-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:34945 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

يكي ديگر از نامهاي قيامت يوم الحسرة است، يوم الحسرة به چه معناست؟
اين نام كه تنها در يك آيه از قرآن مجيد آمده، تعبيري است تكان دهنده از روز قيامت كه روز حسرت و تأسف و ندامت است، در آيه 39 مريم مي​فرمايد «وَانْذَرَهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَهُمْ في غَفْلَةٍ وَهُمْ لايُؤْمِنُونَ» [آنها را از روز حسرت بترسان، روزي كه همه چيز پايان مي​يابد و حكم نهائي صادر مي​شود، و اين در حالي است كه آنها (هنوز) در غفلتند و ايمان نمي​آورند].



«حَسْرَة» از ماده «حَسْر» به گفته مفردات و مقائيس و جمعي ديگر از ارباب لغت به معني آشكار كردن است، «و لذا حَسْرَتُ عَنِ الذِراعِ» يعني آستين را بالا زدم و دست خود را ظاهر كردم، سپس واژه حسرت به غم و اندوهي كه بر امور از دست رفته حاصل مي​شود اطلاق شده، گوئي جهل و ناآگاهي انسان نسبت به ضررهاي عملي كه انجام داده كنار مي​رود و حقيقت آشكار مي​گردد.



اين در حالي است كه بعضي ديگر اصل آن را به معني «عقب زدن» مي​دانند، ولي مثلاً هنگامي كه دريا عقب​نشيني مي​كند طبعاً سواحلي كه زير آب بود آشكار مي​گردد، يا هنگامي كه انسان آستين خود را عقب مي​زند دستها ظاهر مي​شود، اين در حقيقت از لوازم معني اول است (التحقيق جلد 2).



به هر حال اندوه و تأسف و ندامت از لوازم مفهوم آن است، و روز قيامت راستي روز اندوه و ندامت و حسرت شديد است، نه تنها براي بدكاران، بلكه حتي براي نيكوكاران، زيرا وقتي پاداشهاي عظيم الهي را مي​بينند تأسف مي​خورند چرا بيشتر كار نيك انجام نداده​اند!



اين مطلبي است كه جمعي از مفسران به آن تصريح كرده​اند (تفسير مجمع البيان 6/515) ولي فخر رازي مي​گويد تنها بدان هستند كه گرفتار حسرت مي​شوند و براي اهل بهشت حسرتي نيست، چرا كه در آنجا هيچ غم و اندوهي نمي​تواند وجود داشته باشد. (تفسير فخر رازي 21/221.)



ولي بايد گفت اين گونه غم، نوعي كمال است، و مايه ناراحتي و عذاب روحي نيست، بنابراين وجود آن در بهشت نيز مشكلي ندارد.



به هر حال اگر تأسف و حسرت در دنيا قابل جبران است در آنجا راهي براي جبران وجود ندارد و لذا بايد آن روز را روز حسرت واقعي و روز حسرت بزرگ ناميد، همين معني در آيه 56 سوره زمر به شكل ديگري آمده است كه مي​فرمايد «آنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتي عَلي ما فَرَّطْتُ في جَنْبِ اللهِ» [اين هشدارها و اخطارها به خاطر آن است كه مبادا كسي روز قيامت بگويد وا حسرتا! از كوتاهيهائي كه در اطاعت فرما خدا كرده​ام] (در سوره انعام آيه 31 نيز شبيه اين معني آمده است.).










پيام قرآن ج 5


ايت الله مكارم شيرازي و ساير همكاران

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.