-مقصود از اسوه بودن پيامبر اكرمبراي مسلمانان چيست؟

(7169)
-اولين كسي كه بر تربت امام حسين (ع) نماز خواند چه كسي بود(1339)
-آيت الله سيد نصر الله مستنبط كيست؟(1327)
-آيا گل محمدي بر اثر ريخته شدن عرق حضرت محمد(ص) به وجودآمده است؟

(1308)
-آيا نبي مكرّم اسلام ختنه شده به دنيا آمدند؟
(824)
-پيامبر اسلام(ص) چند سال بعد از حضرت عيسي(ع) به پيامبري [مبعوث شد؟

(810)
-آيات قرآن، تناسب با وقايع گوناگون كه در اصطلاح شأن نزول ناميده ميشده، نازل ميگشت; آيا اگر پيامبر اكرمبيشتر عمر ميكرد، وقايع بيشتري اتفاق ميافتاد، آيات بيشتري نازل ميشد و حجم قرآن بيشتر از الان بود؟ در اين صورت، قرآن نسبت به آن حالت فرضي، نقص دارد.

(804)
-مولوي كيست و جه مذهبي داشت؟(669)
-چرا در أذان اشهد أن لا اله الاّ الله را أشهد الّلا إله الاّ الله تلفظ مي كنيم؟ چرا در اشهد أنّ محمداً رسول الله أنّ به كار برده شده است؟

(653)
-اولين سورهاي كه بر پيامبر(ص) در غار حرا نازل شده است، سوره علق ميباشد، پس چرا سوره مدثر را اولين سوره نازل شده بر پيامبر ميدانند؟

(577)
-آخرين مراسم عبادي حج پيامبر اسلام را به طور مشروح بيان كنيد؟(0)
-آيا آدم ( ع ) و حوا را خداوند باهم آفريد ازدواج آنها چگونه بود؟(0)
-دين حضرت آدم ( ع ) و حوا ( ع ) چه بود؟(0)
-اينكه گفته مي شود ايمه قبل از حضرت آدم خلق شده اند درست است ؟(0)
-چرا از فرزندان حضرت آدم ( ع ) تنها از هابيل و قابيل در قرآن كريم نام برده شده است ؟(0)
-آيا اگر آدم و حوا از آن شجره ممنوعه نمي خوردند، همواره در بهشت مي ماندند؟
(0)
-چرا در قرآن كريم، خداوند به حضرت آدم و حوا مي گويد به درخت ممنوعه نزديك نشوند؟ آيا تعبير نزديك نشدن حكمتي دارد؟
(0)
-در برخي از احاديث آمده است كه حوا، حضرت آدم((عليه السلام)) را وسوسه كرد تا آدم و حوا به درخت ممنوعه نزديك شدند; در حالي كه در آيات قران آمده كه شيطان آن دو را وسوسه كرد; آيا اين دو مطلب با يكديگر منافات دارد؟
(0)
-درختي كه شيطان آدم را به خوردن آن واداشت، چه درختي بود؟
(0)
-چرا آدم و حوا از خوردن ميوه درخت مخصوص نهي شدند به عبارت ديگر علّت ممانعت چه بود؟
(0)
-آخرين مراسم عبادي حج پيامبر اسلام را به طور مشروح بيان كنيد؟(0)
-آيا آدم ( ع ) و حوا را خداوند باهم آفريد ازدواج آنها چگونه بود؟(0)
-دين حضرت آدم ( ع ) و حوا ( ع ) چه بود؟(0)
-اينكه گفته مي شود ايمه قبل از حضرت آدم خلق شده اند درست است ؟(0)
-چرا از فرزندان حضرت آدم ( ع ) تنها از هابيل و قابيل در قرآن كريم نام برده شده است ؟(0)
-آيا اگر آدم و حوا از آن شجره ممنوعه نمي خوردند، همواره در بهشت مي ماندند؟
(0)
-چرا در قرآن كريم، خداوند به حضرت آدم و حوا مي گويد به درخت ممنوعه نزديك نشوند؟ آيا تعبير نزديك نشدن حكمتي دارد؟
(0)
-در برخي از احاديث آمده است كه حوا، حضرت آدم((عليه السلام)) را وسوسه كرد تا آدم و حوا به درخت ممنوعه نزديك شدند; در حالي كه در آيات قران آمده كه شيطان آن دو را وسوسه كرد; آيا اين دو مطلب با يكديگر منافات دارد؟
(0)
-درختي كه شيطان آدم را به خوردن آن واداشت، چه درختي بود؟
(0)
-چرا آدم و حوا از خوردن ميوه درخت مخصوص نهي شدند به عبارت ديگر علّت ممانعت چه بود؟
(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:41238 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:1

در مورد تاريخچه و علت پيدايش شمشير ذوالفقار توضيح دهيد؟
برخي به خطا تصور مي كنند كه «ذوالفقار»؛ يعني، شمشيري كه دو تيغه دارد و بر همين اساس، در نقاشي ها و حتي فيلم ها، آن را دو تيغه نشان مي دهند! «ذوالفقار»؛ يعني چيزي كه داراي مهره ها و شيارها و حفره ها است. «فقار» جمع فَقره (مهره هاي كمر) و «فُقره» (شيارها و حفره ها) است. شمشير «مُفقَّر» يعني، شمشيري كه شيارهاي باريك و با عمقي اندك يا حفره هايي در وسط تيغه دارد. شيارها از وسط تيغه، به سمت بيرون كشيده شده است. به شمير امام علي(ع) ذوالفقار مي گفتند؛ چون روي تيغه ي آن حفره هايي (گودي ها) كوچك و زيبايي، {V(لسان العرب، ج 10، ص 300؛ تاج العروس، ج 7، ص 356 - 357. ماده ي فقر؛ ربيع الأبرار، زمخشري، ج 3، ص 315)V} جهت تزيين داشت. هم چنين گفته اند روي تيغه ي آن - از كنار دسته تا نوك - شياري بلند و باريك داشت كه، شيارهايي باريك از آن شيار بلند، به طرف نوك شمشير در دو طرف ايجاد شده بود، {V(علل الشرايع، ج 1، ص 160؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج 3، ص 340)V}؛ بنابراين فقار؛ يعني، بريدگي ها، شيارها و گودي ها، محروم شدن و مهره هاي كمر، اين معنا، هيچ شباهتي به دو تيغه بودن، ندارد. تنها ابن شهر آشوب گفته است {Hو كان ذوالفقار ذا شعبتين H}؛ {Mذوالفقار دو تيغه داشت M}» كه به نظر مي آيد برداشت شخصي او، از معناي «ذوالفقار» است، {V(ر.ك: مناقب آل ابي طالب، ج 3، ص 290)V}. در روايتي منسوب به امام صادق(ع) آمده است كه: «ذوالفقار بدين جهت اين نام گرفت كه در وسط تيغه در طول آن، شياري بود كه آن را به مهره هاي كمر تشبيه كرده بودند»، {V(علل الشرايع، ج 1، ص 160؛ مناقب، ج 3، ص 340)V}. هم چنين از آن حضرت نقل شده است: «بدان علّت به شمشير حضرت علي(ع)، ذوالفقار مي گفتند كه آن را بر هر كس مي زد، در دنيا از زندگي و در آخرت از بهشت محروم مي شد»، {V(مناقب آل ابي طالب، ج 3، ص 339)V}. صدوق گويد: ذوالفقار شمشيري بود كه پيامبر(ص) به امام علي(ع) داد و بدين جهت اين نام گرفت كه در پشت آن مهره هايي چون مهره هاي كمر انسان بود، يا بدين جهت كه كمر كافران را قطع مي كرد. ذوالفقار از آن چه كسي بود و چگونه به علي(ع) رسيد؟ در پيكار بدر (سال دوم هجري) عاص بن منبه و پدر و عميش - كه از سران شرك بودند - كشته شدند. حضرت علي(ع) عاص بن منبه را كشت و شمشير او (ذوالفقار) را به پيامبر(ص) داد. سال بعد در جنگ احد، وقتي از شدت جنگ شمشير آن حضرت شكست و از پيامبر(ص) شمشير خواست، آن حضرت ذوالفقار را در گرماگرم پيكار احد به امام علي(ع) داد و او شجاعانه از پيامبر دفاع كرد و دشمن را عقب راند. در اين هنگام ندايي شنيده شد كه مي گفت: {Hلا فتي الا عليّ لا سيف الاّ ذوالفقارH}. پيامبر(ص) فرمود: اين صداي جبرئيل است، {V(سيره ي ابن هشام، غزوه ي احد، ج 30، ص 106؛ تاريخ طبري، ج 3، ص 177؛ 1846؛ علل الشرايع، جزء 1، ص 7؛ شرح الأخبار، ج 2، ص 381 و...) V} مورّخان در ميان گزارش هاي مختلف درباره ي ذوالفقار، روي گزارش اخير تأكيد كرده اند. به نظر مي رسد اين گزارش معقول تر و منطقي تر است، {V(نيز نگاه كنيد به: مناقب سليمان كوفي، ص 495؛ شرح نهج البلاغة ابن ابي الحديد، ج 7، ص 219؛ تاريخ ابن الوردي، ج 1، ص 132؛ تاريخ طبري، ج 3، ص 184 و تاريخ يعقوبي زندگي امام علي(ع) و...)V}. ذوالفقار سرانجام چه شد؟ بنابر منابع شيعه، «ذوالفقار»، بعد از پيامبر(ص) به امام(ع) رسيد و از آن حضرت به امام حسن(ع) و سپس به حسين(ع) تا آخر امامان و اكنون ذوالفقار نزد حضرت مهدي(عج) است. شيعيان، امام را به چند نشانه مي شناختند كه از آن جمله ذوالفقار بود. آن را نزد هر كس مي يافتند كه با نشانه هاي ديگر همراه بود، او را به امامت مي پذيرفتند. از امام صادق و امام رضا(ع) رواياتي نقل است كه سلاح (ذوالفقار ورزه)، از جمله شنانه هاي امامت است و در زمان ايشان نزد آنان بود؛ {V(من لا يحضره الفقيه، ج 4، ص 418 419؛ خصال صدوق، جزء 2، ص 8 527؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج 1، ص 312؛ الثاقب في المناقب، ص 416 420؛ احمد بن محمد بن حنبل، كتاب العلل و معرفة الرجال، ص 73 74) و...)V}

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.