مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:44983 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:3

اوصاف ممتاز حضرت ايوب چيست؟
خداوند در قرآن كريم سه صفت از اوصاف ممتاز انسان سالك را براي ايوب (ع) ذكر مي كند: (إِنّا وَجَدْناه صابِراً نِعْم الْعَبْد إِنَّه أوَّاب) ص/44.

سلاح انسانها در تحمل سختيها و دفع كمين رهزنان، صبر و عبوديت و رجوع فراوان است و مهمتر از همه، صبر است و نسبت صبر به ايمان، نسبت سر است به بدن، همان طور كه بدن بي سر موثر نيست، ايمان بي صبر هم اثر و سودي ندارد و نيز از همين روست كه درباره حضرت ايوب تعبير بسيار بلند و لطيف (ما او را صابر يافيتم) نازل شده است.

انساني كه آزاد از هوس بوده، به ميل خود يا به هوس ديگران كار نمي كند، عبد صالح و مخلص خداست. ( اَوب) به معناي رجوع است و (اَوّاب) يعني بسيار رجوع كننده، كه صيغه مبالغه يا حرفه و پيشه است، يعني كسي كه شغل و پيشه او (اَوب) و رجوع است و پي در پي به سمت خدا حركت مي كند. پيامبران سالكاني هستند كه دايم در رجوعند و درهمه حالات به سوي خدا حركت مي كنند و لحظه به لحظه زنگ قافله إلي الله را مي شنوند.

پس انسان صابراهل رجوع است و در حالي كه در متن جامعه است و مردم را هدايت مي كند و تلخيها را تحمل مي كند و مشكلات اجتماعي را به دوش مي كشد قدم به قدم به سوي خدا مي رود.

سرّ رجوع دايمي انبيا و اولياي الهي اين است كه آنان عالم را مثل آبشار مي بينند و صداي آبشار فيض الهي همواره به گوششان مي رسد، يعني هر لحظه فيض آن را تازه مي يابند. چنين نيست كه يك فيض دو لحظه بماند. بلكه براي سالكان همه پديده هاي جهان هر لحظه نو و تازه است؛ آنان نه چيزي را بي جان مشاهده مي كنند و نه شيئي را آرام مي نگرند، بلكه همه را زنده و پويا و گوياي نام حق و جوياي قرب الهي مي بينند. روشن است كه نيل به اين مقام والا، بردباري همه جانبه مي طلبد.

فرق مهمّ عبادت پيامبران با ديگران، در حصولي و تحصيلي بودن آن است، بدين معنا كه ديگران عبادت مي كنند تا به مقامهاي معنوي برسند، ولي پيامبران كه به اين مقامها رسيده اند، چون به اين مقام رسيده اند ،عبادت اختياري ، دارند.

عبادت براي ديگران جنبه تحصيلي دارد و براي انبيا جنبه حصولي.

انبيا چون به مقصد رسيده اند، عبادت مي كنند. يعني عبادت كردن آنها بر اثر حصول كمال است ولي افراد عادي عبادت ميكنند تا به مقصد كه تحصيل كمال است برسند. به همين دليل انبيا مي شوند: امام الصابرين، امام العابدين، امام اولي الالباب و ... و ديگران در اين مراحِل كمال، امّت آنان خواهند بود.

بايد دانست كه راه اين بزرگان كه الگوي ما هستند، راهي است رفتني و بهترين وسيله و سلاح، صبر و بردباري است تا انسان بتواند در پرتو آن، راه را طي كند و به مقصد برسند.

: آية الله جوادي آملي
تفسير موضوعي قرآن ج 7 (سيرة پيامبران(ع) در قرآن)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.