مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:24578 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

سؤال : بنده حقير بسيار گناه كارم و از طرفي هم بسيار به مردم مد يون هستم چون حق الناس را زياد رعايت نكرده ام لطفا مرا راهنمايي فرماييد.
تمام انسانها غير از معصومين د رمعرض ابتلاء به گناه قرار دارند و ممكن است براثر عواملي چون شهوات نفساني ، محيط فاسد ، رفيق فاسد ، تربيت ناصحيح ، خانواده نامناسب ويا عوامل ديگر مرتكب گناه ومعصيت بشوند. ولي نبي رحمت ورسول مكرم اسلام به واسطه وحي اين نويد وبشارت را به امت مسلمان داده است كه گنهكار اگر توبه نصوح وخالص بكند هرچند گناهش بزرگ باشد خداوند مهربان رحمت ومغفرتش شامل حال او خواهد شد . درسوره مباركه زمر آيه 52 مي فرمايد : قُل يا عبادِيَ الّذين أسرَقوا عَلي اَنفُسَهم لا تقنَطومن رحَمه الله انّ الله يغفر الذُنوب َ جميعاً انّهُ هو الغفور الرحيم. اي رسول ما به بندگان من كه زياده روي كردند ( ودر واقع با گناه ومعصيت به خود ستم كردند) بگو از رحمت خدا نااميد نشويد.
خداوند همه گناهان را مي آمرزد زيرا خداوند بخشنده ومهربان است ودر روايات ما يأس ونااميدي از رحمت خداوند گناه كبيره قلمداد شده وهميشه انسان بايد اين نكته را در ياد داشته باشد كه اگر از خداوند فاصله گرفت وبه گناه ومعصيت ادامه داد عذاب دردناك الهي شامل حال او خواهد بود همانگونه كه قرآن مي فرمايد:
نبيّ عبادي أني أنا الغفور الرحيم وأنّ عَذابي هُوَالعَذاب الأليم . يارسول الله به بندگانم خبر بده كه من بسيار بخشنده ومهربانم وعذاب من هم بسيار دردناك است.
ودر آيه ديگري مي فرمايد :ثٌمّ اِنّ ربّك للذين عَمِلُوالسُّوء بجهاله ثمّ تابوا مِن بعد ذلك وأصلحوا اٍنَّ رَبك من بعدها لغفور رحيم . سوره نحل آيه 118
كساني كه از روي جهالت وناداني مرتكب گناه شدند آنگاه توبه كردند وخود را اصلاح كردند خداوند گناهان آنها را مي آمرزد.
پس قدم اول دست برداشتن از گناه وتوبه كردن واقعي است وقدم دوم جبران گذشته واصلاح آينده است واگر حق الله به گردن انسان هست مانند اينكه نماز نخوانده ويا روزه نگرفته و000 بايد باآداب وشرائط اين دين الهي را از گردن خود بردارد ولي اگر حقوق بندگان خدا را پايمال كرده شرط پذيرفتن توبه از ناحيه خداوند راضي كردن صاحب حق است اگر حق مالي بوده وصاحب مال مشخص است آن را به صاحبش برگرداند يا مصالحه كند واگر صاحب حق معلوم نيست آن را از طرف صاحب حق به فقير بدهد. واگر حق .آبرويي است بايد به هر نحوي مي تواند صاحب حق را راضي كند ولي اگر گفتن به صاحب حق وطلب رضايت از او موجب مفاسدي بشود وآبرويي برود وموجب كدورت و حقد وكينه بشود براي خودش استغفار وبراي صاحب حق طلب اجر وپاداش كند ودرهر صورت بين خود وخدا توبه حقيقي كند.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.