-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:34793 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

هدف از آفرينش انسان درآيات مختلف قرآن، چگونه بيان شده است؟

در اينجا 6 آيه را زير زره بين مطالعه قرار ميدهيم، تا دريابيم خداوند متعال هدف آفرينش را چگونه در كتاب خود ترسيم نموده است



1. «اللُه الّذي خَلَقَ سَبْعَ سَمواتٍ وَمِنَ اَلْأرض مِثْلَهُن يَتَنَزَّلُ الَأمرُ بينَهُنّ لِتَعْلَموُا اَنَّ الله عَلي كُلّ شيءٍ قَدير واِنّ الله قَدْ اَحاطَ بِكُلّ شَيءٍ عِلْماً» طلاق/12 [خدائي كه خلق كرد هفت آسمان را و از زمين هم هفت طبقه را، نازل ميشود امر و فرمان او بين آسمانها و زمين‎ها براي اينكه بدانيد خداوند بر هر چيزي قادر و بر هر چيزي احاطه علميدارد.]



2. «وَما خَلَقْتُ الجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلّا لِيَعْبُدون» ذاريات/56 [خلق نكردم جن و انس را مگر براي اينكه عبادت كنند مرا.]



3. «اَلَّذي خَلَقَ المَوتَ والحيوةَ لِيَبْلُوَكُم اَيُّكُمُ اَحْسَنُ عَمَل» ملك/2 [خداوند خلق كرد مرگ و زندگي را تا آزمايش كند شما را كه كداميك از حيث عمل برتري داريد.]



4. «لَو شاءَ ربُّكَ لَجَعَلَ النّاسَ اُمَّةً واحِدَة ولايَزالوُن مُخْتَلِفينَ اِلّا مَنْ رَحِمَ رَبُّك وَلِذلِك خَلَقَهُمْ وَتَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأمْلأنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الجِّنة والنّاسِ اَجْمَعينَ» هود/119 [اگر خداوند ميخواست، هر آينه قرار ميداد مردم را امتي واحد و همواره مختلفند، الا كسي كه مشمول رحمت الهي واقع شود، و براي همين شمول رحمتش برآنها، آنها را خلق كرد و حكم الهي صادر شده كه اگر از دائره رحمت او خارج شوند، جهنم را از جن و انس پر ميكند.]



5. «وَاِنَّ اِلي رَبِّكَ المُنْتَهي» نجم/42 [و كار خلق عالم بسوي او منتهي ميشود.]



6. «يا اَيُّها الاِنُسانُ اِنّ‍كَ كادحٌ اِلي رَبّكَ كَدْحاً فَمُلاقيه» انشقاق/6 [اي انسان به درستي كه تو رنج كشندهاي در سير به سوي پروردگارت، تا اينكه او را ملاقات كني، و به مقام لقاء رسي]



گاهي خداوند متعال در قرآن مجيدش وقتي مسئلهاي داراي ابعاد مختلف و متنوع باشد، در هر جائي به مناسبت، اشاره به يكي از ابعاد آن مينمايد.



در مسئله مورد بحث ما، هدف آفرينش نيز در موارد مختلف از زواياي متفاوت اشارهاي به غايات و غرضهاي مختلف مسئله شده است، در اين 6 آيهاي كه گذشت به ترتيب ميتوان سير صعودي تكامل را نظارهگر بود، و مشاهده كرد كه چگونه در مراحل مختلف، به مناسبتهائي غاياتي براي خلقت ذكر شده، كه با دقت نظر ميتوان درك كرد كه بعضي از اين غايت‎ها غايات وسطي (هدف وَسَطي) براي غاية الغايات، يعني لِقاء الهي و رسيدن به كمال نهائي است، در آيه اول علم و معرفت به قدرت و علم خداوندي غاية خلقت قرار داده شده كه هر چه معرفت و علم زيادتر شود عمل انسان خالصانهتر و با روشنگري بيشتري حاصل ميشود، علم وعمل با يكديگر رابطه و اثر متقابل دارند، هر چه علم بيشتر، عمل پاكتر، و هر چه عمل پاكتر علم بيشتر، و در نتيجه رسيدن به تكامل (يعني تبديل موجودي داني به موجودي عالي) سريعتر.



در آيه دوم عبادت خداوند به عنوان هدف معرفي شده است، زيرا عبادت كلاس تربيت است، اگر مواد درسي اين كلاس با دقت مورد مطالعه و عمل قرار گيرد و اگر نماز و روزه‎اي كه مطلوب خداوند است، محقق شود، مسلما شاگرد اين كلاس تربيت و پرورش يافته، ولي چه خوش گفت بزرگ استاد اين كلاس كه خود پرورش يافته همين كلاس بود، آن اسد الله الغالب علي بن ابيطالب «كمْ منْ صائمٍ لَيْسَ لَهَ مِنِ صِيامِهِ الّا الجُوعْ وَالْظَمَأ» [چه بسيار روزه داراني كه به جز گرسنگي و تشنگي چيزي نصيب آنها نمي‎شود، چرا؟ زيرا روزه واقعي را ايجاد نكرده اند، آن روزهاي كه بيدارگري ميكند.]



خداوند متعال وجودي بي نهايت است، كه هر چه ذهن، بيشتر متوجه بي نهايت شود وبيشتر عبادت او شود، بيشتر به سوي او اوج ميگيرد، و در نتيجه انسان در اثر عبادت، شروع به كسب معرفت مينمايد، و قرآن هم فرموده «وَاعبُد رَبَّكَ حتّي يَأتِيَك اليَقين» حجر/99 [عبادت كن پروردگارت را تا كسب معرفت و يقين كني و حتي به درجه عين اليقين رسي.]



اگر گفته شود شما معرفت را مقدمه براي عمل عبادي، و عمل عبادي را اينجا مقدمه معرفت قرار داديد، و اين دور باطل است در جواب ميگوئيم دوري در بين نيست، زيرا معرفت داراي مراتبي است، آن مرحله از عرفان كه مقدمه عبادت واقعي است، با آن مرحله از عرفان كه بعد از عبادت حاصل ميشود، متفاوت است، درحقيقت مثل كسي است، كه سرمايه ناچيزي را مقدمه براي كاري قرار دهد، و آن عمل مقدمه براي كسب سرمايه بيشتري شود.



در آيه سوم آزمايش را به عنوان هدف ديگري معرفي مينمايد، برگشت آزمايش وامتحان به ترتيب است، و در واقع كلاس ديگري به موازات عبادت، براي تحصيل هدف واحد كه تربيت و پرورش است.








اخلاق اسلامي ج 1


اكبر خادم الذاكرين

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.