مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:22244 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:2

در زمان غيبت امام زمان(عج)، مردم نسبت به آن حضرت چه وظايفي دارند؟
در زمان غيبت امام زمان(عج) مردم نسبت به آن حضرت وظايفي دارند كه به بعضي از آنها اشاره مي شود: 1. محزون بودن براي حضرت؛ اين حزن و غم مي تواند مبتني بر يكي از دلايل زير باشد: الف) امام زمان(عج) با وجودي كه در ميان مردم و مطلع از همه امور آنان است؛ اما در عين حال از ديدگان محجور و مستور مي باشد و آن چنان در پرده حجابي از حجاب هاي الهي پنهان و پوشيده است كه نه دستي به دامانش مي رسد، نه چشمي به جمالش مي افتد؛ نه از مقرّ سلطنتش خبري به دست مي آيد و نه از محل اقامت و رحلتش اثري ديده مي شود. اين غربت و تنهايي امام از ديدگان مردم، خود زمينه ساز حزن و اندوه است؛ چرا كه اگر كسي جرعه اي از شربت گواراي محبت امام خود چشيده باشد و بر حسب فطرت، رشته قلبش به آن وجود مقدس كشيده شود، اين فراق از محبوب براي او حُزن انگيز و غم آلود خواهد بود. ب) ظلم و تعدّي ظالمان و مستكبران -علاوه بر گرفتن تمام لوازم سلطنت ظاهري و تسلط بر مردم، سرزمين ها، اموال و ... به حدي است كه آن حضرت از خوف و بيم ظالمين، حتي بر آشكار كردن خود متمكن نيست. امام باقر(ع) فرمود: «هيچ عيدي براي مسلمين نيست مگر آن كه خداوند براي آل محمد(ص) حزني را تازه مي كند؛ زيرا كه حق خود را در دست غير مي بيند». راهزنان فاجر و فاسق، آن چنان در كمين دين نشسته و پيوسته شبهاتي را متوجه دين مي كنند كه موجب تشتّت و تفرقه در صف دينداران مي شود و كار را تا آن جا پيش برده اند كه دينداري كاري پيچيده و مشكل شده است. ج) امتحان شدن مردم؛ امام صادق(ع) در روايتي فرمودند: «قسم به خدا امتحان خواهيد شد تا آن كه نماند از شما مگر اندكي». حال كه انسان در زمان غيبت، در معرض امتحان است، بايد محزون باشد و از اين كه در كوران اين امتحان الهي به جاي پخته شدن و كامل شدن، نتواند موفق شود، برخويشتن بترسد. اين نگراني از شكست در امتحان، علاوه بر اين كه عامل سازنده اي است، دلهره انگيز و غمناك نيز مي باشد. 2. انتظار فرج؛ انتظار پيروزي و حاكميت امام زمان(عج) و پُرشدن زمين از عدل و داد و غلبه دين حق بر جميع انديشه هاي ناحق حاكم بر بشر، در فضاي غبارآلود از فسق و فجور و ظلم خودخواهان و مستبدان، نقطه اميد طرفداران حق و مستضعفين است. امام صادق(ع) فرمود: «كسي از شما كه بميرد و منتظر باشد اين امر را (ظهور امام زمان(عج)) مانند كسي است كه در خيمه اي باشد كه از آنِ حضرت قائم(عج) است.» و نيز فرمود: «هر كسي كه تمايل دارد از اصحاب قائم(عج) باشد، پس هر آينه انتظار كشد و هر آينه عمل كند با ورع و محاسن اخلاق». در جريان كشمكش مستمر تاريخي بين جبهه حق و جبهه باطل، باطل به جهت سبك بودن هميشه در لايه بالايي قرار داشته است و حق هم به دليل سنگيني و توپُر بودن در لايه زيرين؛ اما بالاخره جريان حق با سنگيني و وزين بودن خود، باطل سبك و توخالي را -كه به مثابه پَر كاهي بيش نيست از صحنه مبارزه و عرصه پيكار بيرون خواهد راند. در اين مبارزه دشوار و احياناً نابرابر، جبهه حق علاوه بر انگيزه هاي الهي، ايمان و حق طلبي، از انتظار - به عنوان كانون تحصيل انرژي و پايداري و مقاومت - بهره مي جويد. 3. دُعا جهت حفظ وجود مقدّس امام زمان(عج)؛ دعا در حق امام عصر(عج) در واقع رضايت به وعده الهي، مبني بر ظهور آن حضرت است. خداوند، گوهر گرانبهايي را در خزانه قدرت و رحمت خود پرورده و بر چهره آن حجاب عظمت و جلالت كشيده است، آن روز كه خود مصلحت داند، اجازه ظهور خواهد داد. دعا كردن براي آن حضرت، انسان را در زُمره عاشقان او قرار مي دهد و وي را همدل و هم صدا با آن حضرت و ياران مخلصش مي سازد. همدلي و هم صدايي با جريان حق الهي - كه در رأس هرم آن وجود مقدّس ولي عصر(عج) است - بسيار پر فضيلت و ارزشمند است. 4. صدقه دادن براي حفظ وجود مبارك امام زمان(ع). 5. حج كردن به نيابت امام زمان(ع). 6. برخاستن به عنوان تعظيم هنگام شنيدن اسم مبارك امام زمان(ع). 7. تضرّع و درخواست از خداوند متعال به منظور حفظ ايمان و دين از راه يابي شبهات شياطين در ظُلمات ايام غيبت. 8. استمداد و استعانت و استغاثه (ناله و زاري) در فراق آن حضرت. موارد فوق و موارد فراوان ديگر از جمله وظايف عاشقان و معتقدان به آن حضرت است و انجام دادن وظايف فوق در حدّ توان، انسان را با حضرت مهدي(عج) هم دل، هم نوا و نزديك مي كند. دست يازيدن به راه هايي كه در بعضي از كتاب ها به منظور توفيق ملاقات با ولي عصر(ع) بر شمرده شده است، راه منطقي و معقولي نيست. علاوه بر اين كه در توصيه بزرگان دين نيز مطلبي، مبني بر پيمودن چنين راه هايي مشاهده نمي شود. بزرگان دين - حتّي آنان كه موفق به ديدار آن حضرت شده اند -، همين وظايف را پس از دل سپردگي به آن حضرت انجام داده اند. اين تلاش ها هيچ گاه به منظور ملاقات با آن حضرت نبوده است ؛ چرا كه در قاموس انجام وظيفه، هيچ گونه چشمداشتي نمي گنجد. وظيفه، عملي است خالصانه كه به منظور انجام وظيفه صورت مي گيرد و انجام دهنده آن، جز وظيفه شناسي چيزي را نمي بيند. سيره زندگي بزرگان و صالحاني كه به توفيق ديدار آن وجود عزيز و مقدس نائل آمده اند، حاكي از يك عمر تلاش خستگي ناپذير علمي و عملي در راستاي شكوفايي انديشه هاي مقدس آن حضرت است آنان عمري دست همت به كمر زدند و صادقانه و خالصانه - بسانِ خادمي فداكار - در مسير رفع موانع دين جهاد و مبارزه كردند و با تمام توان در بستر تجلّي آرمان هاي مهدي موعود(ع) در عرصه جامعه حركت نمودند. نه اين كه با مشغول شدن به يك سري وردها و ذكرها، به گوشه اي خزيده و اميد ديدار آن حضرت را داشته باشند. براي مطالعه بيشتر ر.ك: نجم الثاقب در احوال حضرت ولي عصر صاحب الزمان(عج)، مرحوم حاج ميرزا حسين طبرسي نوري

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.