-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31307 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:2

با توجه به رابطه دنيا و آخرت، در دنيا چگونه بايد زندگي كنيم؟

خدا دنيا را براي آخرت آفريده است، پس هدف از آفرينش انسان زندگي در دنيا نيست، بلكه زندگي دنيا مقدمه اي براي زندگي جاويد اخروي است. امام علي (ع) مي فرمايد: پسرم، بدان كه براي آخرت آفريده شده اي ، نه براي دنيا و براي رفتن، نه ماندن، و براي مرگ، نه زندگي جاود انه در دنيا كه هر لحظه ممكن است از دنيا كوچ كني و به آخرت درآيي.(1) پس انسان بايد در دنيا دنبال هدفي باشد كه در راستاي رسيدن به آخرت است. امام علي (ع) در اين باره مي فرمايد: در دنيا از بهره هاي آن چنان توشه برداريد كه فرداي رستاخيز نگهبانتان باشد.(2)

حضرت در مورد چگونگي برخورد با دنيا كلامي دارند كه در عين كوتاهي ، بسيار پرمعنا و روشگر است. مي فرمايد: كسي كه به ديده عبرت به دنيا نگريست، دنيا او را آگاه كرد و كسي كه به آن خيره شد، دنيا او را نابينا گردانيد.(3) اين تعبير ناظر به تفاوت نگاه ابزاري يا استقلالي به دنيا است.

اين تعبير ناظر به تفاوت نگاه ابزاري يا استقلالي به دنيا است. اگر كسي تمام توجه اش به دنيا باشد، به طوري كه آخرت را فراموش نمايد، نگاه استقلالي به دنيا دارد. اين نگرش ، مذموم است اما اگر دنيا را پلي براي آخرت دانست. از اين وسيله جهت كسب درجات معنوي استفاده مي كند و اين نگرش، پسنديده و مطلوب و عين آخرت است. شخصي به امام صادق (ع) عرض كرد: اهل دنيا بوده و دنيا را دوست دارم، حضرت فرمود: با دنيا مي خواهي چه كني؟ گفت: ازدواج كنم و به مكن بروم و بر اهل و عيالم روزي برسانم و دوستان را كمك نمايم، حضرت فرمود: اين دنيا نيست، بلكه آخرت است.(4) زيرا اين امور در رابطة آخرت انجام مي گيرد.

نتيجه: زندگي در دنيا بايد به گونه اي باشد كه ما را به سعادت اخروي نزديك سازد. در اين صورت زندگي، سالم و به دور از گناه و ظلم و فساد و براساس مهرورزي به ديگران و خدمت به مردم و رعايت اصول اخلاقي خواهد بود.

پي نوشت ها :

1 - نهج البلاغه، نامه 31.

2 - همان، خطبه 63 فيض الاسلام.

3 - نهج البلاغه، خطبه 81.

4 - بحارالانوار، ج73، ص 106.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.