-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:31399 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

ميدانيم كه خدا ما را آفريده است; ولي خداوند را چه كسي آفريده است؟

خداوند متعال ميفرمايد: ...أَفِي اللَّهِ شَكُّ فَاطِرِ السَّمَـَوَ َتِ وَ الاْ ?َرْضِ...;(ابراهيم، 10.) آيا در خدا شك است؟! خدايي كه آسمان و زمين را آفريده است... .

اين آيه به برهان اثبات توحيد در ربوبيت اشاره دارد; به اين گونه كه در نگاه اوّل و با اندكي تعقل روشن ميشود كه هيچ يك از اجزاي وجود موجودات از خودشان نبوده و قائم به ذات خود نيستند، و فهميده ميشود كه اجزاي آنها و آثاري كه جنبه هستي و وجود دارد، از ديگري، يعني خداوندمتعال و به تعبيري ديگر، علتالعلل، است كه اين عالم و اجزاي آن را به وجود آورده و براي هر يك، حد و مرزي جداگانه قرار داده است; پس بايد خود او موجودي نامحدود باشد.(برگرفته از تفسير الميزان، علامه طباطبايي;، ج 12، ص 24 و 25، مؤسسه الاعلمي، بيروت.)

خداوند متعال، آفريدگار تمام موجودات و جهان هستي است و كسي او را نيافريده; بلكه ذات مقدس باري تعالي وجود داشته و ازلي، ابدي و قديم است و آفريده شدن براي وجودي كه ازلي و ابدي است، مفهومي ندارد; هُوَ الاْ ?َوَّلُ وَ الاْ ?َخِرُ وَ الظَّـَهِرُ وَ الْبَاطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ;(حديد، 3.) اول و آخر و ظاهر و باطن او است، و او به هر چيزي داناست.; بنابراين، ذات مقدس خداوند، خود علتالعلل و واجبالوجود است; يعني هستي او از ذات خودش ميجوشد و واجبالوجود، ازلي و ابدي است و اين ممكنات هستند كه روزي نبوده و بعد حادث شدهاند و نياز به علت پيدا ميكنند.

اين پرسش كه (آفرينندة خدا چه كسي است؟) از سوي برخي مطرح شدهاست; امّا آنها از يك نكته مهم غفلت كردهاند و آن اينكه وقتي گفته ميشود هر چيزي آفريدگاري دارد، منظور هر چيز حادث و ممكنالوجود است و اين قاعده كلي فقط در اشيايي كه قبلاً نبوده و بعد حادث شدهاند، صادق است، و در مورد واجبالوجود كه از ازل بوده و تا ابد خواهد بود صدق نميكند; زيرا وجود ازلي و ابدي نياز به آفرينندة ندارد تا اين پرسش مطرح شود; افزون بر اين، اگر بگوييد بر فرض كه خداوند آفريدگاري دارد! اين سؤال مطرح ميشود كه پس آفريدگارِ آفريدگار خداوند چه كسي است؟!

اگر موضوع زنجيروار ادامه يابد، و براي هر خالقي، خالق ديگر تا بينهايت فرض شود، سر از تسلسل در ميآورد كه بطلان آن روشن است، و اگر به وجودي برسد كه هستياش از خود اوست و نياز به آفريدگاري ندارد، اين همان ذات مقدس خداوند متعال ميشود; پس خداوند متعال آفريدگاري ندارد.(برگرفته از پيام قرآن، آيتالله مكارم شيرازي و ديگران، ج 4، ص 187 ـ 197، انتشارات مدرسه اميرالمؤمنين.)

ازلي و ابدي بودن ذات مقدس خداوند، در برخي از روايات اسلامي مورد اشاره قرار گرفته است; از جمله: امام عليميفرمايد: ليس لأوليّته ابتدأٌ و لا لأزليّته انقضأ; براي اوليت او آغاز، و براي ازليتش پاياني نيست.(نهجالبلاغه، ترجمه جعفر شهيدي، ص 166، خطبه 163، انتشارات علمي و فرهنگي.) امام صادقفرمود: ا _?]خداوند[ آغاز است نه اينكه چيزي قبل از او باشد، و ابتدايي بر او پيشي گيرد، او هميشه بوده و هميشه خواهد بود، نه آغازي دارد و نه پاياني.(ر.ك: اصول كافي، شيخ يعقوب كليني;، ج 1، ص 167، انتشارات دارالتعارف للمطبوعات.)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.