-لطفا در مورد آداب زيارت اهل قبور توضيحاتي مرحمت فرمائيد ؟(0)
-ذكرت الأدعية «أنّ الفيض والمنّ قديم ـ وأقدم»، ماذا يراد من القديم هنا؟
(0)
-ورد في دعاء الإمام زين العابدين (عليهم السلام) متضرعاً للّه تعالي: «لك يا إلهي وحدانية العدد، وملكة القدرة الصمد». ما المقصود بوحدانية العدد؟ وهل يتفق ذلك مع عقيدتنا في اللّه تعالي؟(0)
-هل دعاء التوسل وارد عن أهل البيت (عليهم السلام) ؟
(0)
-عند الاستماع إلي الأدعية كدعاء كميل مثلاً، فهل الاستماع كقراءة الدعاء؟
(0)
-ما هو رأيكم الشريف بدعاء الفرج المبارك الذي فيه العبارة القائلة: «يا محمد يا علي يا علي يا محمد اكفياني فإنكما كافيان . . .»؟
(0)
-در دعـاي نـدبـه بـه اين مساله اشاره شده است كه مي پرسد : نمي دانم كدام سرزمين تو را در بر گـرفته است ؟ قرارگاهت كجاست ؟ در كوه رضوي يا ذي طوي 000 ؟ نمي دانم در اين دعا چرا سـراغ حضرت مهدي را در ذي طوي و كوه رضوي مي گيرند كه جايگاه محمد حنفيه ( امام زمان فرقه كيسانيه ) است كه معتقدند در اين كوه ازانظار مخفي شده و از آنجا ظهور خواهد نمود . مـطـالعه دقيق متن دعاي ندبه كه از ائمه ما به تصريح و ترتيب نام نمي برد و پس از حضرت امير كـه بـه تـفـصيل از مناقب و فضايل وي سخن مي گويد ناگهان و بي واسطه به امام غايب خطاب مي كند , باز اين سوال را بيشتر در ذهن طرح مي كند .(0)
-آيـا آيـه 40 و 41 سـوره انعام حتميت قيامت يا عذاب استيصال را زير سئوال نمي برد ؟مگر نه آنكه بـراساس آيه 50 سوره مومن درخواست كافران نتيجه ندارد پس چرا درآيات سوره انعام مي فرمايد وقـتـي عـذاب استيصال فرا رسد و شما مشركان از خداوندنجات بطلبيد شايد دعايتان مستجاب شود .(0)
-در برخي دعاها مشخص شده كه فلان كلمه يا جمله را 100 مرتبه يا كمتر يا بيشتر بخوانيد، فلسفه آن چيست؟آيا ميتوان آن را كمتر خواند؟(0)
-ما مدي صحة دعاء القدح ؟
(0)
-لطفا در مورد آداب زيارت اهل قبور توضيحاتي مرحمت فرمائيد ؟(0)
-ذكرت الأدعية «أنّ الفيض والمنّ قديم ـ وأقدم»، ماذا يراد من القديم هنا؟
(0)
-ورد في دعاء الإمام زين العابدين (عليهم السلام) متضرعاً للّه تعالي: «لك يا إلهي وحدانية العدد، وملكة القدرة الصمد». ما المقصود بوحدانية العدد؟ وهل يتفق ذلك مع عقيدتنا في اللّه تعالي؟(0)
-هل دعاء التوسل وارد عن أهل البيت (عليهم السلام) ؟
(0)
-عند الاستماع إلي الأدعية كدعاء كميل مثلاً، فهل الاستماع كقراءة الدعاء؟
(0)
-ما هو رأيكم الشريف بدعاء الفرج المبارك الذي فيه العبارة القائلة: «يا محمد يا علي يا علي يا محمد اكفياني فإنكما كافيان . . .»؟
(0)
-در دعـاي نـدبـه بـه اين مساله اشاره شده است كه مي پرسد : نمي دانم كدام سرزمين تو را در بر گـرفته است ؟ قرارگاهت كجاست ؟ در كوه رضوي يا ذي طوي 000 ؟ نمي دانم در اين دعا چرا سـراغ حضرت مهدي را در ذي طوي و كوه رضوي مي گيرند كه جايگاه محمد حنفيه ( امام زمان فرقه كيسانيه ) است كه معتقدند در اين كوه ازانظار مخفي شده و از آنجا ظهور خواهد نمود . مـطـالعه دقيق متن دعاي ندبه كه از ائمه ما به تصريح و ترتيب نام نمي برد و پس از حضرت امير كـه بـه تـفـصيل از مناقب و فضايل وي سخن مي گويد ناگهان و بي واسطه به امام غايب خطاب مي كند , باز اين سوال را بيشتر در ذهن طرح مي كند .(0)
-آيـا آيـه 40 و 41 سـوره انعام حتميت قيامت يا عذاب استيصال را زير سئوال نمي برد ؟مگر نه آنكه بـراساس آيه 50 سوره مومن درخواست كافران نتيجه ندارد پس چرا درآيات سوره انعام مي فرمايد وقـتـي عـذاب استيصال فرا رسد و شما مشركان از خداوندنجات بطلبيد شايد دعايتان مستجاب شود .(0)
-در برخي دعاها مشخص شده كه فلان كلمه يا جمله را 100 مرتبه يا كمتر يا بيشتر بخوانيد، فلسفه آن چيست؟آيا ميتوان آن را كمتر خواند؟(0)
-ما مدي صحة دعاء القدح ؟
(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:25211 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

آيا ميتوان به علت طويل بودن برخي دعاها، تنها ترجمة آن را بخوانيم؟

اهل بيت عصمت و طهارت(:) در آداب و شروط دعا امور زيادي را ذكر كردهاند; امّا دربارة رعايت نكات ادبي و دستوري سخني به ميان نياوردهاند. لذا عربي خواندن و رعايت امور ادبي در اجابت و ثواب دادن بر دعا شرط نيست بلكه فقط موجب فضيلت و برتري آن ميشود.(50) گرچه دعا با هر زبان، لغت و لهجه و در هر مكان و زمان اگر از روي خلوص نيّت ادا شود، خوب، مفيد و مؤثر است، ولي برترين دعاها آنهايي است كه از زبان اولياي الهي بيان شده است. مانند دعاهايي كه در قرآن كريم از قول انبيأ و بندگان شايستة خدا و نيز در روايات از پيامبر اكرم(9) و ائمه اطهار(:) نقل شده است امام صادق(7) ميفرمايند: «نَحْنُ قَوْمٌ فُصَحأُ اِذا رَوَيْتُمْ عَنّا فَاعْرُبُوهَا; ما قومي فصيح و خوش سخن هستيم هرگاه از ما سخني را نقل ميكنيد درست نقل كنيد». به دو دليل دعاهايي كه از انبيأ و امامان(:) رسيده از دعاهاي ديگر برتر هستند.(51) 1) اين گونه دعاها از سوي كساني صادر شده كه معرفتشان نسبت به خداي متعال از ديگران بيشتر بوده و آداب عبوديت و راه و رسم دعا كردن را نيز بهتر از ساير مردم ميدانستهاند. لذا ميبينيم دعاهاي معصومين(:) غالباً با حمد و ثناي الهي، تسبيح، تهليل و تكبير شروع ميشود و درخواستهاي آنان به جاي اعتراض و طلبكاري، حالت معذرتخواهي و بخششطلبي دارد و به جاي انكار نعمت يا ناله و شكوه از كمبودها و محروميتها; رحمتهاي الهي، فضل و انعامِ بيانتهاي او را يادآور ميشوند. آنچه را كمتر بر زبان ميآورند، درخواستهاي مادّي و مال و منال دنيوي است و بيشتر خواستار قرب الهي، رضايت او و كمالات انساني هستند. 2) با خواندن دعاهايي كه از انبيأ و ائمة هدي(:) نقل شده در واقع به اين بزرگواران تأسي كردهايم و مشمول ادلهاي واقع ميشويم كه تأسي به رسول خدا(9) و اولياي او را توصيه كرده است. نكتة قابل توجه اين است كه، چون دعا درخواست چيزي از خداوند ميباشد و انسان در مقام خواستن بايد بفهمد كه «چه ميخواهد»، «چه ميگويد» به اين دليل براي عدهاي توهم ايجاد شده كه كساني كه معاني ادعية مأثوره را نميفهمند و هنگام قرائت نميدانند چه ميگويند، خواندن آن ادعيه بر ايشان سودي ندارد. لذا بهتر است چنين افرادي با زبان خود و مطابق فهم خود با خدا صحبت كنند.

در پاسخ به اين عده بايد بگوييم; درست است بين دعايي كه انسان معناي آن را ميفهمد با دعائي كه فقط لقلقة زبان است تفاوت بسياري وجود دارد، ولي ندانستن معاني آيات قرآن يا دعاها نميتواند مجوّزي براي ترك آن باشد يا آن كه جملات را به غير عربي بگوييم، اگر انسان به آنچه خدا و ائمه اطهار(:) امر فرموده عمل نمايد و تكاليف ديني را به صورتي كه از او خواسته شده انجام دهد; اگر چه هيچ فايدهاي در بر نداشته باشد; امّا دست كم روح تعبد را كه همان تسليم بودن در مقابل خدا و بندگي در برابر اوست، در انسان تقويت ميكند. بنابراين; بايد قرآن، نماز و دعا را به همان شكلي كه شارع فرموده بخوانيم و در عين حال در صدد فهم معاني آن بوده و متوجه باشيم كه ارزش روح تعبّد، از عباداتِ ساختگي خودمان به مراتب والاتر است.(52)

پاورقي:

-50 آيين بندگي و نيايش، ترجمة عدةالداعي، تأليف احمد بن فهد حلّي، مترجم: حسين غفاري ساروي، ص 35 و 38.

-51 استاد محمّدتقي مصباح يزدي، بر درگاه دوست، ص 78، 79، 80.

-52 استاد محمّدتقي مصباح يزدي، بر درگاه دوست، ص 83، 84، 88، 94.



مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.