-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35185 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

قرآن مجيد درباره اثبات معاد جسماني و روحاني چه مي‎فرمايد؟

معاد از نظر قرآن، جسماني و روحاني است؛ يعني در روز قيامت هم جسم انسان محشور مي‎شود و هم روح انسان. به عبارت ديگر، هم روح انسان مشمول نعمتها و عذابهاي الهي قرار مي‎گيرد و هم جسم؛ زيرا مقتضاي عدل الهي بر اين نهاده شده است كه اگر انسان در دنيا مرتكب ثواب يا گناهي شد چون جسم و روح به همراه يكديگر انجام داده‎اند، در قيامت عذاب و پاداش نصيب هر دو شود.

اساساً، در صدر اسلام آنچه موجب تعجّب منكران معاد واقع شد، معاد جسماني بود نه روحاني؛ زيرا عقل بسياري از مردم، در چشم آنهاست و تنها آنچه را مي‎بيند، باور مي‎كنند. از اين رو، منكران معاد مي‎پرسيدند چگونه ممكن است اين انسان پس از مرگ و تبديل شدن به خاك، دوباره زنده ‎شود و با همين جسم و بدن خاكي در قيامت مورد ثواب و عذاب قرار گيرد؟ در پاسخ به اين شبهه خداوند متعال در سوره نبأ آيه 7 و 8 مي‎فرمايد «قالَ الَّذينَ كَفَروُا هَلْ نَدْلُّكُمْ عَلي رَجُل يُنَيِّئُكُمْ اِذا مُزَقتُمْ كُلَّ مُمَزَّق اِنَّكُمْ لَفي خَلْقَ جَديد، اَفْتري عَلَي اللّهِ كَذِباََ اَمْ بِهِ جَنَّة بَلِ الَّذينَ لايُوْمِنُونَ بِالاخِرَةِ فَي الْعَذابِ وَالضّّلالِ الْبَعيدَ» [كافران گفتند آيا مردي را به شما نشان دهيم كه به شما خبر ميدهد هنگامي كه [ مرديد ] سخت از هم متلاشي شديد، [ بار ديگر ] آفرينش تازه‎اي خواهيد يافت؟ آيا او بر خدا دروغ بسته يا به نوعي جنون گرفتار است؟ [ چنين نيست ]، بلكه كساني كه به آخرت ايمان نمي‎آورند، در عذاب و گمراهي دوري هستند (و نشانه گمراهي آنها همين انكار شديد است)]

قرآن مجيد براي اثبات معاد جسماني و روحاني به مثل تمسك جسته است؛ همانگونه كه سيره قرآن در مورد تفهيم، استفاده از مثل است، براي اين مطلب نيز سه مثل ذكر كرده است

1 – مثال به زندگي گياهان و تشبيه جهان پس از مرگ، به زنده شدن گياهان.

2 – مثال به دوران جنين كه خلقت انسان از نطفه كوچكي شروع مي‎شود و هر روز براي جنين، يك معاد و زندگي جديدي به شمار مي‎رود.

– مثال به خواب اصحاب كهف، كه خواب آنها همانند مرگ بود و خداوند پس از سالهاي طولاني آنها را زنده گردانيد.

و گرنه چطور ممكن است كسي سيصد و اندي سال بخوابد در حالي كه نه آبي بنوشد و نه غذايي بخورد و سپس سالم از خواب برخيزد؟

بنابر آيه قرآن، اصحاب كهف در حدود يك ميليون روز در خواب بودند، اين افراد بي‎آنكه آبي بنوشند و غذايي بخورند بعد از اين مدت طولاني، سالم از خواب برخاستند، در حالي كه يك انسان بطور عادي، دو تا سه روز بيشتر بدون آب و غذا دوام نمي‎آورد.

بنابراين، اصحاب كهف انسانهاي شبيه مرده‎اي بودند كه خداوند بعد از سيصد و اندي سال آنها را بيدار كرد. خداوندي كه قادر است اصحاب كهف را بعد از يك خواب يك ميليون روزه بيدار كند، چگونه قادر نخواهد بود كه مردگان را زنده كند!




مثالهاي زيباي قرآن ج 1

حضرت آيت الله مكارم شيرازي

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.