-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35102 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

واژه «امام» و «ائمة» چند بار در قرآن ذكر شده و هر بار به چه معنايي بيان شده است؟
اين واژه و جمع آن «ائمه» درست دوازده بار در قرآن مجيد آمده است! (هفت بار به صورت مفرد و پنج بار به صورت جمع).



در يك مورد، به معني لوح محفوظ است «وَ كُلُّ شَيْءٍ اَحصَيْناهُ في إمامِ مُبينِ» يس/12 [همه چيز را در امام مبين (لوح محفوظ) احصاء كرديم] به خاطر اين كه در قيامت رهبر و پيشواي فرشتگان براي سنجش ارزش اعمال انسانهاست و همه از آن الهام ميگيرند، و يك بار نيز به معني راه و جاده به كار رفته «وَ اِنَّهُما لَبِإمامِ مُبينِ» حجر/78 [آن دو يعني شهرهاي ويران شده قوم لوط و قوم شعيب بر سر راه (شما به سوي شام) آشكار است.]



زيرا انسان براي رسيدن به مقصود راهها را مورد توجه قرار ميدهد، و دوبار بر تورات اطلاق شده كه پيشواي قوم يهود بود ميفرمايد «وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسي إماماً وَ رَحْمَةً» احقاف/12 [پيش از آن، كتاب موسي، پيشوا و رحمت براي آنان بود.]



و در پنج مورد به پيشوايان صالح و الهي اطلاق گرديده مانند «قالَ إنّي جاعِلُكَ لِلنّاسِ اِماماً» بقره/24



[خداوند به ابراهيم فرمود من تو را امام و پيشواي مردم قرار دادم]



و در جاي ديگر درباره گروهي از پيامبران ميفرمايد «وَجَعَلْناهُمْ اَئِمّةَ يَهْدوُنَ بِامْرِنا» انبياء/73



[ما آنها را امامان و پيشواياني قرار داديم كه به امر ما هدايت (مردم) ميكردند.]



همين مفهوم كلي و جامع در آيات 74 فرقان ، 5 قصص ، و 24 سجده نيز آمده است.



در يك مورد نيز به معني پيشوايان كفر و ضلالت ذكر شده



«فَقاتِلُوا اَئِمََّةَ الْكُفْرِ» توبه/12



[پس با پيشوايان و امامن كفر پيكار كنيد.]



و در يك مورد بر مفهوم جامعي كه امامان هدايت و ضلالت را هر دو شامل ميشود ، نيز اطلاق گرديده است «يَوْمَ نَدْعُو كُلُّ اُناسٍ بِاِمامِهِمْ» اسراء/71 [روزي كه هر گروهي را با پيشوايان فرا ميخوانيم.]








پيام قرآن ج 9


حضرت آيت الله مكارم شيرازي و ساير همكاران

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.