه مواردي مستحسن و در چه مواردي مذموم است؟
(0)
-به چه كسي آزاد مي گويند؟(0)
-در جامعه ي امروزي چگونه مي توانيم آزاده باشيم؟
(0)
-معروف است كه بشر مختار و آزاد آفريده شده , و سرنوشت او در دست خود اوست . واو , خود سرنوشت ساز , و طراح نحوه زندگي آينده خود مي باشد . از طرف ديگر قانون وراثت كه از اصول علمي مسلم جهان ما است , به ما مي گويد كه فرزندان نه تـنها وارث مال و صفات ظاهري پدران و مادران هستند , بلكه صفات دروني و روحيات خوب و بد آنان را نيز به ارث مي برند , و صفات و روحيات موروثي درسرنوشت آنان كاملا موثر است . چگونه مي توان انسان را در تعيين سرنوشت خود آزاد دانست ؟(0)
-آيا آزادي مستلزم وحدت اديان نيست ؟(0)
-معناي آزادي در اسلام چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي عقيده چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي انسان چيست ؟(0)
-چرا اسلام , اسلام آوردن بردگان را موجب آزادي آنان نداسته است ؟(0)
-اسلام مي گويد : پيروان هر دين و آييني حق حيات دارند و بطور آزاد مي تواند خود را معرفي كند پس چرا از پيروان ديگر ماليات و جزيه دريافت مي كند ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:2055 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

واژه هاي عزت وافتخار حسيني را تفسير و توضيح دهيد.

عزت به معناي ارجمند، سرافرازي و گرامي شدن است.[21] به قول راغب واژة عزت به معناي حالتي است كه نمي گذارد انسان شكست بخورد و مغلوب واقع شود.[22]

در برابر عزت، ذلت قرار دارد كه به معناي نبود حالت شرافت و عزت در آدمي است، به طوري كه انسان به سادگي پذيراي شكست شده، مغلوب ديگران شود.

واژة افتخار به معناي مرتفع و بلند گرديدن، فخر و شرف[23] تازي، سر افرازي، فخر و آبرو و حرمت[24] : أفتخر إفتخاراً بكذا؛ به آن باليد وافتخار نمود.[25]

دو واژة عزت و افتخار با پسوند حسيني بيانگر آن است كه عزت و افتخار در فرهنگ امام حسين(ع) با عزت و افتخار فرهنگ مادي تفاوت دارد.

در آموزه هاي ديني عزت و آزادي، افتخار بندگي و معنويت گرايي و رهايي از قيد و اسارت شهوت گرايي و پرهيز از تجمل گرايي ظهور مي كند. از اين رو امام علي(ع) عرض داشت: الهي كفي بي عزّاً أن أكون لك عبداً و كفي بي فخراً أن تكون لي ربّاً .[26] پيامبر اسلام (ص) كه جامعة عزت مند در مدينه به وجود آورد، با تمام افتخارات غير معقول مانند ثروت اندروزي و قوم گرايي مبارزه نمود[27] و عزت و افتخار را در عبوديت تفسير نمود.

از سوي ديگر عزت وافتخار در مبارزه عليه ستم و حق كشي ها به وجود مي آيد و پيروزي در جنگ ها عزت و افتخار به حساب نمي آيد. و اين درست مقابل معناي مادي ازادي و افتخار قرار مي گيرد؛ زيرا در فرهنگ مادي پيروزي در مغلوب نمودن طرف مقابل شكل مي گيرد.

در صحنة كربلا عزت و افتخار حسين به اوج خود رسيد. امام حسين(ع) در زماني قيام نمود كه يزيد شعار بي ديني سر داد[28] و جامعةاسلامي را خفقان گرفته و دين ستيزي و عدالت كُشي به اوج خود رسيده بود. از اين رو امام حسين(ع) مرگ در راه خدا را زينت خواند[29] و تسلم نشدن در برابر يزيد و اسير ذلت نشدن را عزت و افتخار دانست: موت في عزّ خيرٌ من حياه في ذلّ؛[30] مرگ با عزت بهتر از زندگي با ذلت است.

هم چنين حضرت در برابر بيعت خواستن يزيد فرمود: ناپاكِ ناپاك زاده مرا بين دو چيز: شمشير و ذلت مخيّر قرار داده، امّا ذلت از ما بسيار دور است.[31] به قول بهجتي:

اندر آنجا كه باطل امير است

اندر آنجا كه حق سر به زير است

اندر آنجا كه دين و مروّت

پايمال و زبون و اسير است

راستي زندگي ناگوار است

مرگ، بالاترين افتخار است

جاويدان آيد بانگ پر شور

لا أري الموت إلا سعاده[32]

امام حسين(ع) فرمود: من از مرگ باكي ندارم، مرگ راحت ترين راه براي رسيدن به عزّت است. مرگ در راه عزّت زندگي جاودانه است و زندگاني ذلت بار، مرگ بي حيات است.[33]

عزت و افتخار حسيني در آخرين لحظات زندگي امام حسين(ع) به اوج رسي و حضرت بندگي را عامل عزت دانسته و بدان افتخار مي كند. شهيد مطهري مي نويسد:

در روز عاشورا حسين(ع) حدّ اخر مقاومت را مي كند. ديگر وقتي است كه به كلّي توانايي از بدنش سلب شده است: يكي از تير اندازان ستمكار تير زهر آلودي را به كمان مي كند و به سوي اباعبدالله (ع) مي اندازد كه در سينة ابا عبدالله(ع) مي نشيند و حضرت بي اختيار روي زمين مي افتد. آيا در اين لحظه تن به ذلت مي دهد؟ آيا خواهش و تمنا مي كند؟ نه، بلكه بعد از گذشت اين دورة جنگيدن رويش را به سوي همان قبله اي كه از آن هرگز منحرف نشده است مي كند و مي فرمايد: رضاً بقضائك و تسليماً لأمرك و لا معبود سواك يا غياث المستغيثين.[34]

در حادثة كربلا يزيد و يزيديان عزت و افتخار خويش را در پيروزي ظاهري دانسته و به نسب و اجداد و دوران جاهليت افتخار مي كردند، غافل از اين كه پيروزي و جاودانگي از آن حق و حق گرايان است و پيروزي باطل مقطعي است. از اين رو امام علي(ع) فرمود:للحق دوله، للباطل جوله؛[35] براي حق، دولت و عظمت بزرگي است، ولي باطل را جولان و چرخشي است.

از اين ردو قرآن عزت مداري را از آنِ رسول و مؤمنان دانسته است: للّه العزّه و لرسوله و للمؤمنين.[36]

روشن ترين دليل اين عزت و شكوه دربارة شهداي كربلا مشهود است. هنوز امام حسين(ع) عزيز است،محبوب دل ها است و مزارش ميعادگاه عاشقان حق است. امام راحل(س) فرمود: محرّم ماهي است كه عدالت در مقابل ظلم و حق در مقابل قيام كرده و به اثبات رسانده است كه در طول تاريخ، هميشه حق بر باطل پيروز شده است.[37]





[21] محمد معين،فرهنگ فارسي، واژة عزت ؛ علي اكبر دهخدا، لغت نامه واژة عزت؛ مصطفي دشتي، معارف و معاريف،ج 7، ص 353.

[22] راغب اصفهاني،مفردات راغب، ص 563.

[23] اقرب الموارد، ج ،ص 907؛ علي اكبر دهخدا، پيشين، واژة افتخار.

[24] خليل جرّ، فرهنگ لاروس( ترجمةحميد طبيبيان)

[25] مفردات راغب، ص 374؛ محمد معين ، پيشين، واژة افتخار.

[26] مفاتيح الجنان، ص 273.

[27] تاريخ يعقوبي، ج 2، ص 100؛ دعائم الاسلام، ج 1، ص 82.

[28] مقرم، مقتل الحسين، ص 357.

[29] اعيان الشيعه، ج 1،ص 593.

[30] مناقب ابن شهر آشوب، ج 4، ص 68.

[31] مقتل خوارزمي، ج 2، ص 7؛ نفس المهموم، ص 131.

[32] محمد حسين بهجتي،بهار آزادي، ص 71، با اقتباس از جواد محدثي،فرهنگ عاشورا، ص 389.

[33] اعيان الشيعه، ج 1، ص 581.

[34] مرتضي مطهري، حماسة حسيني، ج 1، ص 157.

[35] تحف العقول،ص 239.

[36] اسرا(17) آية 81.

[37] صحيفة نور،ج 4، ص 27.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.