-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31362 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

آيا راست است كه هركس به اندازة خردلي حب عليدر دلش داشته است، بهشت ميرود؟

دربارة آثار حب اهل بيت: و به ويژة حضرت عليروايات فراواني در كتب شيعه و سني نقل شده است. بخشي از اين روايات آثار محب اهل بيت: را رهايي از دوزخ و گرفتاريها پس از مرگ معرفي كرده است. در روايت معروفي از پيامبر گرامي اسلامميخوانيم: لو اجتمع الناس علي حب علي بن ابيطالب لما خلقالله ـ عزوجل ـ النار(كشف اليقين، علامه حلي، حديث 291.) اگر همه مردم حب عليرا در دل داشتند، خداي ـ عزوجل ـ هرگز آتش را نميآفريد نيز از پيامبر گرامي اسلاممروي است: ]دوست داشتن من[ و دوست داشتن خاندان من در هفت جاي بس وحشتناك به كار آيد: به وقت مردن، در قبر، در هنگام رستاخيز در هنگام نوشتن، در هنگام حسابرسي اعمال، در هنگام ميزان و سنجيدن اعمال و در هنگام گذشتن از صراط.(ميزان الحكمه، محمدي ريشهري، حديث 3203.)

در بخش ديگري از روايات، بهشت را به محبان آن حضرت مژده داده است; براي نمونه از پيامبر گرامي اسلامروايت است كه فرمود: خدا به هركس حب به اهلبيت: را عنايت فرموده باشد، خير دنيا و آخرت را به دست آورده است; پس هيچ كس شك نكند كه او در بهشت خواهد بود. حب اهلبيت: بيست ويژگي دارد،...(اهل البيت في الكتاب والسنة، محمديري شهري، حديث 1061، دارالحديث.)

آن چه توجه به آن مهم است، اين است كه در هيچ روايتي ـ تا آن جا كه تحقيق شد ـ نيامده كه عذاب به كلي از محب اهلبيت: برداشته ميشود; بنابراين، ممكن است دوستداران آنها بر اثر سوء اعمال، در اين دنيا، برزخ و يا در مكانهاي ديگر گرفتار مجازات شوند، ولي در نهايت مژدة بهشت و دوري از جهنم و رهايي از آن، به آنها داده شده است كه البته مراتب ضعف و شدت دوستي نيز در آن دخيل است.

گذشته از آن، در برخي از روايات پيش شرطهايي براي برخورداري از آثار حبّ و دوستي اهلبيت: بيان شده است. امام باقر7 به جابر جعفي فرمود: اي جابر! سلام مرا به شيعيانم برسان و به آنها بگو كه ميان ما و خداي ـ عزوجل ـ هيچ خويشاوندي نيست و كسي مقرّب خدا نشود جز با فرمانبرداري از او. اي جابر! هركس خدا را فرمان برد و ما را دوست بدارد، همو دوست ماست و هركس خدا را نافرماني كند، محبّت ماسودش نرساند.(ميزان الحكمه، حديث 3211.)

امام عليفرمود: من و پيامبر خدا و خاندان و نوادگان من در ]كنار[ حوض كوثر هستيم; پس هركس خواهان ماست بايد گفتة ما را بپذيرد و به كردة ما رفتار كند.(همان، حديث 3212.)

در روايت ديگر از امام باقر7 ميخوانيم: به خدا سوگند ما از جانب خدا برائتي نداريم و ميان ما و خداوند خويشي نيست و ما را بر خدا حجتي نباشد و جز با طاعت به خدا نزديك نشويم; پس هر يك از شما كه فرمانبردار خدا باشد، ولايت ما سودش نرساند و هر كدام شما كه خدا را نافرماني كند، ولايت ما سودش نرساند. واي بر شما، فريب نخوريد! واي بر شما، فريب نخوريد!(همان، حديث 3213.)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.