مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:22438 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:2

آيا داشتن احساسات لطيف خوب است حد و مرز دوستي و علاقه به ديگران تاچه حد است
احساسات لطيف، امري پسنديده و از جلوه هاي رحمت و لطف الهي است. يكي از اموري كه دين بر پاسداشت آن تكيه دارد و در تعاليم معنوي خود آن را پرورش مي دهد، همين مسأله است. ليكن اين نكته را بايد در نظر داشت كه عواطف لطيف، نبايد با خردو منطق در ستيز افتد. از اين رو از ديدگاه اسلام يكي از ويژگي هاي مهم انسان كامل، اين است كه شخص هر دو جنبه را به طور متناسب و موزون پرورش دهد و به كمال برساند و به عواطف لطيف - كه سازنده هنر و زيبايي است - نقش متعالي بدهد و آنها را در خدمت آرمان هاي والا و مقدس الهي قرار دهد. دوستي با ديگران در بالاترين سطح آن، مطلوب و پسنديده است؛ ليكن رعايت چند نكته در اين زمينه لازم است: الف) برقراري روابط عاطفي و صميمانه با كساني شايسته است كه نقش مثبت و سازنده براي انسان داشته باشند، يا لااقل فاقد كاركردهاي مخرب و ويرانگر باشند. ب) چگونگي روابط بر اساس احكام شرع استوار باشد. ج) ميزان رفاقت و صميميت، به گونه اي نباشد كه همه اسرار آدمي پيش دوستش فاش و بر ملا شود. از اميرالمؤمنين(ع) نقل شده است: «در دوستي چنان باش كه اگر روزي رفيقت با تو به دشمني گراييد، اسرارت را فاش نسازد (يعني همه اسرارت را به او مگو)، و در دشمني چنان باش كه اگر روزي به دوستي بدل شود، شرمنده نباشي».

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.