مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:22308 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:17

چه رابطه اي بين زيبايي و حقيقت و لذت وجود دارد؟
هر حقيقتي زيباست و هر زيبايي لذت بخش و دلبراست. به ديگر سخن لذت به زيبايي تعلق مي گيرد و زيبايي هم از حقيقت تراوش مي كند. اگر چنانچه انسان ها، مجاز - اين روپوش دروغين حقيقت - را زيبا مي پندارند از آن روست كه مجاز خود را با لباس حقيقت نشان داده است. دروغ آنگاه فروغ دارد كه راست نما باشد و گرنه همه ي فطرت آن را نازيبا مي دانند. بنابراين زيبايي از آن حقيقت است و بس و لذّت هم جز به زيبايي نمي نگرد. شريعت و طريقت هم از آن رو در فطرت ها زيبا مي نمايد كه پيامش وصول به حقيقت است و بس. اين اشارتي گذرا بر رابطه ي زيبايي، حقيقت و لذّت بود. امّا توجه به يك بحث عميق معارفي در باب فطريات و غرايز و هدايت آنها به سمت و سوي حقيقت ناب و زيبايي دلگشا و لذت با صواب ضروري به نظر مي رسد به طور كلي انسان يك سلسله فطريات تعالي بخش دارد كه مربوط به بُعد انساني او مي شود و يك زنجيره اي از غرايز دارد كه ارتباط با بُعد حيواني او دارد. فطريات مثل: كمال جويي، يا حقيقت طلبي، زيبايي خواهي، حس پرستش و... . غرايز مثل: شهوت جنسي، شهوت خوردن، شهوت نگاه كردن و... . دستورات شرع مقدّس با تعيين حد و مرزهاي شرعي انسان را به سمت آن حقيقت حقيقي - كه زيباي به دور از كژي و لذّت بر كنار از سستي است - سوق مي دهد. مثلاً نگاه به يك دختر زيبا ممكن است برخاسته از فطرت زيبايي خواهي باشد و ممكن است برانگيخته از شهوت جنسي باشد اگر دوّمي باشد كه قطعاً حرام و كاري بد فرجام است و اين حرمت همان جلوگيري از افتادن به دام پستي هاي حيواني مي باشد. در اين جلوگيري شرع مقدس به قدري دقيق عمل كرده است كه حتي روح انسان غبار آلود نشود از اين رو فرموده نگاه با ريبه هم حرام است و بالاتر از آن فرموده كه بدون ضرورت بهتر است مرد جوان با زن جوان هم صحبت نشود. امّا اگر اوّلي باشد بنابراين فرض كه هيچ شائبه ي شهواني نيست و هيچيك از حدود شرعي هم ناديده گرفته نشده است و بر طبق فتوايي هم عمل مي شود كه نگاه به صورت تنها را بي اشكال مي داند، باز هم كار پسنديده اي نيست زيرا اگر انسان مي خواهد فطرت زيبايي خواهي خود را شكوفا سازد و از آن لذّت ببرد چرا بر زيباي مجازي چشم دوزد؟! و چرا در پي سرابي بدود كه او را از آب ناب باز دارد؟! مگر نه اين است كه انسان هر زيباتري را ببيند حاضر است با زيباي قبلي بدرود گويد و باز اگر زيباتر از اين زيباتر را هم ببنيد حاضر است به آن زيباتر قبلي پشت كند. همه ي اين حالات گواه روشني است كه فطرت انسان به اين زيبايان مجازي قانع نيست و دنبال زيباي مطلقي است كه زيباتر از آن نباشد و آن هم يكي بيش نيست كه تمامي زيبايان هستي گوشه اي از زيبايي او را ندا مي دهند. از اين كه بگذريم مرز نيّت شهوت آلود با انگيزه ي فرضاً بدور از هوس بسيار دقيق است. بسياري از اين توجيهات شيطاني است و دامي است كه شيطان مي گسترد تا انسان را رفته رفته به باتلاق شهوات بيفكند. چه بسا كساني كه خودشان به هيچ وجه نفهمند كه فلان نگاه شهواني است ولي در اعماق دلشان آثار شهوت باشد بنابراين بسيار مواظب باشيد و به طور كلي از چنين نگاه هايي پرهيز كنيد. اين بحث خيلي عميق و طولاني است ولي در اين فرصت بيش از اين ميسور نيست. حتماً رجوع كنيد به كتاب «فطرت» اثر شهيد مطهري.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.