-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:30312 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

آيا غيب گويي حقيقت دارد؟

اختصاص علم غيب به خدا، علم ذاتي و استقلالي است، بنابراين غير او مستقلاً هيچ گونه آگاهي از غيب ندارد و اولياي الهي هر چه دارند، از ناحيه خدا است و با الطاف و عنايت او است و جنبه تبعي و با واسطه دارد.

شاهد اين سخن آيه 26 سوره جن است: عالِم الغيب فلا يظهر علي غيبه أحداً إلاّ مَن ارتضي من رسول؛ خداوند هيچ كس را از اسرار غيب آگاه نميكند مگر رسولاني را كه مورد رضايت او هستند.

در نهج البلاغه به همين معنا اشاره شده است كه وقتي از حوادث آينده خبر مي داد و حمله مغول را به كشورهاي اسلامي پيش بيني مي كرد، يكي از يارانش عرض كرد: آيا داراي علم غيب هستي، حضرت خنديد و فرمود: ليس هم بعلم غيب و إنّما هو تعلم من ذي علم؛ اين علم غيب نيست، بلكه علمي است كه از صاحب علم (پيامبر) آموختهام.(9)

بنابراين غيب گويي حقيقت دارد، ولي اين سخن به اين معنا نيست كه هر كس ادعاي غيبگويي را كرد، سخن او را قبول كنيم، زيرا مدّعيان اين سخن فراوان است. قدر متيقن آن است كه غيب گويي از طرف خدا، پيامبران، پيشوايان ديني و برخي از اولياي الهي صحيح است.

پي نوشتها:

1. انعام (6) آيه 59.

2. سوره نمل (27) آيه 65.

3. انعام، آيه 50.

4. اعراف (7) آيه 188.

5. آل عمران (4) آيه 49.

6. روم (30) آيات 2 - 4 و قصص (28) آيه 85 و فتح (48) آيه 27.

7. كامل ابن اثير، ج 2، ص 237 (ماجراي غزوه موثه) به نقل از تفسير نمونه، ج 25، ص 142.

8. مستدرك الصحيحين، ج 2، ص 358؛ طبقات ابن سعد، ج 5، ص 30؛ الاصابه، ابن حجر، ج 5، قسم 3، ص 325.

9. نهج البلاغه، خ 128.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.