-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:34634 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

رحمتهايي كه از معصومين بروز ميكند بر چند قسم است؟

رحمتهايي كه از معصومين(ع) بروز ميكند، دو قسم است رحمتهاي عاطفي و رحمتهاي عقلي.



رحمت عاطفي



هر چند كه ديگران تا حدودي از رحمت عاطفي برخوردارند و جامعه به پشتوانه همين رحمت با تعاون و تعاضد اعضاي آن پيش ميرود؛ ولي اميرمؤمنان(ع) همواره در نقطه اوج اين قله رفيع قرار دارد و در اين بخش نيز قافله سالار جامعه انساني است.



چنان​كه آن حضرت درباره قاتل خود، ابن ملجم (لعنة الله عليه)، به امان حسن(ع) فرمود فرزندم! با اسير خود مدارا كن و به او رحم​نما و در حقش احسان كن و با او مهربان باش ... آري، اي پسرم! ما اهل خانداني هستيم كه بر جسارت ديگران به خودمان، جز كرم و عفو چيزي نميافزاييم و رحمت و مهرباني از خصلت ماست؛ نه از اخلاق او. اي پسرم! به حقي كه بر تو دارم، از آنچه ميخوري، او را غذا بده و از آنچه مينوشي او را سيراب كن. پاي او را مبند و دستش را زنجير مكن ... (بحار، 42/287).



رحمت عقلي



قسم دوم رحمت ـ كه برتر و بالاتر از قسم اول است و دور از دسترس ديگران قرار دارد و نيز حيات انساني جوامع بشري مرهون آنها است ـ همان محصول وحي است كه به صورت رحمت از اين ذوات مقدس به ديگران ميرسد.



اين قسم از رحمت است كه آنان را وادار ميكند تا بار سنگين و كمرشكن رسالت و هدايت را بر دوش بكشند «الذي أنقض ضهرك» انشراح/3 و درحالي كه به آنها سنگ ميزدند و پيشاني و دندانشان را ميشكستند و ... دست از ارشاد و راهنمايي مردم بر نميداشتند و تا آنجا كه اميد هدايتشان ميرفت، تلاش ميكردند و همواره از خدا ميخواستند كه امّت را هدايت كند «ربّ اهْدِ أُمّتي فإنّهم لايعلمون» (بحار، 10/30).



حتي اگر جايي نفرين ميكردند، نفرين نيز جلوهاي از جلوات رحماني، براي نفرين شدگان و ديگران بوده است؛ زيرا نفرين​شدگان، سنگ راه هدايت ديگران ميشدند و نه خودشان به دين اِلاهي ايمان ميآوردند و نه راه ايمان آوردن ديگران را باز ميگذاشتند. اينان به تعبير قرآن كريم افراد ناهي و نائي هستند «و هم ينهون عنه و ينئون عنه ...» انعام/26؛ آن كافران هم ديگران را از ايمان آوردن باز ميدارند و هم خودشان از ايمان آوردن دوري ميجويند.



از اينرو، رحمت خداوند در حق آن ستم​كشان اقتضا ميكرد كه اين سنگهاي خارا از سر راه مستقيم برداشته شود و راه براي ايمان آوردن مظلومان باز باشد. البته اين موانع، گاهي با جهاد و مبارزه برداشته ميشد و گاهي با نفرين و امثال آن.



از سوي ديگر، اِمهال و فرصت دادن به كافر، خيري براي اوندارد؛ بلكه هر روز كه مرگش تأخير ميافتد، دركهاي بر دركات او افزوده ميشود و هر روز كه مرگش زودتر فرا رسد، ترحم و عطوفت بيشتري در حق او خواهد بود «ولا يحسبنّ الذين كفروا أنّما نملي لهم خيرٌ لأنفسهم إنّما نملي لهم ليزدادوا إثماً ولهم عذابٌ مهين» آل عمران/178؛ [كافران گمان نكنند كه مهلت به آنان برايشان خير است؛ بلكه به آنان مهلت ميدهيم تا گناه برگناه بيفزايند وبراي آنها عذاب خواركنندهاي در قيامت مهيا شده است].



از اين جهت، نفرين در حق كافر به خير خود او خواهد بود، گرچه ظاهر امر، صورت ديگري داشته باشد.



پاك بود از شهوت و حرص و هوا نيك كرد او ليك، نيكِ بدنما (مثنوي معنوي، دفتر اول، بيت235)



چنان كه جهنّم نيز در مجموعه نظام احسن، رحمتي است كه براي اهل جهنّم، صورت ناگواري دارد. از اينرو، خداي سبحان در سوره مباركه «الرحمن» كه با كلمه شريف «الرّحمن» شروع ميشود و در صدد بيان رحمتهاي اِلاهي است، ميفرمايد «يرسل عليكما شُواظ من نارٍ و نُحاس فلا تنتصران * فبأيّ الاء ربّكما تكذّبان» الرحمن/35-36؛ شعلههايي از آتش بيدود، و دودي (مسي گداخته) بر شما (جن و انس) فرستاده ميشود. پس، نميتوانيد از آن فرار كنيد. پس كدامين نعمت پروردگارتان را تكذيب ميكنيد؟ در اين آيه، جهنم و عذابهاي آن نيز در شمار نعمتهاي پروردگار ذكر شده است.








آية الله جوادي آملي


علي(ع) مظهر اسماي حُسناي الاهي



مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.