-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31363 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

آيا صحت دارد كه شيعه در جهنم نميرود و در برزخ حسابش صاف ميشود؟ (هم شيعة واقعي و هم شناسنامهاي مثل ايرانيان)

شيعه به معناي پيرو، در بين مسلمانان، نام اختصاصي دوستداران علي و اهل بيت: است.

دربارة شيعيان و فضائل آنها و نيز چگونگي برخورد با آنها در قيامت، روايات بسيار زيادي در كتب شيعي و سني نقل شده كه براي نمونه، چند مورد را بازگو ميكنيم:

ـ پيامبر گرامي اسلامفرمود: شيعة علي همالفائزون يوم القيامة(عيون اخبار الرضا، شيخ صدوق، ج 2، ص 52; بحارالانوار، علامه مجلسي، ج 65، ص 9، حديث 5، چاپ بيروت، امالي شيخ صدوق، ص 217.) همانا شيعة عليدر قيامت رستگارند.

ـ نيز فرمود: يا علي! بهشت مشتاق تو و شيعة تو است و ملائكه مقرب عرش به آمدن شيعيان تو خوشحال و براي آنها استغفار ميكنند.(بحارالانوار، ج 65، ص 41.)

ـ امام باقر7 از جدش رسول خدا9 روايت ميكند كه آن حضرت به عليفرمود: ان الذين ءامنوا و عمل الصالحات، اولئك هم خيرالبريه

حضرت فرمود: آنها تو و شيعيان تو هستيد و قرار من و شما كنار حوض ]كوثر[ است; وقتي مردم ]در قيامت[ محشور ميشوند، تو و شيعيانت در حالي كه سير و سيراب بوده و از همه پرنورتريد، وارد ميشويد(احتجاج، طبرسي، ج 1، ص 79; الشيعه في احاديث الفريقين، ص 137، حديث 159 / براي آگاهي بيشتر از فضايل و مناقب شيعيان اهلبيت: ر. ك: الشيعه في احاديث الفريقين، سيد مرتضي ابطحي.)

در بين روايات فراواني كه در منقبت شيعيان وارد شده، رواياتي ديده ميشود كه گروه اندكي از آنان را استثنا و اهل آتش معرفي كرده است. اين گروه غلات هستند كه در محبت عليغلو نمودند و او را شريك خدا قرار دادند. در روايتي از پيامبر گرامي اسلامميخوانيم: اي علي! تو در ميان امت من مانند عيسايي; چرا كه پيروانش سه فرقه شدند; گروهي مؤمن و آنها حواريون اند و گروهي دشمن و آنها يهودند و گروهي در او غلو كردند و ازايمان خارج شدند و اين امت من نيز دربارة تو به سه دسته تقسيم ميشوند: فرقهاي شيعة تو و با ايمانند و گروهي دشمنان و به شك افتادگانند و گروهي غلات و منكرانند، و تو يا علي و شيعة تو و دوستداران ايشان در بهشت و دشمنان تو و غلات در محبت تو، در جهنم خواهند بود.(بحارالانوار، ج 25، ص 264، حديث 4.)

در روايت ديگري از امام حسن عسكري از پيامبر گرامي اسلام; شيعيان و دوستداران آنها به چند دسته تقسيم شدهاند، گروهي كه گناهان آنها كم است در دنيا و يا هنگام مرگ با سختيهايي روبه رو ميشوند و تصفيه ميگردند; برخي نيز كه گناهانشان سنگينتر است، كارشان به بعد ازمرگ ميانجامد و در مراحل بعدي (برزخ و قيامت) تصفيه ميشوند، برخي نيز كه گناهان سنگيني دارند كارشان به جهنم ميكشد. اينان به طبقه بالاي جهنم وارد شده و پس از تصفيه و پاك شدن بيرون آمده و به بهشت ميروند. به فرموده پيامبر9 اينان شيعه نيستند، بلكه دوستداران و علاقهمندان اند. در ادامه حديث آمده است: شخصي از پيامبر9 سؤال كرد: فلاني به ناموس همسايهاش نگاه ميكند و اگر براي او ممكن شود، از گناه ابايي ندارد. پيامبر9 غضب كرده، فرمودند: او را نزد من بياوريد! شخص عرض كرد: او از شيعيان و معتقدان به شما و علي است و از دشمنان شما بري است! حضرت فرمود: مگر او از شيعيان ما است كه اين دروغ است; شيعة ما كسي است كه ]علاوه بر پيروي در اعتقاداتها در اعمال نيز از ما پيروي كند و آنچه كه از او نقل كردي، جزو اعمال ما نيست.[(تفسير امام حسن عسكري(ع)، ص 306 ـ 307، ط جديد.)

برخي از محققان، نفي اسم شيعه در اين حديث و احاديث مشابه را به برخي از گنهكاران، نفي كمال ميدانند; يعني شيعيان درجاتي دارند كه هركس به سهم خود بهرهمند ميشود; چنان كه در آية 2 سوره انفال ميخوانيم: مؤمنان، همان كساني هستند كه چون خدا ياد شود دلهايشان بترسد، و چون آيات او بر آنان خوانده شود بر ايمانشان بيفزايد و بر پروردگار خود توكّل ميكنند.

نيز در روايت ديگري از امام باقر7 ميخوانيم كه آن حضرت در پاسخ شخصي كه گفته بود: شيعه بين ما زياد است، فرمود: آيا غني و ثروتمند بر فقير عطوفت دارد؟ و آيا نيكوكار از گنهكار درميگذرد و برادري ميكنند؟ آن شخص پاسخ داد: خير! حضرت فرمود: آنها شيعه نيستند، شيعه كسي است كه اين چنين باشد.(اصول كافي، محمد بن يعقوب كليني، ج 2، ص 173، دارالكتب الاسلاميه / نيز بنگريد بحارالانوار، علامه مجلسي، ج 65، ص 164 - 165، مؤسسه الوفأ ـ بيروت.)

آيه به كساني اشاره دارد كه مراحل بالاي ايمان قرار دارند و اين به معناي انكار ايمان از ديگر مؤمنان كه از صفات ياد شده در آيه بيبهرهاند نميباشد.(الشيعه في احاديث الفريقين، ص 543.)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.