-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:32371 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

1- روش عملي ارائه فرماييد براي اينكه بتوانم در مراقبه و محاسبه اعمالم استمرار داشته باشم و چيزهايي كه بواسطه لطف الهي نصيبم مي شود حفظ كنم ؟
ج1- يقين به معاد درقرآن كريم يكي از پايه هاي اصول دين به حساب آورده شده است حدود1500 آيه قرآن در مورد بحث رستاخيز و روز محشر و عالم قيامت و بهشت و جهنم و نعمتهاي جنات را و عذاب دوزخ و .... نازل شده و با استدلال قوي و داستانهاي مختلف سفارش به اعتقاد راستين به قيامت مينمايد و بايد گفت علم به معاد از خواندن كتب فلسفي , كلامي , تفسير و روايات پيدا مي شود. اما كار برد اساسي ندارد و مهم آنستكه بايد باور كرد معاد و قيامت را و اين باور تنها از راه آموزش و كلاس و درس حاصل نمي شود و بايد به وسيله عمل بدست آيد يعني يقين به نما ز اول وقت و با حضور و خشوع خواندن و روزه واقعي و حج صحيح و با معرفت است هم چنين بيداري در دل شب و نماز خواندن و با دعاهاي ماثوره چون دعا ي ابو حمزه , كميل , افتتاح , خمس عشر , توسل , ندبه , و .... به درگاه خدواند مناجات كردن كه دل را نوارني ميكند و قلب را «موقن » و از اينجا ست كه با دوري از گناه يقين را به درون قلب خود برانيم و پيوسته اين آيه شريفه را زمزمه كنيم { و قل اعملوا فسيري الله عملكم و رسوله و المؤمنون و ستردون الي عالم الغيب و الشهاده فينبئكم بما كنتم تعملون }(1) يعني : « اي رسول ما بگو به خلق كه هر عملي كه كنيد خدا آن عمل را بشما مينماناند و هم رسول «صلي الله عليه واله » و هم مؤمنين برآن آگاه ميشوند آنگاه بسوي خدائي كه داناي عوالم غيب و شهود است باز خواهيد گشت تا شما را به جزاء نيك و بد اعمالتان برساند» از اين آيه فهميده ميشود كه همواره در محضر پرودرگار , پيامبر «صلي الله عليه واله » و امامان و امام زمان « عج» هستيم و بايد حرمت اين حضور را نگاه داريم و براي نگاهداشت اين حرمت, علماي علم اخلاق و سير و سلوك به «مشارطه», «مراقبه» و «محاسبه» و «معاقبه» و «معاتبه» دستور داده اند كه اجمالابه آن اشاره ميشود:
1- مشارطه: مؤمن سپيده صبح كه از خواب بر مي خيزد پس از اداي فرايض و نوافل بايد اندكي با خود بنشيند و با نفس خود به مشارطه بپردازد يعني مرگ و عصبات آنرا به ياد آورد و به حسرت پس از مرگ و عذابها طاقت فرساي روز قيامت ودوزخ و عذابيكه بدست خود به آن دنيا فرستاده است انديشه كند همچنين با تمام اعضا خويش , خاصه , چشم و گوش و زبان « مشارطه » كند و آنها را از گناه برحذر دارد تا در مسير الهي قدم بر دارند و به سعادت دنيا و نجات آخرت نائل گردند .
2- مراقبه : دومين ركن حركت الهي براي انسان مراقبت است . بمعني اينكه انسان يقين پيدا كند كه خداوند مراقبت اعمال اوست { ان الله كان عليكم رقيبا } همانا خداوند مراقب اعمال شماست , پس اگر انسان به اين يقين دست يافت و به احاطه علم خداوند به تمام عالم وجود آگاهي كامل از اسرار پنهان و آشكار ايمان آورد همواره مراقب اعمال و رفتار خود خواهد بود . حتما اين جمله عارفانه را شنيده ايد كه مردي ازيكي از اولياء خدا سوال كرد « چه كنم تا بتوانم به نامحرم نگاه نكنم ؟ او گفت بدان كه پيش از آنكه چشم تو به نامحرم بيفتد چشم ديگري نگران توست
3- محاسبه : آنكه خواهان نزديكي به درگاه خداوند و رستگاري دنيا و آخرت هستند , بايد شب هنگام بلكه در تمام اوقات اعمال و رفتار و گفتار خود را به محاسبه بكشند و دائما كارهاي روزانه خود را رسيدگي كنند.
4- « معاتبه» و «معاقبه» : معاتبه آنست كه اگر انسان پس از محاسبه گناهي از خود ديد , نفس را مورد عتاب قرار دهد و مشارطه را به ياد بياورد خود را سرزنش كند كه چرا طغيان كردي و پيمان شكني كردي و حدود الهي را زير پاگذاشتي ؟ به نفس خود بگويد كه چرا مرا در مقابل خدا و رسولش و همچنين ائمه روسياه نمودي ؟ چرا لكه سياهي بر قلب من نشاندي ؟ مرا طاقت جهنم و آتش آن بدتر از آن خجالت از روي پروردگار نيست آنقدر اين ملامت و معاتبه از پي معاتبه را ادامه دهد تا آثار سوء معصيت زدوده شود اما معاقبه از پي معاتبه مي آيد يعني: اگر عتاب برنفس كارگر نيفتاد او را معاقبه و هر يك از گناهان را با عقوبتي تدارك كند يعني : اگر غيبت كرده باشد با خود عهد كند كه مثلا چند روز از سخنان غير ضروري جدا خود داري كند و يا اگر پرخوري و شكم پرستي كرده باشد چند روزي روزه بگيرد و .... اميد است كه با استمرار امور ياد شده دري از عالم معنا و ملكوت بر دل همگي ما باز شود و نور ايمان به قلب مابتابد .
كتابهاي زير مطالعه آن خالي از لطف نيست .
1- فرياد گر توحيد , آيه الله بهجت
2- معاد در قرآن , آيه الله مظاهري
3- انسان شناسي , محمد رضا امير زاده
منابع :
1- سوره مباركه توبه , آيه 105

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.