-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:34635 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

رحمت امام (علي) چگونه است و چه كساني از آن بهره مند مي شوند ؟

رحمت ويژه اميرالمؤمنين و ساير اهل بيت(ع) نظير رحمت اِلاهي، فراگير و عام است و همچون سيل خروشان، تشنگان را سيراب ميكند و مانند آفتاب، پرتوافشاني كرده، به طالبان نور روشنايي ميبخشد؛ هر چند بهرهمندي از آن، مخصوص كساني است كه در مسير سيل و در شعاع نور آفتاب قرار گيرند. كسي كه از مسيل فرار ميكند يا به سايه پناه ميبرد، در ناكام ماندن، مانند ظرف در بستهاي است كه سالها در ميان امواج سهمگين و خروشان اقيانوسها غوطه ميخورد، ولي نَمي از اين درياها در آن نفوذ نميكند.



بنابراين، محروميت از رحمت علي(ع) ناشي از عملكرد خود انسانهاست، مانند محروميت از رحمت اِلاهي كه پيامبر اكرم(ص) درباره آن فرمود «أوحي الله عزّ و جلّ الي داود(ع) يا داود! كما لاتضيق الشمس علي من جلس فيها كذلك لاتضيق رحمتي علي من دخل فيها» [يعني خدا به داود(ع) وحي فرستاد اي داود! همان​گونه كه خورشيد از نور دادن به كسي كه در محدوده آن باشد، مضايقه نميكند، رحمت من نيز از كسي كه در آن قرار گيرد مضايقه نميكند] (بحار، 14/34).



حاصل آن كه بايد خود را در مسيل رحمت امير مؤمنان(ع) قرار دهيم تا عطوفت و مهر او ما را فرا گيرد؛ وگرنه با اين كه آن ذات مقدّس، ناظر بر اعمال تمام امّت است، نسبت به برخي، نظر تشريفي و تكريمي نخواهد داشت؛ همان​گونه كه خداي سبحان نسبت به بعضي، نظر تشريفي ندارد و با آنها سخن نميگويد «... و لا يكلّمهم الله ولا ينظر إليهم يوم القيامة ...» آل عمران/77؛ هر چند كه عالم، محضر اوست و چيزي از ديد قاهرانه خداوند مخفي نيست «... انّ الله علي كل شيءِ شهيد» حج/17.



عمدهترين چيزي كه سبب ميشود انسان مورد نظر تشريفي و تكريمي معصومين(ع) قرار گيرد، آن است كه وقتي پرونده اعمال ما به دست آنها ميرسد، مايه خوشحالي و رضايت آنان را فراهم كند؛ يعني مملّو از اعمال صالح باشد و خالي از اعمال طالح و زشت. در اين صورت است كه آنان خوشحال ميشوند و در حق چنين انسان صالحي دعا ميكنند و به ديده رحمت و عطوفت به او مينگرند.








آية الله جوادي آملي


علي(ع) مظهر اسماي حُسناي الاهي



مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.