مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:22614 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:7

حدود ترس از خدا و مردم چيست؟ و سكوت در برابر بي ادب عاقلانه است؟
ترس معقول ترسي است كه در آن وقوع يك خطر واقعي وجود داشته باشد. در اين ترس، هيچگونه سرزنشي متوجه شخص نمي گردد بلكه از اين جهت كه از يك امر خطرناك ترسيده و پرهيز نموده است مورد تأييد ديگران قرار مي گيرد. مثلاً اگر كسي از ترس مواجه شدن با يك حيوان درنده خطرناك از رفتن به بيابان و يا جنگل خودداري كند هيچكس او را بابت اين ترس سرزنش نمي كند و بلكه اگر او به اين ترس خود اعتنا نكند و خود را در موضع خطر قرار دهد مورد سرزنش افراد عاقل قرار مي گيرد. در مقابل ترس معقول ترس موهوم قرار دارد يعني درواقع خطري انسان را تهديد نمي كند اما توهمات انسان به گونه اي است كه او خود را مواجه با خطر مي بيند مانند شخصي كه از تاريكي مي ترسد و گمان مي كند خطري در تاريكي او را تهديد مي كند در حالي كه مي داند در آن مكان تاريك هيچ چيز خطرناكي وجود ندارد. اين ترس موهوم جَبن ناميده مي شود و چيز خوبي نيست و انسان بايد اين توهمات را از خود دور كند تا بتواند شجاعت لازم در زندگي را داشته باشد. اين مطلب در مورد ترس از خداوند نيز صادق است. ترس معقول از خدا در جايي است كه انسان به واسطه كار زشتي كه انجام مي دهد خود را در معرض عقوبت الهي بيابد كه بزرگترين خطر براي انسان است. اما در جايي كه منشأ ترس توهمات شيطاني باشد كه موجب دوري انسان از خدا و ترس افراطي مي شود بايد اين توهمات را از خود دور كرد و رحمت واسعه الهي را يادآوري كرد. اما درباره تطبيق اين مسأله با سؤال مورد نظر شما بايد گفت سكوت انسان در مقابل بي ادبي افراد به هيچوجه نشانه ترسو بودن انسان نيست بلكه نشانه شجاعت روحي و قوت روحي است. و نشانه بندگان خوب خداست چنانكه در قرآن كريم درباره بندگان خوب و شايسته اي مي فرمايد: {A{/Bوَ عِبادُ اَلرَّحْمنِ اَلَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَي اَلْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ اَلْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً{w1-14w}{I25:63I}/}A}، {V(سوره فرقان (25)، آيه 63)V}. بنابراين سكوت و يا مدارا در مقابل افراد بي ادب نشانه ترس نيست و از عقل و فهم بالاي انسان حكايت مي كند. البته بهتر است در دل نيز بي ادبي ديگران را ببخشيم و از آنها در دل كينه و عقده اي نداشته باشيم زيرا كينه قبل از هر چيز به روان خود انسان آسيب مي رساند و همان طور كه از سؤال بعدي پيداست تداوم آن ممكن است به جاي حساسي برسد و زمينه نفوذ شيطان را فراهم كند. بدين جهت بهتر است در دل هر كسي را كه به شما ظلم و يا جسارتي كرده است ببخشيد و بدانيد كه هر كس از ديگران بگذرد خداوند او را عزيز و سربلند خواهد ساخت و تحقير و توهين ديگران را جبران خواهد كرد. پيامبر اكرم(ص) مي فرمايد: {Hان العفو لا يزيد العبد الا عزّاً فتعافوا يعزّكم الله H}؛ {Mبه درستي كه بخشش و گذشت جز به عزت انسان نمي افزايد پس گذشت كنيد تا خداوند شما را عزّت ببخشدM}.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.