مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:44781 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:61

مشكلي كه دارم افت تحصيلي است. هر چه تلاش مي كنم، نمي توانم در درس هايم بيش از نمره 13 بگيرم. مجبور شده ام در مدرسة غير دولتي تحصيل كنم. به نظر شما چه كار بايد بكنم؟

به نظر روان شناسان عواملي در افت تحصيلي مؤثر است كه مهمترين آنها عبارتند از:

1ـ اوضاع اجتماعي و اقتصادي (مانند محروميت هاي محيطي و كمبودها و فشارهاي اقتصادي و آشوب ها)

2ـ وضع آموزشي (مانند كمبود معلمان مجرّب و كمبود كتاب هاي درسي)

3ـ اوضاع فيزيولوژيكي (مانند عدم تغذية مناسب، بي خوابي و كم خواي، ضعف بينايي و شنوايي)

4ـ وضع رواني ـ حركتي (اختلالات رواني ـ حركتي مانند لكنت زبان، وسواس و عدم كنترل ادرار)

5ـ ناسازگاري هاي رفتاري (مانند پرخاشگري، بي قراري،كم رويي و انزوا طلبي)

6ـ اوضاع عاطفي و دروني (مانند فقر عاطفي، فقدان اعتماد به نفس و عدم كفايت در ابراز وجود).[4]

با توجه به مضمون نامة شما، به نظر ميرسد دو عامل اخير يعني انزدوا طلبي و فقدان اعتماد به نفس موجب افت تحصيلي شما شده است. براي مقابله با اين موضوع، لازم است خود را بازشناسي كنيد و به خود باوري برسيد. در نامه مرقوم داشته ايد نميتوانم باور كنم كه در بعضي از درس ها قبول شوم.

احساس بي كفايتي و نگرش منفي شما ناشي از عارضة جسمي و نقص در راه رفتن است. مشاهدات تجربي نشان ميدهد كه ناسازگاري بين افراد معلول جسمي و داراي نقص عضو، احتمالاً به مراتب بيش از افراد سالم است. اين ناسازگاري هاي رفتاري عبارتند از: گوشه گيري، كم رويي، ترس، احساس حقارت، تنهايي و نداشتن دوست، حساسيت زياد، پرخاشگري و عصبانيت.[5] متأسفانه همين احساس حقارت منشأ انحراف جنسي شده است. به اعتقاد بسياري از روانشناسان، استمنا ناشي از كمبود توجه و محبت و عقدة حقارت است.[6]

بنابراين در مرحلة نخست بايد عقدة حقارت را درمان كنيد تا افت تحصيلي و انحراف جنسي بهبود يابد. در اين راستا لازم است نمونه هايي از افراد معلول را مطالعه كنيد كه با عيوب و نارسايي هاي مختلف در زندگي موفقيت هايي نيز كسب نموده اند. بعضي از نام آوران بزرگ تاريخ با وجود نقص عضو يا معلوليت، هرگز ضعف و سستي به خود راه ندادند و اعتماد به نفس خود را حفظ كردند. رودكي، شاعر بلند آوازة تاريخ ادبيات ايران، نابينا بود.

ابوالعلاي معري، شاعر اديب و نقاد عرب نيز از نعمت چشم بهره اي نداشت.[7] زمخشري مفسر بزرگ قرآن كريم، يك پا نداشت و با كمك چوب حركت ميكرد.[8]

در جامعه با افرادي مواجه مي شويم كه با وجود نقص جسمي و ناتواني ظاهري در ميادين مختلف فرهنگي، ورزشي و علمي توفيقات بزرگي به دست آورده و با عزم راسخ خود از بوستان همت و اراده ثمر گرفتند و به قله هاي رفيع موفقيت نايل گشتند.

نكتة ديگر آن است كه پيوسته با ديد مثبت و سازنده به خود بنگريد و هرگز ضعف

و ناتواني و درماندگي را به خود تلقين نكنيد. نگرش منفي، از خلاقيت و ابتكار و نشاط و سرزندگي و تحرك باز مي دارد. قطعاً در كنار نقص در راه رفتن، داراي نقاط مثبت در زمينه هاي مختلف هستند. به جاي فكر كردن دربارة نقص عضو خود به آنها بينديشيد و با كسب مهارت ها، حسن كارايي خويش را تقويت نماييد.

نكتة سوم كه در درمان خود كم بيني مؤثر است، تقويت مهارت هاي اجتماعي است. كوشش كنيد با هم سالان و هم كلاسي هاي خود مأنوس شده،رابطة دوستانه اي برقرار سازيد، كه اين امر براي رشد و شكوفايي شخصيت و نشاط و سرزندگي شما ضروري است.





[4]دكتر غلامعلي افروز، روان شناسي تربيتي، 106 ـ 101 با تلخيص.

[5]دكتر شكوه نوابي نژاد، رفتارهاي بهنجار و ناهنجار، ص 206.

[6]محمود محمديان، بلوغ تولدي ديگر، ص 39.

[7]ريحانه الادب، ج 5، ص 333.

[8]هديه الاحباب، ص 145.





مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.