-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:33462 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

مرحوم «علي بن عيسي اربلي» در مورد عدم تناقض طلب مغفرت امام هفتم و عصمت او چه ميگويد؟
او مينويسد: امام هفتم، دعايي دارد كه آن را هنگام سجده شكر ميخوانده و در آن اقرار به انواع گناه كرده و از خدا پوزش خواسته است.
من هنگامي كه آن دعا را ديدم در فهم معناي آن، زياد فكر كردم و با خود گفتم چگونه از كسي كه شيعه، عقيده به عصمت او دارد اينگونه كلماتي كه اقرار به انواع گناهان است صادر ميشود؟ هر چه فكر كردم، فكرم به جايي نرسيد تا روزي فرصتي دست داد و با «رضي الدين ابي الحسن علي بن موسي بن طاووس» در يك جا بوديم، اين مشكل را از او پرسيدم او فرمود: «مويد الدين علقمي وزير»، همين سؤال را چندي پيش از من كرد، و من در جواب او گفتم، اين نوع دعاها براي تعليم مردم بوده است».
من بعد از اين پاسخ، كمي فكر كردم و با خود گفتم آخر، اين دعا را حضرت موسي بن جعفر(ع) در سجدههاي نيمه شب خود ميخواند و در آن ساعتها كسي كنارش نبوده تا منظورش تعليم آنها باشد؟
مدٌتي از اين واقعه گذشت، روزي «مؤيد الدين محمد بن علقمي وزير» همين سؤال را از من كرد، و من همان پاسخ اوٌل و ايرادي را كه به آن داشتم، به او گفتم، آنگاه اضافه كردم كه شايد معناي صحيح اين دعا جز اين نباشد كه حضرت آن را از باب تواضع و فروتني نسبت به پروردگار عرضه داشته است.
بيان «ابن طاووس» مشكل من را حل نكرد و اين عقده همچنان در دلم ماند، تا معظم له دار فاني را بدرود گفت، پس از گذشت روزگار درازي از توجهات امام موسي بن جعفر(ع) مشكلم حل شد، و پاسخ صحيح آن را يافتم كه اينك براي شما مينويسم:
«اوقات پيامبران و ائمه(ع) مشغول به ذكر خدا است، و دلهاي آنها بسته به جهان بالا است، آنها هميشه، همچنانكه معصوم فرموده است: خدا را آنچنان عبادت كن مثل اينكه تو او را ميبيني، كه اگر تو او را نبيني، او تو را ميبيند، مراقب اين حقيقتند. آنها هميشه متوجه او و به تمام معني رو به سوي او دارند، كه هرگاه لحظهاي از اين حالت غافل شوند، و كارهاي مباحي از قبيل خوردن و آشاميدن، آنها را از اين حالت توجه باز دارد آنها همين مقدار غفلت را براي خود گناه و خطا ميدانند، و از خدا طلب آمرزش مينمايند. و گفته پيامبر اسلام(ص) كه فرمود: «إِنٌَهُ لَيُغانُ عَلي قَلْبي وَ إِنٌي أَسْتَغْفِرُ بِالنٌَهارِ سَبْعينَمَرٌَةً» و جمله معروف «حَسَناتُ الأَبْرارِ سَيٌِئاتُ الْمُقَرٌَبينَ» و نظاير اينها اشاره به همين واقعيت است كه ما توضيح داديم». (كشف الغمه 3/42)

منشور جاويد ج 7
آية الله جعفر سبحاني

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.