-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35495 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

منظور از «ترديد ناپذير» كه از جمله اسماء قيامت است چيست؟
از ديدگاه قرآن كريم، وقوع قيامت حتمي و قطعي است و شكّي در آن نيست: «و أنّ السّاعة اتيةٌ لا ريب فيها» حج/7؛ [قيامت آمدني است و شكبردار نيست]؛ آن سان كه اصل وجود قرآن و هيچ كدام از حقايق آن شكبردار نيست: «ذلك الكتاب لاريبَ فيه» بقره/2 دليل حتمي بودن معاد و قيامت آياتي است كه به تعبير فنّي حدّ وسط برهان را تشكيل ميدهد. مفاد اين آيات عبارت است از «عدل الهي». از اين رو ميفرمايد: «أم نجعلُ الّذين امنوا و عَمِلوا الصّالحاتِ كالمُفسدين في الأرض أم نجعلُ المتّقين كالفُجّار» ص/28؛ [آيا ممكن است كساني را كه ايمان آورده و عمل صالح انجام دادهاند همچون مفسدان در زمين قرار دهيم؟ و آيا امكان دارد پرهيزكاران را همچون فاجران قرار دهيم؟] يعني مومنان و معتقدان، همچنين فتنه انگيزان و مفسدان بميرند و نابود شوند و پس از مرگ حساب و محكمه و داد و دادخواهي نباشد؟! آيا خداي عادل اين چنين جهان را اداره ميكند كه زشت كرداران و زيبا كرداران يك نواخت باشند؟ اگر بعد از مرگ قيامتي نباشد و همگان معدوم گردند، چون در حال عدم فرقي بين آحاد عدمي نيست لذا صالح و طالح بعد از مردن يكسان خواهند بود.

آيا خدايي كه جان انسان را با تقوا و فجور آشنا كرد: «فألْهمَها فجورَها و تقويها» شمس/8 و راه عدل و ظلم را به وي نشان داد و زيبايي و زشتي را به او الهام كرد، چنان كه برخي به اين الهام احترام گذاشته راه حق را طي كردند و برخي آن را ناديده انگاشتند و پيامبران و وحي را مسخره كردند: «يا حسرةً علي العباد ما يأتيهم من رسول إلاّ كانوا به يَستهزؤُن» يس/30؛ [با همه يك نواخت رفتار خواهد كرد و براي پرهيزكار پاداشي و براي تبهكار كيفري نيست؟ هرگز عدل الهي حكم به همساني پارسايان و تبهكاران نميكند.

خداي سبحان در آية ديگر به همين برهان اشاره فرمود: «أم حسِبَ الّذين اجْترحوا السّيّئاتِ أن نجعلّهم كالْذين امنوا و عملوا الصّالحات سواءً محياهمُ و مماتُهم ساء ما يحكُمون و خلق الله السّمواتِ و الأرضَ بالحقّ و لِتُجزي كلُّ نفس بما كسبتْ و هم لا يُظلَمون» جاثيه/21ـ22؛ [آيا كساني كه مرتكب گناهان گشتند گمان كردند آنان را همچون كساني قرار خواهيم داد كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند كه حيات و مرگشان يكسان باشد؟ چه بد داوري ميكنند! خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريده است تا هر كس در برابر كرداري كه انجام داده جزا داده شود و به آنان ستمي روا نخواهد شد. در جهان آفرينش و نظام آسمان و زمين هرگز باطل راه ندارد. چگونه ممكن است قيامتي نباشد و عدل و دادي حاكم نگردد؟! بلكه حق تعالي قطعاً پيامبران و پارسايان را مورد عنايت خاص قرار ميدهد و به آنان كمك ميكند؛ هم در دنيا و هم در قيامت «إنّا لنَنصُر رسلَنا و الّذين امنوا في الحيوة الدّنيا و يوم يقوم الأشْهاد» مؤمن/51

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن ج 4 (معاد در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.