-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35555 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

در آستانه قيامت چه حوادثي رخ مي دهد كه به نشانه‎هاي قيامت موسوم است؟
در آستانه قيامت حوادثي رخ ميدهد كه به «أشراط السّاعة»، يعني نشانههاي قيامت موسوم است و به برخي از آنها اشاره ميشود:

1 ـ «فَارْتَقِب يَوم تأتي السَّماء بِدُخانٍ مبينٍ» دخان/10؛ [منتظر روزي باش كه آسمان دود آشكاري پديد آورد.]

مفسران در يكي از وجوه تفسيري آية مزبور برآنند كه مراد از دود آشكار دود غليظي است كه در آستانة قيامت در آسمان پديد خواهد آمد.

حذيفة بن يمان از پيامبر اسلام(ص) نقل كرده است: چهار چيز از نشانههاي قيامت است: «الدّجال و نزول عيسي(ع) و نار تخرج من قعر عدن أبين تسوق الناس إلي المحشر تقيل معهم إذا قالوا و الدخان». قال حذيفة: يا رسول الله، و ما الدّخان؟ فتلا رسول الله(ص): «فارتقب يوم تأتي السّماء بدخانٍ مبينٍ» يملأُ ما بين المشرق و المغرب يمكث أربعين يوماً و ليلة، أمّا المؤمن فيصيبه منه كهيئة الزكمة، و أمّا الكافر بمنزلة السّكران يخرج من منخريه و أُذنيه و دبره» (درّ المنثور 7/408) حذيفه پرسيد: مراد از دود چيست؟ پيامبر(ص) پس از تلاوت آية فوق فرمود: دودي است كه ميان مشرق و مغرب را فراميگيرد و چهل شبانه روز خواهد ماند. امّا مؤمن حالتي شبيه به زكام به او دست خواهد داد و امّا كافر شبيه مست خواهد شد و دود از بيني، گوشها و پشت او بيرون خواهد آمد.

احاديث فراوان ديگري نيز به همين مضمون آمده است. ابو مالك اشعري ميگويد: پيامبر اكرم(ص) فرمود: «إنّ ربّكم أنذركم ثلاثا: الدّخان يأخذ المؤمن منه كالزّكمة، و يأخذ الكافر فينفخ حتّي يخرج من كلّ مسمع منه، و الثّانية الدّابة، و الثّالثة الدّجال»؛ [پروردگارتان شما را به سه چيز انذار كرده است: دودي كه اثرش در مؤمن همچون زكام است و در كافر به گونهاي است كه همة بدنش باد ميكند و از همة منافذ بدن او بيرون ميآيد. دوم دابة زمين و سوم دجّال (درّ المنثور 7/408)

اميرمؤمنان(ع) نيز به نقل از پيامبر ميفرمايد: «عشر قبل السّاعة لابدّ منها: السّفياني و الدّجال و الدخان و الدّابة و خروج القائم و طلوع الشّمس من مغربها، و نزول عيسي(ع)، و خسف بالمشرق، و خسف بجزيرة العرب و نار تخرج من قعر عدن تسوق النّاس إلي المحشر» (بحار 52/209)؛ [ده نشانه است كه قبل از قيامت به ناچار پديد ميآيد: سفياني، دجّال، دود، دابة الأرض، قيام حضرت مهدي(ع)، طلوع آفتاب از مغرب، نزول عيسي(ع)، زلزلهاي در كام كشنده در مشرق، زلزلهاي مانند آن در جزيرة العرب و آتشي كه از اعماق عدن برميخيزد و مردم را به سوي محشر ميراند.

2 ـ «فهل ينظرون إلاّ السّاعة أن تأتيهم بَغتةً فقد جاءَ أشراطها فأنّي لَهُم إذا جاءَتهم ذكريهم» محمد(ص)/18؛ [آيا آنان جز اين انتظاري دارند كه قيامت ناگهان برپا شود، در حالي كه هم اكنون نشانههاي آن آمده است. امّا هنگامي كه بيايد تذكّر و ايمان آنان سودي نخواهد داشت.

يكي از نشانههاي قيامت وجود مبارك پيامبر اكرم(ص) است، كه انگشت سبابه را كنار انگشت وسط قرار داد و فرمود: «بُعثِتُ أنا و السّاعة كَهاتَين» (درّ المنثور 7/467)؛ [من و قيامت مانند اين دو انگشت كنار هم مبعوث شدهايم]. پيامبر اسلام(ص) پيامبر «آخر الزّمان» است.

از ديگر نشانههاي قيامت تبهكاري انسانهاست. پيامبر(ص) فرمود: «مِن اشراط السّاعة أن يرفع العلم و يظهر الجهل و يشرب الخمر و يفشو الزّنا» (نور الثقلين 5/37)؛ [از نشانههاي قيامت برچيده شدن علم، آشكار شدن جهل، شراب خواري و زناكاري فراوان است].

3 ـ روزي كه طومار كاينات درهم پيچيده ميشود: «إذا الشّمس كُوّرت و إذا النّجوم انكَدَرت و إذا الجبال سُيّرت و إذا العشار عُطّلت و إذا الوحوش حُشِرت و إذا البحار سُجّرت و إذا النفوس زُوّجت» تكوير/1ـ7

تحول كاينات در آستانة قيامت بدين شرح است:

الف: [هنگامي كه خورشيد درهم پيچيده و جمع گردد، نور آن به پايان رسد و حجم آن به شدّت كاهش يابد و خاموش گردد]؛ آنچه امروز ثابت شده كه نور خورشيد به تدريج رو به كاهش ميرود ميتواند شاهد احتمالي آن باشد.

ب: [روزي كه ستارگان آسمان، فروغ و روشنايي خود را از دست ميدهد، پراكنده ميشود و به طور كلّي سقوط كرده و از تحت نظام كنوني خارج ميشود]: «و إذا الكواكب انتثرت» انفطار/2، «فإذا النّجوم طمست» مرسلات/8؛ [هنگامي كه ستارگان محو و تاريك گردد].

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن ج 4 (معاد در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.