-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)
-آيا عمر جاودانه و آب حيات و اين كه حضرت خضر از آب حيات نوشيد و عمر جاودانه يافت درست است؟

(0)
-چه كسي در آخرت بهره مند وبي بهره مي باشدچرا؟(0)
-چرا ما نمي توانيم شناخت دقيق و كاملي از عالم , آخرت داشته باشيم ؟(0)
-با تامل و دقت در انسان و طبيعت روشن مي شود كه انسان همواره در پي دفع ضرر ازخود و جلب منافع است و از اين طريق حيات خود را حفظ كرده , به بقا ادامه مي دهد . امـا از آنـجـا كه دفع ضرر و جلب منفعت في حد نفسه نمي تواند انسان رابرانگيزد و به عمل وادار سـازد خـداوند اعمال را همراه با لذت يا رنج قرار داده است و انسان در پي لذت برمي آيد و مثلا با خـوردن و آشاميدن و زناشويي كردن لذت مي برد و از اين طريق در حقيقت حيات و بقاي خود را ادامه مي دهد . امـا اگـر فـرض كـنيم انسان نه دچار ضعف و بيماري شود و نه نابود گردد , كما اينكه در جهان آخـرت چنين است ديگر لذت ها فايده اي براي او ندارند , زيرا لذت ها در دنيا براي اين بودكه انسان تشويق به عمل شود تا به بقاي خود ادامه دهد . بنابراين چرا خداوندهمواره انسان را به لذت هاي گوناگون جهان آخرت وعده مي دهد در حاليكه اين لذت هادر آنجا فايده اي ندارند ؟(0)
-چـگـونه ممكن است امر جاويداني كه ابتداي آن روز قيامت است كه در آن آسمان و زمين از ميان مي روند , به بقاي آسمان و زمين مقيد شود ؟(0)
-چرا عدم ايمان به آخرت , موجب عذاب ابدي مي شود ؟(0)
-آيا انسان ها در آخرت هم مثل اين دنيا از اختيار برخوردارند؟(0)
-آخرين مرحله كمال انسان در آخرت چيست ؟(0)
-عقب ماندگان ذهني و كودكان در آخرت در چه حالي هستند؟(0)
-آيا در جهان آخرت با همين تركيب حاضر مي شويم ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:35810 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

با استفاده از ايات قرآن شيوه مشركان در نفي رسالت پيامبران چگونه است و چگونه نقد مي شود؟
گروه مشركان به نفي رسالت پيامبران پرداخته و رسالت بشر را از جانب خدا انكار مي نمودند و به ديگر سخن: اصل رسالت را مي پذيرفتند ولي معتقد بودند كه اين مقام رفيع از آن يك موجود ملكوتي به نام فرشته است كه از هر نظر منزه ميباشد، نه انسان مادي كه از جهاتي آن طهارت و پاكيزگي را فاقد است.
قرآن اين شبهه را در موارد متعددي از مشركان عصر رسالت و غير آنان نقل ميكند كه به نقل برخي ميپردازيم:
درباره امت نوح يادآور ميشود كه يكي از انتقادهاي آنان از نوح اين بود كه مي گفتند: تو جز بشري بسان ما نيستي چنان كه ميفرمايد:
«فَقالَ المَلاءُ الَْذِينَ كَفَرُوا مِن قَومِهِ ما نَريكَ إلْا بَشَراً مِثلنا...» هود/27
[بزرگان قوم نوح كه به شريعت او كفر ورزيده بودند، به او ميگفتند تو بشري مانند ما هستي.]
باز قرآن از اقوام پس از نوح همين شبهه را يادآور ميشود و ميفرمايد:
«وَقَالَ المَلاءُ مِن قَومِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقاءِ الآخِرَةِ وَاَترَفناهُم فِي الحَيوةِ الدُّنيا ما هذا الّا بَشَر مِثلُكُم يَأكُلُ مِمَْا تَأكُلُونَ مِنهُ وَيَشرَبُ مِمَْا تَشرَبُونَ وَلَئِن اَطَعتُم بَشَراً مِثلَكُم اِنَْكُم اذاً لَخاسِرُونَ» مؤمنون/33 ـ 34
[بزرگاني از قوم آن پيامبر كه به آئين خدا كفر ورزيده و لقاي خدا در سراي ديگر را تكذيب نموده بودند و در زندگي دنيا از نعمتهاي فراواني برخوردارشان كرده بوديم، گفتند كه اين پيامبر بشري است مانند شما از آنچه كه شما ميخوريد و مينوشيد او نيز ميخورد و مينوشد و اگر بشري مثل خود را اطاعت كنيد، زيانكار خواهيد بود.]
اين آيات ميرساند كه اين شبهه كه رسول بايد فوق انسان باشد، شبهه اي دير پا بوده و اين سخن سينه به سينه تا عهد رسول كشيده شده بود، و همين اعتراض را مشركان زمان پيامبر اسلام (ص) نيز به او مينمودند، آنان در طرح اين شبهه به صورتهاي مختلفي سخن ميگفتند كه به عنوان نمونه يادآور ميشويم:
1 ـ گاهي مي گفتند: بايد فرشته بر خود ما نازل گردد چنان كه ميفرمايد:
«وَقالَ الَّذِينَ لا يَرجُونَ لِقائَنا لَولا اُنزِلَ عَلَينا المَلائِكَةُ...» فرقان/21
[آنان كه به روز رستاخيز اميد نداشتند گفتند چرا بر خود ما فرشته نازل نمي گردد؟] و به همين مضمون است آيه 14 سوره فصلت.
2 ـ گاهي ميگفتند كه بايد همراه پيامبر فرشته اي نيز فرود آيد، و او را تصديق كند چنانكه ميفرمايد:
«فَلَولا اُلقِيَ عَلَيهِ اَسوِرَة مِن ذَهَبٍ أَوجاءَ مَعَهُ المَلائِكَةُ مُقتَرِنِينَ» زخرف/53
[اگر راست ميگويد، چرا دستبندهاي طلا به او داده نشده است و چرا با او فرشتگان نازل نشده اند] و به همين مضمون است آيه 7 سوره فرقان.
3 ـ وبار سوم تقاضاي ديدن فرشته را ميكردند زيرا پيامبر مدعي بود كه فرشته وحي بر من نازل ميشود، آنان مي گفتند: ما هم مثل تو بشريم اگر راست ميگوئي فرشته را بما نشان بده.
«أَو تَأتِيَ بِاللّهِ وَالمَلائِكَةِ قَبِيلاً» اسراء/92
[خدا و فرشتگان را بايد بما بنماياني.]
پاسخ اين شبهه با توجه به دو مطلب روشن است:
الف: دو آيه اي را كه از سوره مؤمنون نقل كرديم انگيزه اين انكارها را روشن ميسازد و آن اينكه چون اين گروه قبلا به خدا كفر ورزيده و آخرت را انكار كردهاند، و غرق در نعمتهاي مادي ميباشند، از اين جهت به انكار نبوت بشر برخاسته، زيرا شريعت را مزاحم آمال و اهداف مادي خود ميانديشيدند و اگر فاقد انگيزههاي قبلي بودند چه بسا بر اين شبهات دامن نميزدند.
ب: نزول فرشته از جانب خدا به دو صورت ميتواند انجام گيرد، يا به صورت بشر تمثل پيدا كند، در اين صورت او را بشر انگاشته و رسالت او را رد خواهند كرد، و يا به صورت واقعي فرشته كه از نظر مراتب وجود در درجه بالاتر از ماده قرار گرفته است تجلي نمايد. در اين صورت اين گروه توانايي ديدن او را نخواهند داشت مگر اينكه لباس ماده را از چهره نفس بركنند. و از جهان ماده رخت بر بندند، و در اين صورت سرنوشتي جز مرگ و انتقال به سراي ديگر، نخواهد بود، و اين با هدف اعزام پيامبران كاملا مخالف است، آنان آمده اند كه بشر را در اين جهان تربيت كنند، نه اين كه قبل از تربيت، او را به جهان ديگر منتقل سازند

: آية الله جعفر سبحاني
منشور جاويد ج 10

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.