-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:34666 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

امام حسن(ع) در مورد لياقت حسين بن علي(ع) براي امامت، به محمد حنفيه چه فرمودند و او چه پاسخ داد؟

امام مجتبي(ع) درباره امامت و خلافت فرمود بعد از من حسين بن علي(ع) به مقام امامت و خلافت مي​رسد. اين مقام مخصوص آن حضرت است گرچه تو اي محمد بن حنفيه فرزند علي و برادر ما هستي؛ اما مقام امامت ارثي نيست كه مانند امور دنيايي هر فرزندي از پدرش ارث ببرد بلكه موهبتي است. بعد از من، امامت مخصوص حسين بن علي بن ابي​طالب است. مباداد در اين كار طمع كني و بگويي من هم فرزند علي و برادر حسن بن علي هستم پس من هم شايسته مقام امامت و خلافتم.



وقتي اين سخنان را ابن حنيفه از امام حسن(ع) شنيد به حضرت عرض كرد آيا من مجاز هستم عقيده​ام را درباره امامت و خلافت مطرح كنم؟ فرمود بگو.



عرض كرد عقيده​ام آن است كه اين مقام مخصوص حسين بن علي(ع) است؛ زيرا وي درجاتي دارد كه ما آن را نداريم. چندين خصوصيت در او وجود دارد كه ما فاقد آن هستيم «كان أَعْلمنا عِلماً وأثقلنا حِلماً و أَقربنا مِن رَسول الله(ص) رَحِماً، كان فَقيهاً قَبل أن يُخلق وقَرء الوحي قَبل أَن يَنْطق» (كافي 1/302) او در عالم غيبت به كرسي فقاهت رسيده و قبل از اينكه به عالم ناسوت بيايد عالم بود. او علمش را از مكتب و مدرسه نياموخت و چيزي از اين راه نيندوخت. از نظر علم و مقام صبر و بردباري و قرابت به پيامبر از همه ما برتر است. وقتي ابن حنفيه گزارش اعتقاد خود را محضر امام مجتبي(ع) داد، روشن شد كه ديگر او درباره امامت ادعايي ندارد.



ابن حنفيه مي​گويد حسين بن علي(ع) «كان فقيها قبل أن يخلق» قبل از اينكه حرف بزند، قاري وحي بود. وحي را مي​دانست و آن را مي​خواند. يا قبل از آنكه وحي به عالم نطق و لفظ تنزل كند و به كسوت عبارت دربيايد، عالِم به وحي بود.








آية الله جوادي آملي


حكمت عبادات



مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.