-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:33613 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

آيا پيامبران و امامان بايد از همه ي گناهان معصوم باشند يا تنها كافي است كه در دايره ي تبليغ دين و بيان معارف و احكام از خطا و تحريف و غرض ورزي مصونيت داشته باشند ؟
مهم ترين عامل موفقيت و نفوذ يك رهبر مذهبي كه مي خواهد مردم را به راه خدا و سعادت دعوت كند ايمان مردم نسبت با او است و اين ايمان و اعتماد هم وقتي به دست مي آيد كه مردم نسبت به او است و اين - ايمان و اعتماد هم وقتي به دست مي آيد كه مردم از وي چيزي جز پاكي و تقوي و خير و صلاح نبينند .
اگر پيامبران و امامان فقط در قسمت بيان معارف و احكام مصونيت - داشته و در قسمتهاي ديگر مانند ساير مردم به گناه و لغزش آلوده باشند هيچگاه نمي توانند اجتماعي را به صلاح و درستي برسانند زيرا اگر يك رهبر مذهبي مثلاً از خوردن شراب نهي كند و به مردم بگويد : خدا شراب را حرام كرده - است ولي خودش گاه گاهي به اين مايه ي فساد لب بزند ، مردم مي گويند اگر سخن او حق و از جانب خدا بود خود او بيشتر از ديگران به آن عمل مي كرد و روي اين اصل آلودگي پيامبران و امامان به گناه ( گرچه در دايره ي تبليغ مصوم باشند ) موجب سلب اطمينان مردم مي شود و در نتيجه هدف از - بعثت عملي نمي گردد .
به بيان ديگر : دانشمندان اصول عقايد مي گويند لازم است پيامبران و امامان صفاتي كه موجب تنفر و دوري مردم از آنان است نداشته باشند ، يكي از موارد خيلي روشن آن همين است كه آنان آلوده به گناه نباشند ، زيرا آلودگي به گناه خود مهم ترين عاملي است كه مردم را از پيرامون آنان پراكنده مي سازد .
تصديق مي كنيد كه يك رهبر مذهبي اگر در همه ي عمر يك بار مثلاً به عمل - منافي با عفت مبتلا گردد مردم از او متنفر شده و سخنان و برنامه هايش در آنان اثر به سزايي نخواهد گذاشت .

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.