-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:33937 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

فرق امام و نبي را با شرايط آن دو بيان فرماييد؟
نبي كسي است كه از طرف خداوند به او وحي ميشود و اگر مأمور بهابلاغ هم باشد رسول ميگردد. امام مقام رهبري و پيشوائي و زمامداري مردمرا از طرف خداوند به عهده دارد و مردم در تمام امورشان به او اقتدا و از اوبايد اطاعت كنند.
پس نبي و رسول دريافت وحي و ابلاغ آنرا به عهده دارند؛ يعني تنها ارائهطريق ميكنند، ولي امام اجراي احكام و هدايت و ايصال به مطلوب ميكند.
مقام امامت از نبوت و رسالت بالاتر است. پيامبراني كه وظيفه هدايت مردم واجراي احكام الهي را به عهده داشتند هر سه مقام را دارا بودند پيامبر اگرعلاوه بر مقام نبوت مقام امامت را به عهده داشتند هر سه مقام را دارا بودند.اهميت و والا بودن مقام امامت را از آيه 124 سوره بقره ميتوان فهميد «و اذابتلي ابراهيم ربه بكلمات فاتمهن قال اني جاعلك للناس اماماً، قال و منذريتي، قال لا ينال عهدي الظالمين؛ به خاطر آوريد هنگامي كه خداوندابراهيم را با وسايل گوناگون آزمود و او به خوبي از عهدة اين آزمايشها برآمدخداوند به او فرمود من تو را امام وپيشواي مردم قرار دادم، ابراهيم عرضكرد: از دودمان من هم اماماني قرار بده، خداوند فرمود پيمان من به ستمكاراننميرسد» پس مقام امامت ـ كه كسي بتواند پيشواي مردم قرار بگيرد ـ بسيار بااهميت است. حضرت ابراهيم پس از اينكه از گذراندن امتحانات سختي سربلند بيرون آمد لياقت اين مقام را پيدا ميكند. وقتي حضرت ابراهيمدرخواست ميكند كه اين مقام را در ذريه او هم قرار بدهند خداوند ميفرمايدلا ينال عهدي الظالمين، يعني كسي كه گناهي را مرتكب شود كه جزء ظالمينقرار گيرد ـ و لو براي لحظهاي ـ نميتواند امام مردم باشد.
براي اين مقام شروطي است كه بعضي را اشاره ميكنيم:
1. مقام امامت از طرف خداوند جعل ميشود؛
2. امام بايد معصوم باشد و در تمام عمر گناه نكند؛
3. امام هدايت كنندهاي است كه با امري ملكوتي كه در اختيار دارد هدايتميكند، لذا امامت از نظر باطن يك نحوه ولايتي است كه امام در اعمال مردمدارد و هدايتش چون هدايت انبياء و رسولان و مؤمنين صرف راهنمائي ازطريق نصحيت و موعظه نيست، بلكه ايصال به مطلوب است، به خلافهدايت نبي و رسول كه صرف نشان دادن راه سعادت و شقاوت است؛
4. امام بايد مويد از طرف پروردگار باشد؛
5. اعمال بندگان خدا از نظر امام پوشيده نيست و امام به آنچه مردم انجامميدهند آگاه است؛
6. امام بايد به تمام ما يحتاج انسانها علم داشته باشد (چه معاش و چه معاد)؛
7. امام از همة اهل زمانش افضل است و محال است كسي پيدا شود كه از نظرفضايل از امام بالاتر باشد؛
8. زمين مادامي كه موجودي بنام انسان بر روي آن هست ممكن نيست ازوجود امام خالي باشد «لولاالحجة لساحت الارض باهلها» ولي ميشود از نبيو رسول خالي باشد.
براي آگاهي بيشتر ميتوانيد به تفسير آيه مذكر رجوع كنيد.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.