-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35221 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

آيا صدور گناه از معصوم امتناع ذاتي دارد؟
صدور گناه از معصوم، امتناعي ذاتي ندارد؛ يعني عقلاً محال نيست كه معصوم گناه كند، زيرا اولاً اگر صدور گناه محال بود، مقدور نميبود و اگر مقدور نميبود، مورد تكليف قرار نميگرفت. ثانياً اگر از انجام معصيت ناتوان ميبود، نميتوانست حجّت بر مردم باشد و خداوند دستور تأسيّ به او را بدهد. ثالثاً اگر انجام گناه داتاً محال باشد، اطاعت ذاتاً ضروري خواهد بود و در چنين صورتي اطاعت هم مورد تكليف قرار نميگيرد و مجالي براي انذار و تبشير و وعده و وعيد باقي نميماند.

از اين روست كه فرشتگان مكلفّ نيستند و شايد علت عدم ذكر فرشتگان در آيه «و ما خلقت الجِّن و الاِنس الا لِيَعبدون» ذاريات/56 همين نكته باشد.

دينا نشئه تكليف است، و معصوم چون انسان است مكلف است و اگر چه ميتواند معصيت كند، ليكن خود را به آن نميآلايد، از اين رو خداي سبحان ميفرمايد: «لَئن أَشركت لَيحبطن عَملك» زمر/65. گرچه محال عادي است كه پيامبر اكرم(ص) معصيت كند ولي مكلف به ترك معصيت است؛ ميتواند خطور داشته باشد ولي خاطرهاش نيز مصون است، چون خاطره او يا الهي است يا مَلَكي و هر گز خاطره نفساني ندارد چه رسد به خاطره شيطاني.

نتيجه آن كه صدور گناه از معصوم عقلاً محال نيست، پس ذاتاً امكان دارد، گرچه عادةً صادر نميگردد. توضيح آن كه در ملكه عصمت، اختيار وجود دارد و ميتوان فعل را قبل از انجام آن به صورت قضيه ممكنه به فرد معصوم نسبت داد و گفت: «المعصوم يفعل الاطاعة بالامكان و يفعل المعصية بالامكان»، ولي پس از انجام، اسناد آن فعل بع شخصْ ضروري و عدم آن ممتنع ميشود. ليكن اين گونه امتناع، امتناع بالاختيار است كه با داشتن اختيار منافاتي ندارد. بنابر اين پس از انجام طاعت گفته ميشود: «هذا المطيع مطيع بالضرورة»، كه در واقع قضيه مزبور به صورت «ضروري بشرط محمول» است.

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن كريم ج 9 (سيرة رسول اكرم در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.