-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35643 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

نظر اسلام دربارة سرگذشت حضرت آدم چيست؟
الف. آدم ابوالبشر مرتكب گناه نشد، و اصلاً بهشتي كه آدم در آن جا زندگي ميكرد، «دارالتكليف» نبود، تا مخالفت آن، نافرماني و گناه محسوب گردد، و مايه دوري از خدا شود، بلكه آدم نصيحت و اندرز خدا را ـ بر اثر فريبكاري شيطان ـ ناديده گرفت و سرانجام ـ بسان هر فردي كه سخن ناصح مشفق خود را نشنود ـ اثر وضعي عمل، دامنگير او شد، و از بهشت اخراج گرديد (سوره طه /117ـ 120) تو گويي، ميان تناول از شجره منهيه، و خروج از بهشت، نوعي ملازمه وجود داشت، و اين نوع آثار وضعي با توبه و بازگشت به سوي خدا، از ميان نميرود و لذا پس از ابراز ندامت، اثر وضعي عمل به حال خود باقي ماند و آدم به بهشت باز نگشت، بسان بيماري كه بهاندرز پزشك گوش ندهد و غذاي مضر ميل كند، هر چه هم اظهار پشيماني كند اثر وضعي غذا از ميان نميرود.
ب. هيچ فردي جز خدا حق بخشودن تقصير گناهكاران را ندارد، و يكي از مراتب توحيد محمدي اين است كه تنها خدا «غفار» و بخشندة گناهان ميباشد و شفاعت پيامبران و انسانهاي والا، جز دعا و درخواست مغفرت از خدا، چيز ديگري نيست. قرآن مجيد در اين مورد ميفرمايد: «از خدا طلب آمرزش كردند، كيست كه گناهان بندگان را ببخشد جز خدا». آل عمران /135
ج. هر فردي مسئول كردار خود ميباشد، و هيچ گناهي دامن كسي جز فرد گنهكار را نميگيرد، البته اثر وضعي عمل ممكن است دامن فرزندان بي گناه را نيز بگيرد، مثلاً بيماري حاصل از گناه پدر، كودكان را نيز بيمار سازد، ولي پيامد گناه به صورت كيفر و يا دوري از رحمت خدا موروثي نبوده و از گنهكار به ديگري منتقل نميشود.
د. اگر فردي نافرماني كرد، بايد خود او غرامت گناه را بپردازد، نه ديگري، خواه آن فرد ديگر، خدا باشد يا انسان. قرآن راه رستگاري را، كوشش و تلاش انسان ميداند و اصرار ميورزد كه هيچ كس، بار ديگر را به دوش نميكشد و چنين ميفرمايد: «هيچ كس بار گناه ديگري را بر دوش نميگيرد، و براي هر انساني جز سعي و كوشش خود او نيست» نجم/38 ـ 39
هـ . خدا موجودي برتر از ماده و انرژي است، او هرگز نزاييده و زاييده نشده است.
اين حقيقت در سوره توحيد كه غالباً در نمازها خوانده ميشود، كاملاً منعكس است و همه مسلمانان زمزمه ميكنند: «لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَد»

: آية الله جعفر سبحاني
سيماي فرزانگان ج 1

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.