-آل عبا چه كساني هستند؟
(0)
-مقصود از آل محمّد((صلي الله عليه وآله)) چه كساني هستند؟
آيا حضرت علي((عليه السلام)) هم جزء آل محمّد است؟
آيا مقصود از آل محمّد((صلي الله عليه وآله)) فقط ائمه معصومين((عليهم السلام)) هستند؟
(0)
-با توجه به اينكه نزديك ضريح مطهر شلوغ است .و از طرفي فشار جمعيت هم زياد مي باشد .حال آيا مي شود حا جتها يمان را از راه دور بطلبيم؟لطفا در خصوص نحوه زيارت واقعي توضيح دهيد.؟(0)
-چرا امام حسين ( ع ) با اينكه مي دانست مردم كوفه پيمان مي شكنند به آن سرزمين رفت ؟(0)
-چرا امام حسين (ع) بااينكه اگر اراده آب مي كردند برايشان مهيا مي شد ولي بچه ها همگي تشنه بودند وبه شهادت رسيدند؟(0)
-گر امام حسين (ع) مي خواست تمام لشكر دشمن را درهم مي كوبيدند ولي چرا اين اقدام را نكردند؟(0)
-آيا دليل زنده بودن قيام وحركت اباعبدالله (ع) برگزيده شدن ايشان از طرف خداوند است يا صرفاً ايشان در مكتب شيعه داراي قرب است؟(0)
-اگر از معجزات يا زنده بودن قيام ايشان در ساير اديان سندي هست بيان فرماييد؟(0)
-اساساً چه نوع بدعتهايي در دين ايجاد شده بود كه باعث شد امام حسين (ع) حتي جان شريف خود را فدا نمايد وخانواده اش به اسارت بورد ؟ لطفاً توضيح دهيد.(0)
-درسيكه قضيه عاشورا به ما مي آموزد چسيت ؟(0)
-آل عبا چه كساني هستند؟
(0)
-مقصود از آل محمّد((صلي الله عليه وآله)) چه كساني هستند؟
آيا حضرت علي((عليه السلام)) هم جزء آل محمّد است؟
آيا مقصود از آل محمّد((صلي الله عليه وآله)) فقط ائمه معصومين((عليهم السلام)) هستند؟
(0)
-با توجه به اينكه نزديك ضريح مطهر شلوغ است .و از طرفي فشار جمعيت هم زياد مي باشد .حال آيا مي شود حا جتها يمان را از راه دور بطلبيم؟لطفا در خصوص نحوه زيارت واقعي توضيح دهيد.؟(0)
-چرا امام حسين ( ع ) با اينكه مي دانست مردم كوفه پيمان مي شكنند به آن سرزمين رفت ؟(0)
-چرا امام حسين (ع) بااينكه اگر اراده آب مي كردند برايشان مهيا مي شد ولي بچه ها همگي تشنه بودند وبه شهادت رسيدند؟(0)
-گر امام حسين (ع) مي خواست تمام لشكر دشمن را درهم مي كوبيدند ولي چرا اين اقدام را نكردند؟(0)
-آيا دليل زنده بودن قيام وحركت اباعبدالله (ع) برگزيده شدن ايشان از طرف خداوند است يا صرفاً ايشان در مكتب شيعه داراي قرب است؟(0)
-اگر از معجزات يا زنده بودن قيام ايشان در ساير اديان سندي هست بيان فرماييد؟(0)
-اساساً چه نوع بدعتهايي در دين ايجاد شده بود كه باعث شد امام حسين (ع) حتي جان شريف خود را فدا نمايد وخانواده اش به اسارت بورد ؟ لطفاً توضيح دهيد.(0)
-درسيكه قضيه عاشورا به ما مي آموزد چسيت ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:38983 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

ترك اولا را با بيان مصداقهاي آن توضيح داده، بفرماييد با اين كه پيامبران معصوم هستند، آيا دچار لغزش، اشتباه و... ميشوند؟

ترك اولا، به اين معنا است كه انسان كار بهتر را رها كند و به دنبال كار خوب يا مباح برود; به عبارت ديگر، ترك اولا آن است كه از شخص بزرگي، عمل غير حرامي سربزند كه با توجه به مقام و موقعيتش، بهتر بود انجام ندهد; براي مثال اگر شخص با ايمان و ثروت مندي، براي نجات فقيري از چنگال فقر، كمك مختصري كند، شكي نيست كه اين كمك هر چند ناچيز باشد، كار حرامي نيست، بلكه مستحب است، ولي هر كس آن را بشنود، مذمت ميكند، آن چنان كه گويي گناهي مرتكب شده است، زيرا از چنان انسان ثروتمند و با ايماني، انتظار بسيار بيشتري ميرود; به همين نسبت، كارهايي كه از بزرگان سرمي زند، با موقعيت ممتازشان سنجيده ميشود; براي مثال، نمازي كه ممكن است از يك فرد عادي، نماز ممتازي باشد، براي اولياي حق، گناه محسوب شود، زيرا يك لحظه غفلت در حال عبادت، براي آنها شايسته نيست، بلكه بايد با توجه به علم و تقوا و موقعيت شان به هنگام عبادت، غرق در صفات جلال و جمال خدا باشند. ساير اعمال آنها غير از عبادتها نيز چنين است; به همين دليل اگر يك ترك اولا از آنها سرزند، مورد عتاب و سرزنش پروردگار قرار ميگيرند. ما به دلايل گوناگون معتقديم، پيامبران، نه تنها گناه نميكنند، بلكه لغزش و اشتباه نيز ندارند، اما ترك اولا دارند و ترك اولا با عصمت منافات ندارد; نزديك شدن حضرت آدمغ به درخت ممنوع شده; بيرون رفتن حضرت يونسغ از بين قومش; پندار حضرت نوحغ مبني بر اين كه فرزندش از اهل او است;تقاضا حضرت يوسفغ از عزيز مصر; كشته شدن قبطي به وسيله حضرت موسيغ و پشيماني آن حضرت و...، همه از مصداقهاي ترك اولا هستند; اما همان گونه كه گفتيم هيچ كدام از اين موارد، با عصمت آنان منافات ندارد.(ر.ك: تفسير نمونه، آيت اللّه مكارم شيرازي و ديگران، ج 6، ص 123 ـ 125، دارالكتب الاسلامية / منشور جاويد، آيت اللّه سبحاني، ج 5، ص 63 ـ 150، دفتر انتشارات اسلامي.)

ما شيعيان، انبياي الهي را از گناه معصوم و از خطا مصون دانسته و هرگز ميان كبيره و صغيره، عمد و سهو، پيش از دوران نبوت و پس از آن، فرقي نميگذاريم.(ر.ك: منشور جاويد، جعفر سبحاني، ج 5، ص 31، نشر جامعه مدرسين.)

عصمت، حالتي است كه شخص را از قرار گرفتن در خطا و گناه باز ميدارد; بنابراين براي ايشان دو نوع عصمت مطرح است: يكي عصمت از خطا و اشتباه كه به آن عصمت علمي ميگويند و ديگري مصونيت از گناه كه عصمت عملي نام دارد.(ر.ك: مباني رسالت انبيا در قرآن، عبدالله نصري، ص 226، نشر سروش.)

براي عصمت، مراحلي را بيان كردهاند كه عبارتند از: 1. مصونيت در گرفتن وحي الهي; 2. مصونيت در تبليغ و بيان اصول و فروع دين; 3. مصونيت از گناه، خواه انجام حرام باشد يا ترك واجب; 4. مصونيت از خطا در امور ديگري همچون اشتباه حواس در تشخيص امور مربوط به زندگي خود يا اشخاص ديگر.(ر.ك: منشور جاويد، همان، ص 30.)

براي عصمت علمي (مرحله اوّل و دوم و چهارم) ميتوان به دلايلي از قرآن استناد كرد; مانند آيه 26 - 28 سورة جن; عَلم الغيب فلا يظهر علي غيبه أحداً # الاّمن ارتضي من رسول فانّه يسلك من بين يديه ومن خلفه رصداً # ليعلم أن قد أبلغوا رسَلَت ربهم و احاط بما لديهم و أحصيَ كل شيءٍ عدداً; داناي نهان است، و كسي را بر غيب خود آگاه نميكند; جز پيامبري را كه از او خشنود باشد كه ]در اين صورت[ براي او از پيش رو و از پشت سرش نگهباناني خواهد گماشت تا معلوم بدارد كه پيامهاي پروردگار خود را رسانيدهاند; و ]خدا[ بدانچه نزد ايشان است، احاطه دارد و هر چيزي را به عدد شماره كرده است.

براساس اين آيه، خداوند علم غيب را در اختيار فرستادگاني كه مورد رضاي او هستند قرار ميدهد; همچنين مأموراني را از پس و پيش، مراقب پيامبران خود قرار ميدهد تا آنها اوامر الهي را درست ابلاغ كنند; از اين رو چون پيامبران به واسطة مأموراني تحت نظارت الهي قرار دارند، لازم ميآيد كه آنها هم در دريافت وحي، و هم در ارائه آن به مردم معصوم باشند، در اين مورد، به آياتي ديگر نيز استناد شده است كه برخي از آنها عبارتند از: اعلي، 6 و 7; نمل، 6; نجم، 3 و 4; طور، 48.(ر.ك: الميزان، همان، ج 2، ص 137 / مباني رسالت انبيا در قرآن، همان.)

امّا در مورد عصمت عملي و مصونيت آنها از گناه، اگر ما تاريخ زندگي انبياي الهي را مطالعه كنيم، به اين واقعيت پي خواهيم برد كه آنها از هرگونه گناه و معصيت مبرّا بودهاند و اگر پيش از بعثت نيز از گناه و اشتباه مصون نميبودند و سوء سابقه ميداشتند، مخالفان با اين حربه ميتوانستند حيثيت اجتماعي آنها را از ميان برده، به اهداف شوم خود دست يابند; حال آن كه اثري از سوء سابقه آنها در تاريخ وجود ندارد.

براي اثبات مصونيت از گناه، به آيات بسياري از قرآن و دلايل عقلي استناد شده است كه از جمله، آية 90 از سورة انعام است: اولئك الذين هدي الله فبهديَهم اقتده; اينان، كساني هستند كه خدا هدايتشان كرده است; پس به رهبريشان اقتدا بفرما.

روش استدلال به اين آيه و آياتي از قبيل آن، اين گونه است:

الف) هر معصيتي گمراهي است.

ب) كسي كه از جانب خدا هدايت شده باشد، گمراه نيست.

ج) انبيا از جانب خدا هدايت شدهاند. نتيجه آنكه انبيا از گناه مبرا و داراي مقام عصمت هستند.(ر.ك: مباني رسالت انبيا در قرآن، همان، ص 236.)

امّا دليل عقلي: ميدانيم كه هدف عمومي بعثت پيامبران، تربيت مردم است. (بقره، 129) يكي از شرايط تعليم و تربيت افراد اين است كه شخص مورد تربيت، به صدق گفتار مربي خود ايمان داشته باشد و تحقق آن در گرو هماهنگي گفتار و رفتار مربي است و چنانچه رفتار مربي برخلاف گفتارش باشد، مورد پذيرش واقع نخواهد شد. (صف، 2 و 3، يونس، 35) و هدف از بعثت انبيا كه تربيت و هدايت مردم است، محقق نخواهد شد; از اين رو لازم است ايشان از عصمتي برخوردار باشند كه گفتار و رفتارشان كاملاً با هم مطابقت داشته باشد، و اين، اختصاص به دوران نبوت پيامبران ندارد; چرا كه اگر پيامبري سوابق خوبي نداشته باشد، گرچه الآن خوب باشد، امّا گفتارش در مردم تأثير ندارد; بنابراين لازم است انبيا قبل از بعثت نيز از هرگونه گناهي مبرا و معصوم باشند تا بتوانند با ارائه شخصيتي خالي از هرگونه سوء سابقه و ارائة الگويي تمام عيار، به تربيت مردم بپردازند.(ر.ك: الالهيات، سبحاني، ج 3، ص 170، مؤسسه امامصادق/ مباني رسالت انبيا در قرآن، همان.)

در زمينة عصمت امامان: نيز چون شيعه معتقد است، منصب امامت همچون نبوت از سوي خدا تعيين ميشود و امام را ادامه همان نبي ميداند، ازاينرو همان دلايل عصمت انبيا ميتواند عصمت ايشان را نيز به اثبات برساند; ازجمله آياتي كه عصمت امامان را اثبات ميكند آية قال اني جاعلك للناس اماما قال و من ذريتي قال لاينال عهدي الظّلمين (بقره، 124) براساس اين آيه، خداوند متعال، منصبهاي الهي از جمله امامت را به كساني اعطا ميكند كه به گناه آلوده نباشند، و ظلم در اينجا، قرار دادن كار يا چيزي در موقعيتي ناشايست است. از آنجا كه مقام امامت و رهبري، فوقالعاده پر مسؤوليت و با عظمت است، يك لحظه گناه و نافرماني و سوء پيشينه، موجب سلب اين منصب ميگردد.(ر.ك: تفسير نمونه، همان، ج 1، ص 442 / آموزش عقايد، مصباح يزدي، ج 2، ص 190 و 191، مركز چاپ و نشر سازمان تبليغات.)

آية ديگر، اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولي الأمر منكم... است (نسا، 59) كه خداوند اطاعت از اولي الامر را در آن لازم شمرده و آن را در كنار اطاعت رسول خدا قرار داده است; از اين رو هرگز ميان اطاعت ايشان و خدا منافاتي وجود نخواهد داشت، و اين، زماني محقق خواهد شد كه ايشان معصوم باشند.(ر.ك: الميزان، همان، ج 4، ص 309 ـ 401 / آموزش عقايد، همان.)

روايات اسلامي، اهلبيت معصوم را اولي الامر دانستهاند.(ر.ك: تفسير عياشي، ج 1، ص 249 و 250، انتشارات علمية اسلاميه.) و به همان دليلي كه در عصمت پيامبران اشاره شد، عصمت در امامان نيز فقط به دوران امامت ايشان اختصاص نداشته و قبل از آن را نيز شامل است.

در مورد اين كه پيامبران و امامان معصوم در دعاها و مناجاتشان خود را گنهكار ميدانستند و استغفار ميكردند، آيا با عصمت ايشان منافاتي ندارد، پاسخهاي متفاوتي وجود دارد; ولي آنچه جامعتر به نظر ميرسد، اين است كه گناه براي ما انسانهاي معمولي عبارت از انجام محرمات و ترك واجبات است; ولي براي ايشان كه با اختلاف درجاتشان در اوج كمال و قرب الهي قرار داشتهاند، گناه، مفهومي وسيعتر دارد و ترك اولي را نيز شامل ميشود; زيرا آنان براي خود وظايفي فوق وظايف ديگران قايل بودند و چه بسا هرگونه توجه به غير معبود و محبوبشان را گناهي بزرگ ميشمردهاند; ازاينرو در مقام عذرخواهي برميآمدند; پس عصمت آنها به اين معنا نيست كه از هر كاري كه بتوان آنرا به گونهاي گناه ناميد ـ حتي ترك اولي ـ مصون باشند; بلكه مقصود، مصونيت از همان گناه به معناي ترك واجبات و انجام محرمات است; مانند اينكه وقتي حضرت عليوضعيت زندگي بچههاي يتيم فردي را كه در ركاب او جهاد كرده و شهيد شده بود، مشاهده فرمود، احساس گناه و خود را سرزنش ميكرد و... .(اقتباس از آموزش عقايد، همان، ص 77.) در زمينه هر يك از آياتي كه در مورد صدور گناه از پيامبران ايجاد شبهه ميكنند، به صورت جداگانه پاسخ داده شده كه جهت كسب اطلاع بيشتر به منبع فوق و تنزيه الانبيا، آيتالله معرفت، و منشور جاويد، آيتالله سبحاني، ج 5 مراجعه شود.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.