مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:22679 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

چگونه مي توانيم ظرفيت وجودي خود را در مقابل رفتار ديگران افزايش دهيم؟
براي افزايش ظرفيت و به اصطلاح داشتن سعه صدر بايد به اين نكته توجه كرد كه كم ظرفيتي نتيجه داشتن روحي كوچك و عدم سعه وجودي است. اگر كسي در زندگي هدفي پست و غيرعالي و همتي كوتاه داشت و قدر و قيمت خود را درك نكرد و مقصد عالي انساني را درست تصور ننمود و يا فراموش كرد براي چه مقصودي خلق شده و به چه رتبه اي از كمال و عظمت مي تواند برسد، همانند بچه اي كه در برخورد با اسباب بازي پرزرق و برق آن را گم شده خود به حساب مي آورد و به آن سرگرم شده و از همه چيز غافل مي گردد، اين انسان كوتاه نظر و بي همت نيز وقتي به چرب و شيريني از ظواهر دنيوي مثل مال و مقام و شهرت و منصب كه رسيد، تصورش بر اين است كه بالاتر و ارزشمندتر از اين امور در عالم يافت نمي شود و اينجاست كه به تصور سوار شدن بر مركبِ مراد، به همه پشت مي كند و نسبت به همه بي اعتنا مي گردد و با يك احترام از روي چاپلوسي و فريب، باد به غبغب انداخته و ديگر خدا را بنده نيست. شايد بهترين تعبير در مورد با ظرفيت بودن را قرآن كريم بيان فرموده: {A{/Bفَمَنْ يُرِدِ اَللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ {w1-8w}{I6:125I}/}A} {V(زمر، آيه 22) V}«اگر خداوند بخواهد كسي را هدايت كند، قلبش را براي پذيرش اسلام، گشاده مي كند و ظرفيت فهم اسلام و معارف و احكام آن و عمل به دستوراتش را به او عنايت مي كند و نيز دعاي پيامبر بزرگ الهي يعني حضرت موسي(ع) چنين است: {A{/Bقالَ رَبِّ اِشْرَحْ لِي صَدْرِي {w1-5w}{I20:25I}/}A} {V(طه، آيه 25)V} «خداوندا سينه مرا گشاده و ظرفيت مرا افزون فرما». اگر انسان به درستي و در سايه راهنمايي هاي اولياي الهي كه نهايت شرح صدر و سعه وجودي و ظرفيت را داشته اند، به ارزش وجودي خود پي ببرد، معناي خليفةاللهي انسان را در يابد وبفهمد كه موجودي ابدي و جاودانه است و خودش، معمارِ وجودِ خويش و سازنده سعادت و شقاوت خود مي باشد و در مقامِ عمل نيز به تدريج اين ظرفيت را با تخلّق به اخلاقي الهي در خود ايجاد نمايد مثلاً اگر صبور نيست، صبر را به خود بندد و خود را شبيه انسان صابر كند و صبر را در عمل تجربه كند و يا گر اهل جود و سخا نيست اداي انسان سخي را درآورد و با تحميل و سختي، در مواردي بخشيد و عطا را تمرين كند، در پرتو آن عقيده و جهان بيني و تصور درست هدف و مقصود، كم كم، سعد وجودي مي يابد و ظرفيت كوچك او گسترش مي يابد و در اثر تمرين تدريجي و تقويت اراده و تعميق اعتقادات درست و اصيل، خود را به سادگي گم نمي كند و چون عظمتِ خالق هستي و حقارت و بيچارگي و ناتواني خويش را درست ادراك نموده، به كسي بزرگي نمي فروشد و چون دنيا و همه مقامات و دارايي هاي آن را ناچيز و فاني مي داند و همه را پرتوي از جمال ازلي و ابدي الهي به حساب مي آورد، وقتي به پُستي و نانِ چربي رسيد، آن را وسيله اي براي خدمت به مردم و راهي براي اظهار بندگي به شمار مي آورد و نگاه استقلالي به آن نمي اندازد و همه ارزش ها را در آن خلاصه نمي كند.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.